Εχουν περάσει σχεδόν 24 ώρες, και κανένας αντικειμενικός (αλλά πλήρως εξαρτώμενος από τα κρατικά διαφημιστικά κονδύλια) μεγαλο/μικροδημοσιογράφος, δεν κατάφερε να πει το αυτονόητο: ότι δηλαδή η σύνοδος ήταν για την Ελλάδα μια απόλυτη αποτυχία ή τουλάχιστον, μια μή επιτυχία. ΤΟ μόνο κέρδος ήταν από την προηγούμενη ημέρα με την ανακοίνωση της ΕΚΤ ότι στηρίζει τα Ελληνικά ομόλογα.(Βλέπε Λ. Παπαδήμος)
Ας δούμε λίγο έτσι τι ζητούσαμε και τι πήραμε.
Θελαμε να μην μπει το ΔΝΤ. Μπήκε.
Θέλαμε δανεικά φτηνά. Δεν τα πήραμε.
Θέλαμε πολιτική στήριξη. Την είχαμε αν δεν κάνω λάθος από τον Φεβρουάριο. Έτσι τουλάχιστον μας λέγανε οι μεγαλοκφροδημοσιογράφοι μας.
Θέλαμε να γυρίσει η Μέρκελ με κατεβασμένο κεφάλι. Κάθε άλλο.
Αρα πιο είναι το κέρδος;
Κι όμως ένας δεν βρέθηκε να το πει. Αντίθετα μας μιλάνε για μια μεγάλη επιτυχία του ΓΑΠ.
Τι να πει κανείς. Πάντως μου κάνει εντύπωση αυτή η πλήρης υποταγή των ΜΜΕ στο ΠΑΣΟΚ.
Ο διαφημιστικός χρόνος είναι πολύ ακριβός. Άραγε πόσα να έδωσε το ΠΑΣΟΚ ωστε να έχει όλο το χρόνο δικό του, εδώ αι πολλά πολλά χρόνια...
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010
Ακατανόητη τακτική
Tου Kωνσταντινου Zουλα
«Δεδομένου ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ουδέποτε αρνήθηκαν να σας δώσουν την πολιτική τους στήριξη, μπορείς να μου εξηγήσεις τι ακριβώς θέλει η κυβέρνησή σας, όταν εκείνη είναι που ισχυρίζεται ότι δεν έχει ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης; Και σε κάθε περίπτωση, γιατί εξακολουθεί να «διαφημίζει» το πρόβλημα της χώρας σας διεθνώς;». Τα μάλλον αυτονόητα αυτά ερωτήματα μου έθεσε προ ημερών φίλος δημοσιογράφος από τη Γαλλία και προσπαθεί τις τελευταίες εβδομάδες να αντιληφθεί τη διαπραγματευτική λογική της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν έχει άδικο να απορεί. Ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν αρκείται εδώ και περίπου δύο μήνες να διατείνεται ότι «οι Ελληνες έχουμε αντιληφθεί το πρόβλημά μας και ότι θα βγούμε μόνοι μας από το αδιέξοδο το οποίο οι ίδιοι δημιουργήσαμε». Σπεύδει σε όλες του τις συναντήσεις και τις διεθνείς συνεντεύξεις να εκπέμψει και ένα εξόφθαλμα αντιφατικό μήνυμα. Αν μπορούσε να κωδικοποιήσει κανείς τα επιχειρήματά του σε μερικές λέξεις θα κατέληγε στην εξής σουρεαλιστική φράση που ευλόγως δυσκολεύεται να κατανοήσει η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Η χώρα μας με λίγα λόγια λέει στους εταίρους μας ότι «εμείς δεν σας ζητάμε χρήματα, αλλά αν δεν μας δώσετε αυτά που δεν σας ζητάμε, θα πάμε να δανειστούμε από το ΔΝΤ, όσα δεν παραδεχόμαστε ότι μας λείπουν»...
Ανεξαρτήτως της απόληξης που θα έχει η σημερινή Σύνοδος Κορυφής, παραμένει άγνωστο ποιος ακριβώς εισηγήθηκε στον πρωθυπουργό την ανεξήγητη αυτή τακτική. Αυτό, ωστόσο, που δεν είναι άγνωστο είναι ότι η έμμεση απειλή ότι η χώρα θα προσφύγει μόνη της στο ΔΝΤ απεδείχθη μέχρι στιγμής άκρως επιζήμια για τον στόχο που υποτίθεται ότι εξυπηρετούσε. Τα περιβόητα σπρεντ αντί να υποχωρήσουν εκτινάχθηκαν και πάλι σε πρωτοφανή επίπεδα εξ ου και υπήρξε άτακτη αναδίπλωση των κυβερνητικών λεονταρισμών.
Πριν από ακριβώς 12 χρόνια η χώρα έδινε τη μάχη να ενταχθεί στην ΟΝΕ και όλοι οι οικονομικοί παράγοντες (διεθνείς και εγχώριοι) γνώριζαν ότι μια «άγραφη», στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, προϋπόθεση ήταν να υποτιμηθεί δραστικά η δραχμή, έναντι του ευρώ. Τέσσερα στελέχη του τότε υπουργείου Οικονομικών ανέλαβαν τη καθοριστική (και φυσικά μυστική) διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας για την οριστικοποίηση της τελικής ισοτιμίας. Ακόμη και κορυφαία στελέχη της τότε κυβέρνησης, όπως ο κ. Θ. Πάγκαλος, πληροφορήθηκαν έκπληκτοι την υποτίμηση της δραχμής κατά 14% το μεσημέρι της 14ης Μαρτίου του 1998 μαζί με τους δημοσιογράφους.
Η υπόμνηση της συγκεκριμένης ιστορίας δεν γίνεται τυχαία. Οσοι έχουν ασχοληθεί με την οικονομική διπλωματία εκφράζουν σήμερα την απορία τους όχι μόνον με τη αμφίσημη τακτική της κυβέρνησης, αλλά κυρίως με την εμμονή της να συντηρεί στη διεθνή δημοσιότητα το πρόβλημα της χώρας. Οπως λένε χαρακτηριστικά, «όταν είσαι ο αδύναμος κρίκος για τις διεθνείς αγορές το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να το διατρανώνεις δημοσίως και υπερηφάνως»...
«Δεδομένου ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ουδέποτε αρνήθηκαν να σας δώσουν την πολιτική τους στήριξη, μπορείς να μου εξηγήσεις τι ακριβώς θέλει η κυβέρνησή σας, όταν εκείνη είναι που ισχυρίζεται ότι δεν έχει ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης; Και σε κάθε περίπτωση, γιατί εξακολουθεί να «διαφημίζει» το πρόβλημα της χώρας σας διεθνώς;». Τα μάλλον αυτονόητα αυτά ερωτήματα μου έθεσε προ ημερών φίλος δημοσιογράφος από τη Γαλλία και προσπαθεί τις τελευταίες εβδομάδες να αντιληφθεί τη διαπραγματευτική λογική της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν έχει άδικο να απορεί. Ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν αρκείται εδώ και περίπου δύο μήνες να διατείνεται ότι «οι Ελληνες έχουμε αντιληφθεί το πρόβλημά μας και ότι θα βγούμε μόνοι μας από το αδιέξοδο το οποίο οι ίδιοι δημιουργήσαμε». Σπεύδει σε όλες του τις συναντήσεις και τις διεθνείς συνεντεύξεις να εκπέμψει και ένα εξόφθαλμα αντιφατικό μήνυμα. Αν μπορούσε να κωδικοποιήσει κανείς τα επιχειρήματά του σε μερικές λέξεις θα κατέληγε στην εξής σουρεαλιστική φράση που ευλόγως δυσκολεύεται να κατανοήσει η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Η χώρα μας με λίγα λόγια λέει στους εταίρους μας ότι «εμείς δεν σας ζητάμε χρήματα, αλλά αν δεν μας δώσετε αυτά που δεν σας ζητάμε, θα πάμε να δανειστούμε από το ΔΝΤ, όσα δεν παραδεχόμαστε ότι μας λείπουν»...
Ανεξαρτήτως της απόληξης που θα έχει η σημερινή Σύνοδος Κορυφής, παραμένει άγνωστο ποιος ακριβώς εισηγήθηκε στον πρωθυπουργό την ανεξήγητη αυτή τακτική. Αυτό, ωστόσο, που δεν είναι άγνωστο είναι ότι η έμμεση απειλή ότι η χώρα θα προσφύγει μόνη της στο ΔΝΤ απεδείχθη μέχρι στιγμής άκρως επιζήμια για τον στόχο που υποτίθεται ότι εξυπηρετούσε. Τα περιβόητα σπρεντ αντί να υποχωρήσουν εκτινάχθηκαν και πάλι σε πρωτοφανή επίπεδα εξ ου και υπήρξε άτακτη αναδίπλωση των κυβερνητικών λεονταρισμών.
Πριν από ακριβώς 12 χρόνια η χώρα έδινε τη μάχη να ενταχθεί στην ΟΝΕ και όλοι οι οικονομικοί παράγοντες (διεθνείς και εγχώριοι) γνώριζαν ότι μια «άγραφη», στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, προϋπόθεση ήταν να υποτιμηθεί δραστικά η δραχμή, έναντι του ευρώ. Τέσσερα στελέχη του τότε υπουργείου Οικονομικών ανέλαβαν τη καθοριστική (και φυσικά μυστική) διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας για την οριστικοποίηση της τελικής ισοτιμίας. Ακόμη και κορυφαία στελέχη της τότε κυβέρνησης, όπως ο κ. Θ. Πάγκαλος, πληροφορήθηκαν έκπληκτοι την υποτίμηση της δραχμής κατά 14% το μεσημέρι της 14ης Μαρτίου του 1998 μαζί με τους δημοσιογράφους.
Η υπόμνηση της συγκεκριμένης ιστορίας δεν γίνεται τυχαία. Οσοι έχουν ασχοληθεί με την οικονομική διπλωματία εκφράζουν σήμερα την απορία τους όχι μόνον με τη αμφίσημη τακτική της κυβέρνησης, αλλά κυρίως με την εμμονή της να συντηρεί στη διεθνή δημοσιότητα το πρόβλημα της χώρας. Οπως λένε χαρακτηριστικά, «όταν είσαι ο αδύναμος κρίκος για τις διεθνείς αγορές το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να το διατρανώνεις δημοσίως και υπερηφάνως»...
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010
Ο φασισμός της αριστεράς
Αν κι ο τόπος έχει πολύ σημαντικότερα προβλήματα να ασχοληθεί, δεν μπορώ να μη σχολιάσω λίγο αυτή την απολυτότητα κάποιων ανθρώπων που νομίζουν πως επειδή είναι αριστεροί έχουν δίκιο.
Γίνεται σήμερα (ξανά) φασαρία για τη χρησιμότητα των παρελάσεων. Και πρέπει, λένε οι αριστεροί, να σταματήσουν οι παρελάσεις, γιατί είναι φασιστικό κατάλοιπο.
Προφανώς δηλαδή υποκρύπτει φασιστικές ιδέες.
Πιστεύουν δηλαδή, πως επειδή κάποιοι φασίστες κάποτε, χρησιμοποίησαν τις παρελάσεις ως μέσο προπαγάνδας, αυτόματα οι παρελάσεις έγιναν φασιστικές. Περίεργη και επικινδυνη λογική. Θα έλεγα φασιστική. Για παράδειγμα, η χούντα στην Ελλάδα είχε χρησιμοποιήσει και τους Ελληνικούς δημοτικούς χορούς κάποτε. Να πούμε επομένως κι αυτούς ότι είναι φασιστικά κατάλοιπα.
Επιτέλους πρέπει όλοι αυτοί που θεωρούν τον ευατό τους προοδευτικό επειδή είναι αριστεροί (;;;;), να καταλάβουν ότι αυτή τους η προοδευτικότητα (αν υπάρχει έστω και ίχνος) οφείλει να αποδεικνύεται μεσα από την αποδοχή της ελευθερίας στην έκφραση και των μη αριστερών.
Γίνεται σήμερα (ξανά) φασαρία για τη χρησιμότητα των παρελάσεων. Και πρέπει, λένε οι αριστεροί, να σταματήσουν οι παρελάσεις, γιατί είναι φασιστικό κατάλοιπο.
Προφανώς δηλαδή υποκρύπτει φασιστικές ιδέες.
Πιστεύουν δηλαδή, πως επειδή κάποιοι φασίστες κάποτε, χρησιμοποίησαν τις παρελάσεις ως μέσο προπαγάνδας, αυτόματα οι παρελάσεις έγιναν φασιστικές. Περίεργη και επικινδυνη λογική. Θα έλεγα φασιστική. Για παράδειγμα, η χούντα στην Ελλάδα είχε χρησιμοποιήσει και τους Ελληνικούς δημοτικούς χορούς κάποτε. Να πούμε επομένως κι αυτούς ότι είναι φασιστικά κατάλοιπα.
Επιτέλους πρέπει όλοι αυτοί που θεωρούν τον ευατό τους προοδευτικό επειδή είναι αριστεροί (;;;;), να καταλάβουν ότι αυτή τους η προοδευτικότητα (αν υπάρχει έστω και ίχνος) οφείλει να αποδεικνύεται μεσα από την αποδοχή της ελευθερίας στην έκφραση και των μη αριστερών.
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Μικροψυχία ή εκδικητική μανία;
Με αφορμή την κατάργηση της Visa για τις ΕΠΑ, φάνηκε μια τρομερή μικροψυχία από το ΠΑΣΟΚ. Δεν κατάφερε να αναγνωρίσει ούτε την παραμικρή συμβολή της ΝΔ σε αυτή τη συμφωνία (υπογράφηκε στην Κέρκυρα τον Αύγουστο αν δεν κάνω λάθος). Και φυσικά κανένα ΜΜΕ δεν την θυμήθηκε. Μάλιστα ο υφυπουργός εξωτερικών μίλησε καθαρά για επιτυχία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Αυτό πλέον ξεπερνά τα όρια της μικροψυχίας. Μάλλον πρόκειται για την απόλυτη μορφή εκδικησης. Κι όταν σε μια δημοκρατία, η εξουσία εκδικείται τόσο επιδεικτικά τους ισχυρούς αντιπάλους της (αντιπολίτευσης) τότε τί θα κάνει στους ανίσχυρους (αντιπολιτευόμενους πολίτες)...
Αυτό πλέον ξεπερνά τα όρια της μικροψυχίας. Μάλλον πρόκειται για την απόλυτη μορφή εκδικησης. Κι όταν σε μια δημοκρατία, η εξουσία εκδικείται τόσο επιδεικτικά τους ισχυρούς αντιπάλους της (αντιπολίτευσης) τότε τί θα κάνει στους ανίσχυρους (αντιπολιτευόμενους πολίτες)...
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
την κρίσιμη στιγμή της κρίσης ...
«Ως γνωστόν οι ΗΠΑ έχουν Μουσουλμάνο Πρόεδρο» πληροφόρησε προχθές την εμβρόντητη Βουλή ο κυρ Κλουζωχοΐδης!
Σιίτης, μεγάλε, ή Σουνίτης; Τσακάλι μου, λαγωνικό μου! -αυτό το «ως γνωστόν» τέλειο! Τι σιγουριά! Μόνον ο φον κωλοτούμπεν κυρ Καρατζαφέρης μπόρεσε, ως συνήθως, να ξεπεράσει στην ίδια συνεδρίαση, τον κυρ Κλουζωχοΐδη σε αμετροέπεια
ζητώντας τη «χρήση κάποιου λιπαντικού» στις σχέσεις μεταξύ των κομμάτων. Στιγμές κοινοβουλευτικής (αγριοδεξιάς) δόξας...
Οτι ο «Γιώργος είναι πονηρός» είναι πλέον οφθαλμοφανές. Οτι η προσαγόρευση (ήτις ενίοτε υποκρύπτει και συμπάθεια) «Γιωργάκης» τον έχει βολέψει για να μας πιάνει συχνά στον ύπνο, είναι επίσης ένα ορατό ενδεχόμενο.
Ας δούμε μερικές χαρακτηριστικές στιγμές του χρονικού Γιώργος.
Κορυφαία, πρώτη στιγμή, όταν εξάρθρωσε το κόμμα του, οργανώνοντας εκλογή διά βοής (καθότι χωρίς αντίπαλο) από τη βάση, εξασφαλίζοντας έτσι μια «νομιμότητα τυράννου», που πολλοί δεν έχουν καταλάβει, ακόμα, τι προοιωνίζεται για τη δημοκρατική θέσμιση των κομμάτων, και τι προηγούμενο δημιούργησε για τρέχοντες και μέλλοντες Ηγεμόνες.
Ετσι τότε, καθώς και τώρα, ο κ. Παπανδρέου προβάλλει εαυτόν και είναι ο Εκλεκτός, ο Τσοζενουάν, ο Περιούσιος του ΠΑΣΟΚ και πάσα άλλη κομματική δομή παυσάτω.
Είναι και ως Πρωθυπουργός το ίδιο;
Πρώτον: ο κ. Παπανδρέου κατέβηκε στις εκλογές λέγοντας ασύστολα ψέματα! «Υπάρχουν τα λεφτά». Οτι δεν εγνώριζε την πραγματική κατάσταση είναι μπούρδες. Οφειλε να τη γνωρίζει. Κι αν δεν τη γνώριζε, είναι ευήθης! Ευήθεια λοιπόν ή πονηρία; Ή μήπως ευήθεια και πονηρία;
Ας δούμε!
Εν πρώτοις σταχυολογούμε απ' τις θεραπείες που πρότεινε: είπε όχι στο πάγωμα μισθών και τους πάγωσε. Είπε όχι στους έμμεσους φόρους και τους επέβαλε. Ελεγε ότι δεν θα αυξήσει τα όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, τα αύξησε. Αυτά ενδεικτικώς, διότι ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς.
Αλλά, αν αυτές οι ανακολουθίες προεκλογικών υποσχέσεων και κυβερνητικών έργων μαρτυρούν σκοπιμότητα, δολιότητα και πονηρία
οι ανακολουθίες, οι προχειρότητες, οι γκάφες ως κυβερνητική πρακτική δηλώνουν ηλιθιότητα, ανετοιμότητα και ανεντιμότητα! όπως, τα τέλη κυκλοφορίας, τα ηλεκτρονικά βιογραφικά, η Cosco, το γεωργικό ζήτημα κι άλλα των οποίων ο κατάλογος είναι επίσης πολύ μακρύς.
Εως τώρα από πτωχοπροδρομισμό πάμε καλά.
Ας δούμε κορυφαίες στιγμές του: παρά τις προγενέστερες επιτυχίες του κ. Παπανδρέου στις επιλογές του, τύπου Καραχασάν ή Μασούρα, λάβρος τις επανέλαβε
και στο κόμμα, Ξυνίδης, και στην κυβέρνηση -από Μπατζελή έως Τζάκρη, Καρχιμάκη και Κλουζωχοΐδη -για να μην πάμε ώς τον κυρ Μανιάτη, υφυπ της κυρίας Μπιρμπίλη.
Ομως αυτό το «σύνδρομο Καραχασάν» δεν περιορίζεται στην επιλογή των προσώπων αλλά προεκτείνεται στη δομή της κυβέρνησης, κι
εδώ αρχίζει το σύνδρομο της (αν)ασφάλειας του Ηγεμόνος.
Μια ομάδα παρακοιμωμένων, από τον κ. Παμπούκη έως τον κ. Γερουλάνο, μια ομάδα Συμβούλων, ξένων ή ντόπιων «σοφών», στέφουν τη λειτουργία ενός συστήματος που συσκοτίζει τη διάκριση των Εξουσιών, βασίζεται στους Δυνατούς και δίνει την ευκαιρία τον τόνο στα κοινωνικά πράγματα να τον δίνουν τα ΜΜΕ, οι ΜΚΟ, οι Ανεξάρτητες Αρχές, οι Επιτροπές Παντού, οι Χορηγοί, τα Ιδρύματα και η Κρατική Διαφήμιση.
Με έναν λόγο ο Γιώργος, πότε ως Γιωργάκης και πότε ως Γιώργαρος τυλίγει σιγά σιγά τη χώρα σε μια κόλλα χαρτί (που ουδείς γνωρίζει τι γράφει).
Μιλάει για συναίνεση αλλά δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Κρατάει την αλληλογραφία του με τον Ερντογάν κλειστή (παραβιάζοντας το Σύνταγμα) κι έχει γενικώς για όλα μια «προσωπική» ατζέντα. Νομίζει ότι μπορεί να τα λύσει όλα με διμερείς επαφές κι έξω απ' το ιστορικό τους προηγούμενο.
Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο απ' όλα. Συνδυάζει την πονηρία με την ευήθεια σε ένα σύνδρομο βοναπαρτισμού -πλην όμως όπως του Βοναπάρτη του Μικρού απέναντι στον Βοναπάρτη τον Μεγάλο.
Επί παραδείγματι η ευκολία με την οποίαν ο κ. Παπανδρέου είπε ψέματα προχθές στη Βουλή μιλώντας για το μεταναστευτικό, είναι άκρως ανησυχητική. Επικαλούμενος μάλιστα για πολλοστή φορά την προσωπική του εμπειρία (σύνδρομο της «προσωπικής» ατζέντας) από το πρόσφατο ταξίδι του στην Ινδία, δήλωσε φαρδιά πλατιά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ότι οι Μουσουλμάνοι στη χώρα αυτή ζουν μια χαρά μαζί με τους Ινδουιστές λόγω ευνομίας! Κουταμάρες (δηλαδή ψέματα). Οι Μουσουλμάνοι στη χώρα αυτή βιώνουν τα γκέτο, την απόλυτη ένδεια, τη συντεχνιακή καθήλωση (όπως λόγου χάριν να φτιάχνουν χαλιά) κι εν γένει απολαμβάνουν τα προνόμια του τελευταίου παρία, της τελευταίας κάστας. Οι φτωχοί. Διότι οι πλούσιοι είναι όπως και παντού αλλού μαχαραγιάδες.
....................................
Γύρω απ' τον Γιώργο υπάρχουν οι ταλιμπάν του, οι πραιτωριανοί του, και οι παρακοιμώμενοί του. Ας προσέξει η δημοκρατία.
Ή ό,τι τέλος πάντων έχει απομείνει απ' αυτήν...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 10.ΙΙ.2010 stathis@enet.gr
Σιίτης, μεγάλε, ή Σουνίτης; Τσακάλι μου, λαγωνικό μου! -αυτό το «ως γνωστόν» τέλειο! Τι σιγουριά! Μόνον ο φον κωλοτούμπεν κυρ Καρατζαφέρης μπόρεσε, ως συνήθως, να ξεπεράσει στην ίδια συνεδρίαση, τον κυρ Κλουζωχοΐδη σε αμετροέπεια
ζητώντας τη «χρήση κάποιου λιπαντικού» στις σχέσεις μεταξύ των κομμάτων. Στιγμές κοινοβουλευτικής (αγριοδεξιάς) δόξας...
Οτι ο «Γιώργος είναι πονηρός» είναι πλέον οφθαλμοφανές. Οτι η προσαγόρευση (ήτις ενίοτε υποκρύπτει και συμπάθεια) «Γιωργάκης» τον έχει βολέψει για να μας πιάνει συχνά στον ύπνο, είναι επίσης ένα ορατό ενδεχόμενο.
Ας δούμε μερικές χαρακτηριστικές στιγμές του χρονικού Γιώργος.
Κορυφαία, πρώτη στιγμή, όταν εξάρθρωσε το κόμμα του, οργανώνοντας εκλογή διά βοής (καθότι χωρίς αντίπαλο) από τη βάση, εξασφαλίζοντας έτσι μια «νομιμότητα τυράννου», που πολλοί δεν έχουν καταλάβει, ακόμα, τι προοιωνίζεται για τη δημοκρατική θέσμιση των κομμάτων, και τι προηγούμενο δημιούργησε για τρέχοντες και μέλλοντες Ηγεμόνες.
Ετσι τότε, καθώς και τώρα, ο κ. Παπανδρέου προβάλλει εαυτόν και είναι ο Εκλεκτός, ο Τσοζενουάν, ο Περιούσιος του ΠΑΣΟΚ και πάσα άλλη κομματική δομή παυσάτω.
Είναι και ως Πρωθυπουργός το ίδιο;
Πρώτον: ο κ. Παπανδρέου κατέβηκε στις εκλογές λέγοντας ασύστολα ψέματα! «Υπάρχουν τα λεφτά». Οτι δεν εγνώριζε την πραγματική κατάσταση είναι μπούρδες. Οφειλε να τη γνωρίζει. Κι αν δεν τη γνώριζε, είναι ευήθης! Ευήθεια λοιπόν ή πονηρία; Ή μήπως ευήθεια και πονηρία;
Ας δούμε!
Εν πρώτοις σταχυολογούμε απ' τις θεραπείες που πρότεινε: είπε όχι στο πάγωμα μισθών και τους πάγωσε. Είπε όχι στους έμμεσους φόρους και τους επέβαλε. Ελεγε ότι δεν θα αυξήσει τα όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, τα αύξησε. Αυτά ενδεικτικώς, διότι ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς.
Αλλά, αν αυτές οι ανακολουθίες προεκλογικών υποσχέσεων και κυβερνητικών έργων μαρτυρούν σκοπιμότητα, δολιότητα και πονηρία
οι ανακολουθίες, οι προχειρότητες, οι γκάφες ως κυβερνητική πρακτική δηλώνουν ηλιθιότητα, ανετοιμότητα και ανεντιμότητα! όπως, τα τέλη κυκλοφορίας, τα ηλεκτρονικά βιογραφικά, η Cosco, το γεωργικό ζήτημα κι άλλα των οποίων ο κατάλογος είναι επίσης πολύ μακρύς.
Εως τώρα από πτωχοπροδρομισμό πάμε καλά.
Ας δούμε κορυφαίες στιγμές του: παρά τις προγενέστερες επιτυχίες του κ. Παπανδρέου στις επιλογές του, τύπου Καραχασάν ή Μασούρα, λάβρος τις επανέλαβε
και στο κόμμα, Ξυνίδης, και στην κυβέρνηση -από Μπατζελή έως Τζάκρη, Καρχιμάκη και Κλουζωχοΐδη -για να μην πάμε ώς τον κυρ Μανιάτη, υφυπ της κυρίας Μπιρμπίλη.
Ομως αυτό το «σύνδρομο Καραχασάν» δεν περιορίζεται στην επιλογή των προσώπων αλλά προεκτείνεται στη δομή της κυβέρνησης, κι
εδώ αρχίζει το σύνδρομο της (αν)ασφάλειας του Ηγεμόνος.
Μια ομάδα παρακοιμωμένων, από τον κ. Παμπούκη έως τον κ. Γερουλάνο, μια ομάδα Συμβούλων, ξένων ή ντόπιων «σοφών», στέφουν τη λειτουργία ενός συστήματος που συσκοτίζει τη διάκριση των Εξουσιών, βασίζεται στους Δυνατούς και δίνει την ευκαιρία τον τόνο στα κοινωνικά πράγματα να τον δίνουν τα ΜΜΕ, οι ΜΚΟ, οι Ανεξάρτητες Αρχές, οι Επιτροπές Παντού, οι Χορηγοί, τα Ιδρύματα και η Κρατική Διαφήμιση.
Με έναν λόγο ο Γιώργος, πότε ως Γιωργάκης και πότε ως Γιώργαρος τυλίγει σιγά σιγά τη χώρα σε μια κόλλα χαρτί (που ουδείς γνωρίζει τι γράφει).
Μιλάει για συναίνεση αλλά δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Κρατάει την αλληλογραφία του με τον Ερντογάν κλειστή (παραβιάζοντας το Σύνταγμα) κι έχει γενικώς για όλα μια «προσωπική» ατζέντα. Νομίζει ότι μπορεί να τα λύσει όλα με διμερείς επαφές κι έξω απ' το ιστορικό τους προηγούμενο.
Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο απ' όλα. Συνδυάζει την πονηρία με την ευήθεια σε ένα σύνδρομο βοναπαρτισμού -πλην όμως όπως του Βοναπάρτη του Μικρού απέναντι στον Βοναπάρτη τον Μεγάλο.
Επί παραδείγματι η ευκολία με την οποίαν ο κ. Παπανδρέου είπε ψέματα προχθές στη Βουλή μιλώντας για το μεταναστευτικό, είναι άκρως ανησυχητική. Επικαλούμενος μάλιστα για πολλοστή φορά την προσωπική του εμπειρία (σύνδρομο της «προσωπικής» ατζέντας) από το πρόσφατο ταξίδι του στην Ινδία, δήλωσε φαρδιά πλατιά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ότι οι Μουσουλμάνοι στη χώρα αυτή ζουν μια χαρά μαζί με τους Ινδουιστές λόγω ευνομίας! Κουταμάρες (δηλαδή ψέματα). Οι Μουσουλμάνοι στη χώρα αυτή βιώνουν τα γκέτο, την απόλυτη ένδεια, τη συντεχνιακή καθήλωση (όπως λόγου χάριν να φτιάχνουν χαλιά) κι εν γένει απολαμβάνουν τα προνόμια του τελευταίου παρία, της τελευταίας κάστας. Οι φτωχοί. Διότι οι πλούσιοι είναι όπως και παντού αλλού μαχαραγιάδες.
....................................
Γύρω απ' τον Γιώργο υπάρχουν οι ταλιμπάν του, οι πραιτωριανοί του, και οι παρακοιμώμενοί του. Ας προσέξει η δημοκρατία.
Ή ό,τι τέλος πάντων έχει απομείνει απ' αυτήν...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 10.ΙΙ.2010 stathis@enet.gr
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
ΟΙ έχοντες και οι κατέχοντες
Με τα λεξικά δεν τα πάω καλά ούτε με τις λέξεις. Αλλά οι έχοντες είναι αυτοί που έχουν
( όχι απαραίτητα παρανομα, ε;) Μάλλον οι κατέχοντες σημαίνει αυτούς που παράνομα ή τουλάχιστον καταχρηστικά έχουν.
Αυτή η εξίσωση έχω και κατέχω= παράνομα έχω, είναι σίγουρα πονηρή. Κι όταν κάποιος λέει ότι έχει καλές προθέσεις αλλα χρησιμοποιεί ψέματα, δεν με πείθει...
( όχι απαραίτητα παρανομα, ε;) Μάλλον οι κατέχοντες σημαίνει αυτούς που παράνομα ή τουλάχιστον καταχρηστικά έχουν.
Αυτή η εξίσωση έχω και κατέχω= παράνομα έχω, είναι σίγουρα πονηρή. Κι όταν κάποιος λέει ότι έχει καλές προθέσεις αλλα χρησιμοποιεί ψέματα, δεν με πείθει...
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Φαντάσου
Φαντάσου τωρα, να είχε πει ο Καραμανλής πριν από 5-6 μήνες, όχι εκλογές, πάγωμα μισθων, αύξηση φόρων και ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Φαντάσου τι θα είχε γίνει τώρα.΄
Όταν ο Καραμανλής έλεγε τον Σεπτέμβριο ότι πάμε κατά διαόλου, κάποιοι έλεγαν λεφτά υπάρχουν...
Κι επίσης κάποιοι εκεί στην τότε κυβέρνηση λέγανε ότι δεν έπρεπε να πάμε σε εκλογές... Τώρα τι έχουν να πουν;
Όταν ο Καραμανλής έλεγε τον Σεπτέμβριο ότι πάμε κατά διαόλου, κάποιοι έλεγαν λεφτά υπάρχουν...
Κι επίσης κάποιοι εκεί στην τότε κυβέρνηση λέγανε ότι δεν έπρεπε να πάμε σε εκλογές... Τώρα τι έχουν να πουν;
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
Τί στο διάολο γίνεται τέλος πάντων
Τον τελευταίο καιρό, έχω σταματήσει να γράφω στο blog. Πίστευα πως ήταν θέμα χρόνου, αλλά μάλλον ήταν μια απλή δικαιολογία. Σίγουρα έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι είναι μάλλον παράδοξο να κάθομαι εγώ να υπερασπίζομαι μια πολιτική την οποία δεν έχουν διάθεση να υποστηρίξουν οι ίδιοι οι εμπνευστές και εκφραστές της.
Αλλά πάλι, δεν μπορεί να είναι αύτός ο λόγος μόνο.
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει τους τελευταίους μήνες, είναι μια καταιγίδα επικοινωνιακής κυρίως μορφής. Υπουργοί της κυβέρνησης, κάθε μέρα, έχουν κάτι το εντυπωσιακό να πούνε. Κατι το τρανταχτό, απαισιόδοξο ή υπεραισιοδοξο. Κάτι που σε αφήνει άφωνο.
Όλοι αυτοί που μέχρι τώρα μας είχαν συνηθίσει σε μια έντονη και βάρβαρη κριτική τέτοιων κινήσεων έχουν γίνει θαυμαστές και αναμεταδότες όλων αυτών των κινήσεων. Αυτοί που δεν άφηναν μύγα να πέσει κάτω, τώρα καταπίνουν καμήλες ολόκληρες, λες και ξαφνικά από επαγγελματίες αγέρωχοι κι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, έχουν γίνει πρωτάκια, άβγαλτοι, ψαρωμένα πιτσιρίκια.
Αν κάποιος υπουργός του πριν τολμούσε να αντιδράσει σε κακοπροαίρετη κριτική, ήταν φασίστας, λογοκριτής, καταχραστής εξουσίας και φυσικά ... δεξιός.
Τόλμησε κάποιος εκλεγμένος (ασήμαντο ε;) να τα βάλει με έναν δημοσιογράφο μισθοφόρο και ξεσηκώθηκε το σύμπαν όλο. Τώρα τα έβαλε ένας πανίσχυρος υπουργός με έναν ερασιτέχνη bloger και δεν άνοιξε μύτη.Μάλιστα, άκουγα σήμερα το μεσημέρι τον Θεοδόση Πάνου στον ANT1 Radio να λέει για την συγκεκριμένη είδηση ότι είναι μια καραμπινάτη περίπτωση συκοφαντικής δυσφήμισης, χωρίς να μας πει τι ακριβώς έχει γίνει. Βγήκε και η ετυμηγορία από πριν.
Μα τι οργάνωση είναι αυτή;
Και κάθε μέρα πρέπει ο αντιπολιτευόμενος πολίτης να κάθεται και να σκέφτεται κάθε μια από τις "ειδήσεις". Να ψάχνει να βρει αν τον δουλεύουν, αν του λένε αλήθεια ή αν έχουν πέσει κι αυτοι θύμα.
Που στο καλό να βρει χρόνο να το κάνει αυτό;
Αποτέλεσμα; Εγκαταλείπει. Κοιτάει τη δουλειά του, γιατί αρχίζει και να φοβάται επιπλέον. Μήπως δεν έχει ξαναγίνει;
Το σύστημα ΠΑΣΟΚ, Αντώνη, δεν είναι αστείο πράγμα. Είναι βαθιά ριζωμένο στην κοινωνία. Κι δεν πολεμιέται με ευγένειες και καθωσπρεπεισμούς. Αυτό πήγε να κάνει ο προγενέστερός σου και ηττήθηκε κατα κράτος.
Ο πόλεμος με τους αγενείς δεν μπορεί να είναι ευγενής...
Τι θα γίνει; Θα μιλήσει κανείς; Θα τολμήσει κανένας να πει τι πραγματικά βλέπει ή θα λένε όλοι ότι βλέπουν αυτο που τους λένε ότι βλέπουν;
Νε τέτοια μονόπλευρη ενημέρωση έχουμε δημοκρατία;
Μα τι στο καλό εχει γίνει σ' αυτόν τον τόπο;
Αλλά πάλι, δεν μπορεί να είναι αύτός ο λόγος μόνο.
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει τους τελευταίους μήνες, είναι μια καταιγίδα επικοινωνιακής κυρίως μορφής. Υπουργοί της κυβέρνησης, κάθε μέρα, έχουν κάτι το εντυπωσιακό να πούνε. Κατι το τρανταχτό, απαισιόδοξο ή υπεραισιοδοξο. Κάτι που σε αφήνει άφωνο.
Όλοι αυτοί που μέχρι τώρα μας είχαν συνηθίσει σε μια έντονη και βάρβαρη κριτική τέτοιων κινήσεων έχουν γίνει θαυμαστές και αναμεταδότες όλων αυτών των κινήσεων. Αυτοί που δεν άφηναν μύγα να πέσει κάτω, τώρα καταπίνουν καμήλες ολόκληρες, λες και ξαφνικά από επαγγελματίες αγέρωχοι κι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, έχουν γίνει πρωτάκια, άβγαλτοι, ψαρωμένα πιτσιρίκια.
Αν κάποιος υπουργός του πριν τολμούσε να αντιδράσει σε κακοπροαίρετη κριτική, ήταν φασίστας, λογοκριτής, καταχραστής εξουσίας και φυσικά ... δεξιός.
Τόλμησε κάποιος εκλεγμένος (ασήμαντο ε;) να τα βάλει με έναν δημοσιογράφο μισθοφόρο και ξεσηκώθηκε το σύμπαν όλο. Τώρα τα έβαλε ένας πανίσχυρος υπουργός με έναν ερασιτέχνη bloger και δεν άνοιξε μύτη.Μάλιστα, άκουγα σήμερα το μεσημέρι τον Θεοδόση Πάνου στον ANT1 Radio να λέει για την συγκεκριμένη είδηση ότι είναι μια καραμπινάτη περίπτωση συκοφαντικής δυσφήμισης, χωρίς να μας πει τι ακριβώς έχει γίνει. Βγήκε και η ετυμηγορία από πριν.
Μα τι οργάνωση είναι αυτή;
Και κάθε μέρα πρέπει ο αντιπολιτευόμενος πολίτης να κάθεται και να σκέφτεται κάθε μια από τις "ειδήσεις". Να ψάχνει να βρει αν τον δουλεύουν, αν του λένε αλήθεια ή αν έχουν πέσει κι αυτοι θύμα.
Που στο καλό να βρει χρόνο να το κάνει αυτό;
Αποτέλεσμα; Εγκαταλείπει. Κοιτάει τη δουλειά του, γιατί αρχίζει και να φοβάται επιπλέον. Μήπως δεν έχει ξαναγίνει;
Το σύστημα ΠΑΣΟΚ, Αντώνη, δεν είναι αστείο πράγμα. Είναι βαθιά ριζωμένο στην κοινωνία. Κι δεν πολεμιέται με ευγένειες και καθωσπρεπεισμούς. Αυτό πήγε να κάνει ο προγενέστερός σου και ηττήθηκε κατα κράτος.
Ο πόλεμος με τους αγενείς δεν μπορεί να είναι ευγενής...
Τι θα γίνει; Θα μιλήσει κανείς; Θα τολμήσει κανένας να πει τι πραγματικά βλέπει ή θα λένε όλοι ότι βλέπουν αυτο που τους λένε ότι βλέπουν;
Νε τέτοια μονόπλευρη ενημέρωση έχουμε δημοκρατία;
Μα τι στο καλό εχει γίνει σ' αυτόν τον τόπο;
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Antilogos-gr: Αναμενόμενος αιφνιδιασμός...
Antilogos-gr: Αναμενόμενος αιφνιδιασμός...
Οφείλω να το ομολογήσω...
Μπορεί να κάνουν κάποιο διάστημα να συνειδητοποιήσουν τις επιπτώσεις που έχει η καθυστέρηση , η ατολμία και οι φήμες για τα ... επικείμενα μέτρα , μπορεί να κάνουν πως δεν ακούν τις φωνές που φωνάζουν για τα λάθη και τις καθυστερήσεις , αλλά "δρουν ΑΜΕΣΑ" μόλις το συνειδητοποιήσουν!!!
Η σημερινή τούμπα (πλέον δεν μπορεί να λεχθεί στροφή...) έγινε ΝΥΧΤΑγια.... να προλάβουν !!!
Για υπενθύμιση αναφέρω ότι κατέθεσαν τροπολογία για την αύξηση της φορολογίας σε τσιγάρα , ποτά και τους νέουςαυξημένους συντελεστές φορολόγησης κληρονομιών, γονικών παροχών και δωρεών.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για αιφνιδιαστική τροπολογία και ιδίως η "Αριστερά" την χαρακτήρισε"καταδικασμένη πρακτική νυχτερινών τροπολογιών".
Επί του θέματος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σε δηλώσεις του, απέρριψε τα περί αιφνιδιασμού, λέγοντας ότι η φορολόγηση των μεταβιβάσεων αποτέλεσε προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ.
Σημείωση Αντίλογου : Προσοχή την διατύπωση και κυρίως στην ουσία (δηλαδή στην φορολογία) ...
Δήλωσε o K. Εκπρόσωπος: «Με δεδομένο ότι είχε προαναγγελθεί αυτού του είδους η φορολόγηση, παρατηρήθηκε σωρεία μεταβιβάσεων μεγάλων περιουσιών, γονικών παροχών, δωρεών και κληρονομιών έτσι ώστε να μπορέσουν κάποιοι πολίτες, που διαθέτουν μεγάλες περιουσίες, να τις μεταβιβάσουν στα παιδιά τους και να ωφεληθούν σε αυτό το διάστημα.
Αρα, θα έπρεπε και η Πολιτεία να κινηθεί στα πλαίσια της προστασίας της φορολογίας που θα προέκυπτε.»
Σημείωση Αντίλογου : Προσοχή στο timing και ΠΩΣ έκαψαν μελλοντική την είσπραξη χρημάτων...
Κυβ. Εκπρόσωπος κ. Πεταλωτής: "Η σχετική αναφορά του πρωθυπουργού ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 2009!"
Κακοήθειες ότι καθυστέρησαν την αλλαγή της νομοθεσίας για να προλάβουν οι "κολλητοί" να κάνουν τις μεταβιβάσεις (τότε που ήταν ακόμα 1% ο φόρος ) δεν γίνονται από αυτό το blog πιστευτές...
Αλίμονο !!!
Κανείς δεν αμφιβάλει για την εντιμότητα του ΠΑΣΟΚ (που έχει γράψει ιστορία) αφού δεν είναι σημερινό...
Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι οι αντιπολιτευόμενοι τα φώναζαν αυτά από την ΠΡΩΤΗ μέρα που εξαγγέλθηκαν ότι έτσι χάνουν χρήματα (όπως και με τις διαρροές περί φορολογίας των καταθέσεων ...)
Ας απαντήσει λοιπόν κάποιος καλόπιστος blogger που στηρίζει ΠΑΣΟΚ.
Είναι ή δεν είναι ΕΡΑΣΥΤΕΧΝΙΣΜΟΙ της χειρίστης μορφής αυτά που γίνονται;;;
Πιστεύει ακόμα κανείς τους ότι "Υπήρχε σχέδιο" 100 ημερών;;;
Μπορεί να κάνουν κάποιο διάστημα να συνειδητοποιήσουν τις επιπτώσεις που έχει η καθυστέρηση , η ατολμία και οι φήμες για τα ... επικείμενα μέτρα , μπορεί να κάνουν πως δεν ακούν τις φωνές που φωνάζουν για τα λάθη και τις καθυστερήσεις , αλλά "δρουν ΑΜΕΣΑ" μόλις το συνειδητοποιήσουν!!!
Η σημερινή τούμπα (πλέον δεν μπορεί να λεχθεί στροφή...) έγινε ΝΥΧΤΑγια.... να προλάβουν !!!
Για υπενθύμιση αναφέρω ότι κατέθεσαν τροπολογία για την αύξηση της φορολογίας σε τσιγάρα , ποτά και τους νέουςαυξημένους συντελεστές φορολόγησης κληρονομιών, γονικών παροχών και δωρεών.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για αιφνιδιαστική τροπολογία και ιδίως η "Αριστερά" την χαρακτήρισε"καταδικασμένη πρακτική νυχτερινών τροπολογιών".
Επί του θέματος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σε δηλώσεις του, απέρριψε τα περί αιφνιδιασμού, λέγοντας ότι η φορολόγηση των μεταβιβάσεων αποτέλεσε προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ.
Σημείωση Αντίλογου : Προσοχή την διατύπωση και κυρίως στην ουσία (δηλαδή στην φορολογία) ...
Δήλωσε o K. Εκπρόσωπος: «Με δεδομένο ότι είχε προαναγγελθεί αυτού του είδους η φορολόγηση, παρατηρήθηκε σωρεία μεταβιβάσεων μεγάλων περιουσιών, γονικών παροχών, δωρεών και κληρονομιών έτσι ώστε να μπορέσουν κάποιοι πολίτες, που διαθέτουν μεγάλες περιουσίες, να τις μεταβιβάσουν στα παιδιά τους και να ωφεληθούν σε αυτό το διάστημα.
Αρα, θα έπρεπε και η Πολιτεία να κινηθεί στα πλαίσια της προστασίας της φορολογίας που θα προέκυπτε.»
Σημείωση Αντίλογου : Προσοχή στο timing και ΠΩΣ έκαψαν μελλοντική την είσπραξη χρημάτων...
Κυβ. Εκπρόσωπος κ. Πεταλωτής: "Η σχετική αναφορά του πρωθυπουργού ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 2009!"
Κακοήθειες ότι καθυστέρησαν την αλλαγή της νομοθεσίας για να προλάβουν οι "κολλητοί" να κάνουν τις μεταβιβάσεις (τότε που ήταν ακόμα 1% ο φόρος ) δεν γίνονται από αυτό το blog πιστευτές...
Αλίμονο !!!
Κανείς δεν αμφιβάλει για την εντιμότητα του ΠΑΣΟΚ (που έχει γράψει ιστορία) αφού δεν είναι σημερινό...
Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι οι αντιπολιτευόμενοι τα φώναζαν αυτά από την ΠΡΩΤΗ μέρα που εξαγγέλθηκαν ότι έτσι χάνουν χρήματα (όπως και με τις διαρροές περί φορολογίας των καταθέσεων ...)
Ας απαντήσει λοιπόν κάποιος καλόπιστος blogger που στηρίζει ΠΑΣΟΚ.
Είναι ή δεν είναι ΕΡΑΣΥΤΕΧΝΙΣΜΟΙ της χειρίστης μορφής αυτά που γίνονται;;;
Πιστεύει ακόμα κανείς τους ότι "Υπήρχε σχέδιο" 100 ημερών;;;
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
Γιάννης Βούλτεψης
Γιάννης Βούλτεψης
...26 Σεπτεμβρίου 1989. Η πένθιμη σιωπή καλύπτει τα πάντα στο κτίριο της Ρηγίλλης. Όλοι λένε ότι "Οι σφαίρες της "17 Νοέμβρη" κατά του Παύλου Μπακογιάννη ήταν σφαίρες εναντίον της ίδιας της δημοκρατίας". Τα ηγετικά στελέχη του κόμματος βρίσκονται στο γραφείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Σχεδόν όλοι του συνιστούν να αναβληθεί η συνεδρίαση της Βουλής. Ο Γιάννης Βούλτεψης αντιδρά: "Δεν πρέπει κ. πρόεδρε να αναβληθεί η συνεδρίαση. Αν συμβεί αυτό οι τρομοκράτες θα έχουν πετύχει το στόχο τους. Πρέπει να πάτε τώρα στη Βουλή". Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πήγε στη Βουλή και η στάση το θα μείνει στην ιστορία.
Εκείνη την ώρα δεν μιλούσε ο σύμβουλος στον πολιτικό. Αλλά ο στρατιώτης στον στρατιώτη. Ο Κ. Μητσοτάκης χωρίς δεύτερη κουβέντα αντελήφθη ότι αυτό ήταν το καθήκον του απέναντι στη δημοκρατία και στη χώρα. Και το έπραξε. Έχοντας και οι δυο τους ανεπτυγμένο το συναίσθημα του καθήκοντος σε όλη τους τη ζωή μπόρεσαν να συνεννοηθούν με δύο κουβέντες. Η σύσκεψη έληξε αμέσως, παρά τις αντιδράσεις ορισμένων ηγετικών στελεχών. Ο Γιάννης Βούλτεψης ανέβηκε στο γραφείο του. Πρώτη φορά τον είδα τόσο σοβαρό και βλοσυρό. Με τα μάτια κατάλαβε ότι τον ρώτησα τι έγινε. "Θα πάει στη Βουλή", μου απάντησε. Άνοιξε την τηλεόραση και παρακολουθούσε. Άκουσε την συγκλονιστική παρέμβαση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να κρύψει τα δάκρυά του και για τον φίλο του που χάθηκε αλλά και για τη νίκη της δημοκρατίας.
Η προηγούμενη φορά που είχα δει τον Γιάννη Βούλτεψη να κλαίει ήταν στις 3 Ιουλίου 1989. Ήταν τότε που οι κ.κ. Μητσοτάκης, Φλωράκης και Κύρκος βγήκαν από το Προεδρικό Μέγαρο και ανακοίνωσαν ότι είχαν συμφωνήσει για την κυβέρνηση συνεργασίας. Άφησα τη δουλειά μου κια αγκάλιασα τον "παππού" που έκλαιγε. "Τι συμβαίνει;", τον ρώτησα. "Μόλις τώρα τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος", μου απάντησε. Τον πήρα και πήγαμε στη Ρηγίλλης. Στη διαδρομή συνειδητοποίησα ότι εκείνοι που είχαν δώσει τα χέρια ήταν οι ίδιοι που μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες πολεμούσαν από αντίπαλα μετερίζια. Και οι δύο πολεμούσαν όμως από τη δικιά τους σκοπιά για το καλό της Ελλάδος, έτσι όπως ο καθένας εξ αυτών αντιλαμβανόταν το καλό. Δάκρυσα κι εγώ ο άκαπνος μαζί του.
Ένιωσα ότι εκείνα τα δάκρυα του ανθρώπου που στεκόταν δίπλα μου και με το ζόρι περπατούσε από συγκίνηση ήταν δάκρυα δικαίωσης για τον αγώνα μιας ζωής.
Γιώργος Κοντογιάννης
Βουλευτής Ηλείας
Προσωπική σημείωση john anast:
Τις ημέρες εκείνες τις ένοιωσα πολύ έντονα. Την ιστορία αυτή δεν την ήξερα, αλλά παρά το νέο της ηλικίας μου, ακριβώς αυτό ένολιθα κι εγώ. Το τέλος του εμφυλίου, γινόταν πράξη. Δυστυχώς όμως τα παράσιτα της πολιτικής εξακολουθούν να προσπαθούν να διχάσουν το λαό σε δεξούς και αριστερούς, προοδευτικούς και συντηρητικούς...
Και κάτι ακόμη
Τις ίδιες μέρες σχεδόν, πεθάναν δύο δημοσιογραφοι. Ο Κακουνάκης και ο Βούλτεψης. Δεν αξίζει στον Γιάννη Βούλτεψη αυτή η σύγκριση, αλλά δυστυχώς γίνεται εκ των πραγμάτων. Αν ο λαός μας επιφυλλάσει τέτοια συμπεριφορά σε ανθρώπους όπως ο Γ. Βούλτεψης, όπως αυτή που βλέπω αυτές τις ημέρες, τότε δεν είναι καθόλου περίεργη η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει
Άπό τα "ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ"
...26 Σεπτεμβρίου 1989. Η πένθιμη σιωπή καλύπτει τα πάντα στο κτίριο της Ρηγίλλης. Όλοι λένε ότι "Οι σφαίρες της "17 Νοέμβρη" κατά του Παύλου Μπακογιάννη ήταν σφαίρες εναντίον της ίδιας της δημοκρατίας". Τα ηγετικά στελέχη του κόμματος βρίσκονται στο γραφείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Σχεδόν όλοι του συνιστούν να αναβληθεί η συνεδρίαση της Βουλής. Ο Γιάννης Βούλτεψης αντιδρά: "Δεν πρέπει κ. πρόεδρε να αναβληθεί η συνεδρίαση. Αν συμβεί αυτό οι τρομοκράτες θα έχουν πετύχει το στόχο τους. Πρέπει να πάτε τώρα στη Βουλή". Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πήγε στη Βουλή και η στάση το θα μείνει στην ιστορία.
Εκείνη την ώρα δεν μιλούσε ο σύμβουλος στον πολιτικό. Αλλά ο στρατιώτης στον στρατιώτη. Ο Κ. Μητσοτάκης χωρίς δεύτερη κουβέντα αντελήφθη ότι αυτό ήταν το καθήκον του απέναντι στη δημοκρατία και στη χώρα. Και το έπραξε. Έχοντας και οι δυο τους ανεπτυγμένο το συναίσθημα του καθήκοντος σε όλη τους τη ζωή μπόρεσαν να συνεννοηθούν με δύο κουβέντες. Η σύσκεψη έληξε αμέσως, παρά τις αντιδράσεις ορισμένων ηγετικών στελεχών. Ο Γιάννης Βούλτεψης ανέβηκε στο γραφείο του. Πρώτη φορά τον είδα τόσο σοβαρό και βλοσυρό. Με τα μάτια κατάλαβε ότι τον ρώτησα τι έγινε. "Θα πάει στη Βουλή", μου απάντησε. Άνοιξε την τηλεόραση και παρακολουθούσε. Άκουσε την συγκλονιστική παρέμβαση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να κρύψει τα δάκρυά του και για τον φίλο του που χάθηκε αλλά και για τη νίκη της δημοκρατίας.
Η προηγούμενη φορά που είχα δει τον Γιάννη Βούλτεψη να κλαίει ήταν στις 3 Ιουλίου 1989. Ήταν τότε που οι κ.κ. Μητσοτάκης, Φλωράκης και Κύρκος βγήκαν από το Προεδρικό Μέγαρο και ανακοίνωσαν ότι είχαν συμφωνήσει για την κυβέρνηση συνεργασίας. Άφησα τη δουλειά μου κια αγκάλιασα τον "παππού" που έκλαιγε. "Τι συμβαίνει;", τον ρώτησα. "Μόλις τώρα τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος", μου απάντησε. Τον πήρα και πήγαμε στη Ρηγίλλης. Στη διαδρομή συνειδητοποίησα ότι εκείνοι που είχαν δώσει τα χέρια ήταν οι ίδιοι που μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες πολεμούσαν από αντίπαλα μετερίζια. Και οι δύο πολεμούσαν όμως από τη δικιά τους σκοπιά για το καλό της Ελλάδος, έτσι όπως ο καθένας εξ αυτών αντιλαμβανόταν το καλό. Δάκρυσα κι εγώ ο άκαπνος μαζί του.
Ένιωσα ότι εκείνα τα δάκρυα του ανθρώπου που στεκόταν δίπλα μου και με το ζόρι περπατούσε από συγκίνηση ήταν δάκρυα δικαίωσης για τον αγώνα μιας ζωής.
Γιώργος Κοντογιάννης
Βουλευτής Ηλείας
Προσωπική σημείωση john anast:
Τις ημέρες εκείνες τις ένοιωσα πολύ έντονα. Την ιστορία αυτή δεν την ήξερα, αλλά παρά το νέο της ηλικίας μου, ακριβώς αυτό ένολιθα κι εγώ. Το τέλος του εμφυλίου, γινόταν πράξη. Δυστυχώς όμως τα παράσιτα της πολιτικής εξακολουθούν να προσπαθούν να διχάσουν το λαό σε δεξούς και αριστερούς, προοδευτικούς και συντηρητικούς...
Και κάτι ακόμη
Τις ίδιες μέρες σχεδόν, πεθάναν δύο δημοσιογραφοι. Ο Κακουνάκης και ο Βούλτεψης. Δεν αξίζει στον Γιάννη Βούλτεψη αυτή η σύγκριση, αλλά δυστυχώς γίνεται εκ των πραγμάτων. Αν ο λαός μας επιφυλλάσει τέτοια συμπεριφορά σε ανθρώπους όπως ο Γ. Βούλτεψης, όπως αυτή που βλέπω αυτές τις ημέρες, τότε δεν είναι καθόλου περίεργη η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει
Άπό τα "ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ"
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Οι στιγματισμένοι ... από το ΠΑΣΟΚ
Χρόνια τώρα το ΠΑΣΟΚ, όταν κυβερνά, δημιουργεί ή ανακαλύπτει εχθρούς που το βοηθάνε να επιβάλλει την πολιτική του.
Ορίστε κύριοι οι στιγματισμένοι αυτής της τετραετίας:
Οι ξένοι οίκοι αξιολογησης. Θέλουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος της Ελλάδας. Βέβαια όταν πριν από ένα χρόνο γινόταν ακριβώς το ίδιο επί Καραμανλή, τότε δεν ήταν κερδοσκοπία αλλά η φυσιολογική κρίση έγκριτων οινομικών αναλυτών. Μόλις θα άλλαζε, λέγανε, η κυβέρνηση, τότε αυτοί οι οίκοι θα είχανε πλέον εμπιστοσύνη στην Ελλάδα και δεν θα είχαμε τέτοια φαινόμενα, Τώρα όμως τί έγινε; Πού χάλασε το παραμύθι;
Οι γιατροί/δικηγόροι/μηχανικοί/ελ. επαγγελματίες. Είναι λέει οι φοροφυγάδες. Κι απ' οτι φαίνεται είναι. Αντίθετα οι μισθωτοί δεν είναι. Όταν όμως οι καθηγητές κάνουν ιδιαίτερα δεν είναι φοροφυγάδες; Όταν κάνουν δεύτερες δουλειές δεν είναι φοροφυγάδες και εισφοροφυγάδες;.
Για τους γιατρούς του Κολονακίου ξέρουν να λένε, για τους εφοριακούς που παραλαμβάνανε τέτοιες φορολογικές δηλώσεις γιατί δεν λένε τίποτα.
Οι έχοντες και κατέχοντες Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη χώρα (εκτός ίσως από τα πρώην κομουνιστικά καθεστώτα) που να έχει ενοχοποιθεί τόσο πολύ η περιουσία. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να αισθάνεται κανείς άσχημα ή ένοχος γιατί έχει αποκτήσει χρήματα ή περιουσία σε μια φιλελεύθερη οικονομία. Αν τα χρήματα αυτά τα έκλεψε ή τα καταχράστηκε ή προέκυψαν από φοροδιαφυγή, να του τα πάρουν όλα. Αν όμως αυτά τα χρήματα τα κέρδισε με τη δουλειά του, το οικονομικό του ρίσκο ή την εξυπνάδα του γιατί πρέπει να κατηγορηθεί γι΄αυτό και να δημευτεί μέρος αυτής της περιουσίας (γιατί περι δήμευση μιλάμε, έστω μερικής). Έχει άραγε το δικαίωμα κάποιο κράτος να κατάσχει νομίμως απεκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία σε καιρό ειρήνης; Εξ' άλλου, όπως υπαρχουν δύο τύποι εχόντων και κατεχόντων, υπάρχουν δύο τύποι και μή εχόντων και μή κατεχόντων. Ειναι αυτοί που προσπάθησαν και δεν τα κατάφεραν, αλλά είναι και αυτοί που δεν προσπάθησαν ποτέ. Είναι αυτοί που πάντα βολευόνταν με ένα ρουσφετάκι, μια ψιλοκομπινούλα και πάντα τα κατάφερναν. Γιατί πρέπει κάποιος που αγωνίστηκε να φτιάξει ότι έφτιαξε να το μοιραστεί με το ζόρι με ένα αλάνι; Θα μου πεις αυτό είναι ανθρωπιά, φιλεσπλαχνία και θα πω ναι ωραία , έτσι πρέπει να είναι γιατί είμαστε άνθρωποι και όχι ζώα. Όμως δεν μας το παρουσιάζει έτσι το αγαπητό Πασόκ, αλλά ως κοινωνική δικαιοσύνη.
Λόγια λόγια, όμορφα πράσινα λόγια.
Το ΚΚΕ. Γιατί λέει τα βάζει πολύ με το ΠΑΣΟΚ, ενώ με τη ΝΔ ήταν πιο μαλακό. Και λέω εγώ τώρα. Πες ότι έτσι είναι. Οι αντιδράσεις του ΚΚΕ προς το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να είναι πιο έντονες από ότι προς τη ΝΔ. Και γιατί να μην υποθέσω εγώ ότι το ΚΚΕ δεν αντιδρά ανάλογα με τον αντίπαλο (όπως έχει δείξει και στο παρελθόν) αλλά με βάση τις πράξεις του αντιπάλου. Και νομίζω πως παρά τα όσα λένε τα ΠασοκοΜΜΕ η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι πολύ πιο αντιλαϊκή.
Τα Golden boys Έλεος. Θα μου πει εμένα, την ιδ. εταιρεία, πόσο θα πληρώσω ένα πετυχημένο διευθυντή μου; Να πάει να ελέγξει τα δικά του τα παιδιά που τα χρυσοπληρώνει ακόμη και χωρίς πτυχίο πρώτα και μετά να έρθει σε μένα.
Οι διεφθαρμένοι Οι οποίοι δεν είναι οι μισθωτοί, μια και την κρίση δεν θα την πληρώσουν οι μισθωτοί αλλά οι έχοντες και κατέχοντες. Επομένως έχουμε το εξής μαγικό. Στην Ελλάδα, αυτοί που διαφθείρονται είναι ΄ταυτόχρονα και αυτοί που διαφθείρουν. Και αυτοί δεν είναι οι μισθωτοί. Είναι όλοι οι άλλοι. Για παράδειγμα οι γιατροί που παίρνουν φακελάκι δεν είναι οι γιατροί των νοσοκομείων αλλα οι ιδιώτες. Οι μηχανικοί που βγάζουν πλασεμπο άδειες είναι οι ιδιώτες και όχι της πολεοδομίας και άλλα φαιδρά... Μην αγγίξει κανείς τους μισθωτούς...είναι πολλοί και το σημαντικότερο ... κάνουν απεργίες
to be continued...
Η λίστα φυσικά θα παραμείνει ανοιχτή γιατί το ΠΑΣΟΚ θα χρειαστεί πολούς εχθρούς ακόμη στα επόμενα χρόνια
Ορίστε κύριοι οι στιγματισμένοι αυτής της τετραετίας:
Οι ξένοι οίκοι αξιολογησης. Θέλουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος της Ελλάδας. Βέβαια όταν πριν από ένα χρόνο γινόταν ακριβώς το ίδιο επί Καραμανλή, τότε δεν ήταν κερδοσκοπία αλλά η φυσιολογική κρίση έγκριτων οινομικών αναλυτών. Μόλις θα άλλαζε, λέγανε, η κυβέρνηση, τότε αυτοί οι οίκοι θα είχανε πλέον εμπιστοσύνη στην Ελλάδα και δεν θα είχαμε τέτοια φαινόμενα, Τώρα όμως τί έγινε; Πού χάλασε το παραμύθι;
Οι γιατροί/δικηγόροι/μηχανικοί/ελ. επαγγελματίες. Είναι λέει οι φοροφυγάδες. Κι απ' οτι φαίνεται είναι. Αντίθετα οι μισθωτοί δεν είναι. Όταν όμως οι καθηγητές κάνουν ιδιαίτερα δεν είναι φοροφυγάδες; Όταν κάνουν δεύτερες δουλειές δεν είναι φοροφυγάδες και εισφοροφυγάδες;.
Για τους γιατρούς του Κολονακίου ξέρουν να λένε, για τους εφοριακούς που παραλαμβάνανε τέτοιες φορολογικές δηλώσεις γιατί δεν λένε τίποτα.
Οι έχοντες και κατέχοντες Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη χώρα (εκτός ίσως από τα πρώην κομουνιστικά καθεστώτα) που να έχει ενοχοποιθεί τόσο πολύ η περιουσία. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να αισθάνεται κανείς άσχημα ή ένοχος γιατί έχει αποκτήσει χρήματα ή περιουσία σε μια φιλελεύθερη οικονομία. Αν τα χρήματα αυτά τα έκλεψε ή τα καταχράστηκε ή προέκυψαν από φοροδιαφυγή, να του τα πάρουν όλα. Αν όμως αυτά τα χρήματα τα κέρδισε με τη δουλειά του, το οικονομικό του ρίσκο ή την εξυπνάδα του γιατί πρέπει να κατηγορηθεί γι΄αυτό και να δημευτεί μέρος αυτής της περιουσίας (γιατί περι δήμευση μιλάμε, έστω μερικής). Έχει άραγε το δικαίωμα κάποιο κράτος να κατάσχει νομίμως απεκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία σε καιρό ειρήνης; Εξ' άλλου, όπως υπαρχουν δύο τύποι εχόντων και κατεχόντων, υπάρχουν δύο τύποι και μή εχόντων και μή κατεχόντων. Ειναι αυτοί που προσπάθησαν και δεν τα κατάφεραν, αλλά είναι και αυτοί που δεν προσπάθησαν ποτέ. Είναι αυτοί που πάντα βολευόνταν με ένα ρουσφετάκι, μια ψιλοκομπινούλα και πάντα τα κατάφερναν. Γιατί πρέπει κάποιος που αγωνίστηκε να φτιάξει ότι έφτιαξε να το μοιραστεί με το ζόρι με ένα αλάνι; Θα μου πεις αυτό είναι ανθρωπιά, φιλεσπλαχνία και θα πω ναι ωραία , έτσι πρέπει να είναι γιατί είμαστε άνθρωποι και όχι ζώα. Όμως δεν μας το παρουσιάζει έτσι το αγαπητό Πασόκ, αλλά ως κοινωνική δικαιοσύνη.
Λόγια λόγια, όμορφα πράσινα λόγια.
Το ΚΚΕ. Γιατί λέει τα βάζει πολύ με το ΠΑΣΟΚ, ενώ με τη ΝΔ ήταν πιο μαλακό. Και λέω εγώ τώρα. Πες ότι έτσι είναι. Οι αντιδράσεις του ΚΚΕ προς το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να είναι πιο έντονες από ότι προς τη ΝΔ. Και γιατί να μην υποθέσω εγώ ότι το ΚΚΕ δεν αντιδρά ανάλογα με τον αντίπαλο (όπως έχει δείξει και στο παρελθόν) αλλά με βάση τις πράξεις του αντιπάλου. Και νομίζω πως παρά τα όσα λένε τα ΠασοκοΜΜΕ η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι πολύ πιο αντιλαϊκή.
Τα Golden boys Έλεος. Θα μου πει εμένα, την ιδ. εταιρεία, πόσο θα πληρώσω ένα πετυχημένο διευθυντή μου; Να πάει να ελέγξει τα δικά του τα παιδιά που τα χρυσοπληρώνει ακόμη και χωρίς πτυχίο πρώτα και μετά να έρθει σε μένα.
Οι διεφθαρμένοι Οι οποίοι δεν είναι οι μισθωτοί, μια και την κρίση δεν θα την πληρώσουν οι μισθωτοί αλλά οι έχοντες και κατέχοντες. Επομένως έχουμε το εξής μαγικό. Στην Ελλάδα, αυτοί που διαφθείρονται είναι ΄ταυτόχρονα και αυτοί που διαφθείρουν. Και αυτοί δεν είναι οι μισθωτοί. Είναι όλοι οι άλλοι. Για παράδειγμα οι γιατροί που παίρνουν φακελάκι δεν είναι οι γιατροί των νοσοκομείων αλλα οι ιδιώτες. Οι μηχανικοί που βγάζουν πλασεμπο άδειες είναι οι ιδιώτες και όχι της πολεοδομίας και άλλα φαιδρά... Μην αγγίξει κανείς τους μισθωτούς...είναι πολλοί και το σημαντικότερο ... κάνουν απεργίες
to be continued...
Η λίστα φυσικά θα παραμείνει ανοιχτή γιατί το ΠΑΣΟΚ θα χρειαστεί πολούς εχθρούς ακόμη στα επόμενα χρόνια
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
Πρόχειρες αταξινόμητες σκέψεις λίγες ώρες μετά
-Η ήττα της Ντόρας αναμενόμενη, ίσως όχι από την 1η Κυριακή.
-Τα περαστικά στον Ψωμιάδη. Είναι αγωνιστής.
-Ο αριθμός των ψηφισάντων, εντυπωσιακός και ελπιδοφόρος. Μου δίνει το δικαίωμα να ελπίζω πως όλοι αυτοί που δεν ψήφισαν τον Οκτώβριο ΝΔ (άλλα ούτε και ΠΑΣΟΚ), δεν έχουν χασει την κεντροδεξιά τους αντίληψη και επιδιώκουν κάτι θετικό στη ΝΔ για να την στηρίξουν ξανά.
-Η οργάνωση. Ας λένε ότι θέλουν. Δεν στήνεις έτσι 1560 κάλπες σε όλη την Ελλάδα μέσα σε 1 μήνα
-Το επίπεδο της αντιπαράθεσης. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι οποίες και νομίζω θα απομονωθούν από μόνες τους, το επίπεδο ήταν σε πολύ υψηηλά επίπεδα ήθους. Τόσο που νόμιζα ότι θα είχε αρνητική επίπτωση στον αριθμό των ψηφοφόρων, κάτι που αποδείχτηκε λάθος.
-Η επιβεβαίωση με τον εντονότερο τρόπο ενός αντιμητσοτακισμού στη ΝΔ, που νομίζω ότι δεν έχει καμία θέση. Αυτόν τον αντιμητσοτακισμό, μπορώ να τον δικαιολογήσω στο ΠΑΣΟΚ για τις σφαλιάρες που έχει φάει από τον Μητσοτάκη, αλλά όχι στη ΝΔ. Ο μοναδικός λόγος που μπορώ να φανταστώ για να εξηγήσω αυτή την αντίθεση, είναι η ισχύς της οικογένειας Μητσοτάκη μέσα στη ΝΔ. Τότε όμως θα επρεπε να υπάρχει και αντικαραμανλισμός, αντιβαριτσιωτισμός κ.ο.κ. Μήπως η πλύση εγκεφάλου των ΠασοκοΜΜΕ είναι τόσο μεγάλη και λέμε κι εμείς τον Μητσοτάκη αποστάτη;
-Οι μηχανισμοί. Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν; Δρούσαν υπογείως; Αν δρούσαν υπογείως πρέπει όχι απλα να καταργηθούν αλλα να τιμωρηθούν και παραδειγματικά.
-Τα φέουδα. Νομίζω πως πρέπει να γίνει μια αδιανομή. Και δεν το λέω ειρωνικά
-Τα ΜΜΕ που στήριζαν Ντόρα. Αλήθεια ποια ήταν αυτά;
-Οι κραυγές.Καλά αυτός ο Τράγκας ήθελε να βγει καλός πρόεδρος ή να βγάλει το άχτι του στον Μητσοτάκη. Κι αν ήθελε το δεύτερο έπρεπε να τα βάλει με την κόρη του; Δεν μου μοιάζει και τόσο ηθικό. Για τον συγκεκριμένο τό 'χω πει πολλές φορες. Αν έχεις τέτοιους φίλους ...
-Οι διχαστικές συμπεριφορές κάποιων: Μανωλης που χαριεντίζεται κάθε μεσημερι στον ΑΝΤ1 radio με τον Τριανταφυλλόπουλο, τον Μαρκόπουλο, τον Μιζαλολιάκο, την Πιπιλή, τον ΓΙακουμάτο και άλλους που κανανε λες και απένατί τους είχαν ένα άλλο κόμα και όχι βουλευτές και μέλη του κόματός τους. Και κάποιος δεν βρέθηκε να τους πει ότι αυτοί ήταν ο βασικός πολιτικός κορμός του κόματος. Εχουν κι αυτοί το ίδιο μερίδιο ευθύνης αν είναι όλα έτσι όπως τα λένε.
-Ο απεγνωσμένος ψηφοφόρος, που μετά από μια τέτοια ήττα, πιάστηκε σε ότι του είπαν (κάποιοι καλοθελητές) ότι είναι πιο ελπιδοφόρο και πιο νέο. Ελπίζω αυτοί οι καλοθελητές να κανουν λάθος και ο νέος πρόεδρος να είναι όντως έλπιδοφόρος.
Καλημέρα Νέα Δημοκρατία
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009
Το σύστημα δεν ηττάται ποτέ
Από Ελληνική πολιτική
Ο κ. Σαμαράς επαναλαμβάνει ότι παλεύει με το σύστημα και ότι η βάση θα καταφέρει να το νικήσει. Μόνο που ο συγκινητικός αγώνας του εντοπίζεται αποκλειστικά και μόνο στα κείμενα των ομιλιών του. Η πραγματικότητα απέχει πάρα πολύ.
Το μόνο σύστημα είναι αυτό που έχει αναδείξει τον κ. Σαμαρά σε επικρατέστερο διεκδικητή της ηγεσίας. Είναι απολύτως αληθές ότι ο πρώην υπουργός διαθέτει ισχυρότατη υποστήριξη -δε θα μπορούσε να ιδρύσει αυτόνομο κόμμα στην αντίθετη περίπτωση. Είναι επίσης αληθές ότι η συμμαχία με τον κ. Αβραμόπουλο εντάσσεται στη λογική της λειτουργίας ενός συστήματος. Όμως αυτά ούτε κολάσιμα, ούτε καν ουσιαστικά δεν είναι.
Ο βασικότερος μηχανισμός υποστήριξης του κ. Σαμαρά αποτελεί και την απόδειξη ότι είναι ακατάλληλος για την ηγεσία. Δεν είναι ούτε η (μελανή) πολιτική του σταδιοδρομία (μεγάλο μέρος της οποίας εξελίχθηκε εκτός ΝΔ), ούτε ο ουσιαστικός πολιτικός του λόγος που τον ανέδειξαν. Ακόμα και μετά την επιστροφή του στο κόμμα, κάθε άλλο παρά ξεχώρισε από το γενικευμένο κλίμα δοξολογίας του Καραμανλή. Τα δε επιχειρήματά του στην τωρινή πολιτική αντιπαράθεση χαρακτηρίζονται από έλλειψη ρεαλισμού, αν όχι αφέλεια. Τα ψαρέματα στα καθαρά νερά και η επιστροφή της οικογένειας πριν το μάζεμα των γειτόνων αποκαλύπτουν παντελή απουσία οξυδέρκειας και επαφής με την πραγματικότητα. Τη στιγμή που το αμφιταλαντευόμενο κομμάτι των ψηφοφόρων εκλέγει κυβερνήσεις, ο κ. Σαμαράς επαγγέλλεται έναν νέο ΛαΟΣ -χωρίς το επικοινωνιακό χάρισμα του Καρατζαφέρη.
Το σύστημα απεγνωσμένα έψαχνε αντίπαλο απέναντι στην Ντόρα, έχει δε ένα όνομα: αντιμητσοτακισμός. Αυτό είναι το μόνο υπαρκτό σύστημα. Το δυστύχημα είναι ότι μέσα στον αυτισμό και την απελπισία του δεν μπόρεσε καν να επιλέξει έναν αξιόλογο υποψήφιο και κατέληξε στον πρώτο που οι ιστορικοί συνειρμοί υποδείκνυαν... Η προπαγάνδα έφτασε ακόμα και στο σημείο να υποστηρίξει ότι η Ντόρα... φοβάται μια διαδικασία που η ίδια είχε προτείνει από το 2000!
Για τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η αντιμετώπιση είναι εξωφρενικά άδικη. Όχι μόνο διότι επί των ημερών του η ΝΔ συγκέντρωσε υψηλότατα ποσοστά και επικράτησε σε τρεις εθνικές εκλογές, αλλά κυρίως διότι ηγήθηκε της πιο αποφασισμένης Κυβέρνησης που γνώρισε μεταπολιτευτικά η χώρα.
Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι με την πολιτική '90-'93, ο Μητσοτάκης επέδειξε τσαγανό. Όμως και επί της ουσίας, έθεσε τις βάσεις για τις επόμενες δεκαετίες. Οι ιδιωτικοποιήσεις βαφτίστηκαν έπειτα εκσυγχρονισμός, η μεταρρύθμιση Σιούφα στο ασφαλιστικό παρέμεινε ανέγγιχτη, για τη σύνθετη ονομασία των Σκοπίων (ο Σαμαράς χωρίς ντροπή παριστάνει σήμερα τον πατριώτη, αλλά δεν τολμά να την απορρίψει, όπως έκανε τότε τάχα για λόγους αρχής) ακόμα παρακαλάμε, ο νόμος Κούβελα δε φτιάχτηκε με την πασοκική λογική να ψοφήσει το γαϊδούρι του γείτονα και θα μπορούσε να δώσει ισχυρότατη πλειοψηφία, αλλά ο Μητσοτάκης δε διέλυσε τη Βουλή και τόλμησε όσα τόλμησε με έναν και με δύο βουλευτές πλειοψηφία... 11 χρόνια μετά ο χιλιομυριοϋμνημένος ηγέτης δε σκέφτηκε έστω κάτι τόσο τολμηρό με 165 έδρες. Το '90 ξηλώνονταν τα πεζοδρόμια για κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία... Ωστόσο, ο Μητσοτάκης παραμένει ένας δαίμονας για το κομματικό κατεστημένο.
Ας μην αμφιβάλλει λοιπόν ο κ. Σαμαράς. Η νίκη είναι δική του. Με το σύστημα δεν μπορεί κανείς να τα βάλει. Αυτό δεν ηττάται ποτέ. Ακόμα και όταν τάσσεται υπέρ ενός καταφανέστατα ανεπαρκούς υποψηφίου, ασορτί με τον τραγέλαφο που κάποιο άλλο σύστημα (με την ίδια ανόητη εκλογή από τη "βάση") μάς έχει επιβάλει για Πρωθυπουργό.
Από Ελληνική Πολιτική
Ο κ. Σαμαράς επαναλαμβάνει ότι παλεύει με το σύστημα και ότι η βάση θα καταφέρει να το νικήσει. Μόνο που ο συγκινητικός αγώνας του εντοπίζεται αποκλειστικά και μόνο στα κείμενα των ομιλιών του. Η πραγματικότητα απέχει πάρα πολύ.
Το μόνο σύστημα είναι αυτό που έχει αναδείξει τον κ. Σαμαρά σε επικρατέστερο διεκδικητή της ηγεσίας. Είναι απολύτως αληθές ότι ο πρώην υπουργός διαθέτει ισχυρότατη υποστήριξη -δε θα μπορούσε να ιδρύσει αυτόνομο κόμμα στην αντίθετη περίπτωση. Είναι επίσης αληθές ότι η συμμαχία με τον κ. Αβραμόπουλο εντάσσεται στη λογική της λειτουργίας ενός συστήματος. Όμως αυτά ούτε κολάσιμα, ούτε καν ουσιαστικά δεν είναι.
Ο βασικότερος μηχανισμός υποστήριξης του κ. Σαμαρά αποτελεί και την απόδειξη ότι είναι ακατάλληλος για την ηγεσία. Δεν είναι ούτε η (μελανή) πολιτική του σταδιοδρομία (μεγάλο μέρος της οποίας εξελίχθηκε εκτός ΝΔ), ούτε ο ουσιαστικός πολιτικός του λόγος που τον ανέδειξαν. Ακόμα και μετά την επιστροφή του στο κόμμα, κάθε άλλο παρά ξεχώρισε από το γενικευμένο κλίμα δοξολογίας του Καραμανλή. Τα δε επιχειρήματά του στην τωρινή πολιτική αντιπαράθεση χαρακτηρίζονται από έλλειψη ρεαλισμού, αν όχι αφέλεια. Τα ψαρέματα στα καθαρά νερά και η επιστροφή της οικογένειας πριν το μάζεμα των γειτόνων αποκαλύπτουν παντελή απουσία οξυδέρκειας και επαφής με την πραγματικότητα. Τη στιγμή που το αμφιταλαντευόμενο κομμάτι των ψηφοφόρων εκλέγει κυβερνήσεις, ο κ. Σαμαράς επαγγέλλεται έναν νέο ΛαΟΣ -χωρίς το επικοινωνιακό χάρισμα του Καρατζαφέρη.
Το σύστημα απεγνωσμένα έψαχνε αντίπαλο απέναντι στην Ντόρα, έχει δε ένα όνομα: αντιμητσοτακισμός. Αυτό είναι το μόνο υπαρκτό σύστημα. Το δυστύχημα είναι ότι μέσα στον αυτισμό και την απελπισία του δεν μπόρεσε καν να επιλέξει έναν αξιόλογο υποψήφιο και κατέληξε στον πρώτο που οι ιστορικοί συνειρμοί υποδείκνυαν... Η προπαγάνδα έφτασε ακόμα και στο σημείο να υποστηρίξει ότι η Ντόρα... φοβάται μια διαδικασία που η ίδια είχε προτείνει από το 2000!
Για τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η αντιμετώπιση είναι εξωφρενικά άδικη. Όχι μόνο διότι επί των ημερών του η ΝΔ συγκέντρωσε υψηλότατα ποσοστά και επικράτησε σε τρεις εθνικές εκλογές, αλλά κυρίως διότι ηγήθηκε της πιο αποφασισμένης Κυβέρνησης που γνώρισε μεταπολιτευτικά η χώρα.
Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι με την πολιτική '90-'93, ο Μητσοτάκης επέδειξε τσαγανό. Όμως και επί της ουσίας, έθεσε τις βάσεις για τις επόμενες δεκαετίες. Οι ιδιωτικοποιήσεις βαφτίστηκαν έπειτα εκσυγχρονισμός, η μεταρρύθμιση Σιούφα στο ασφαλιστικό παρέμεινε ανέγγιχτη, για τη σύνθετη ονομασία των Σκοπίων (ο Σαμαράς χωρίς ντροπή παριστάνει σήμερα τον πατριώτη, αλλά δεν τολμά να την απορρίψει, όπως έκανε τότε τάχα για λόγους αρχής) ακόμα παρακαλάμε, ο νόμος Κούβελα δε φτιάχτηκε με την πασοκική λογική να ψοφήσει το γαϊδούρι του γείτονα και θα μπορούσε να δώσει ισχυρότατη πλειοψηφία, αλλά ο Μητσοτάκης δε διέλυσε τη Βουλή και τόλμησε όσα τόλμησε με έναν και με δύο βουλευτές πλειοψηφία... 11 χρόνια μετά ο χιλιομυριοϋμνημένος ηγέτης δε σκέφτηκε έστω κάτι τόσο τολμηρό με 165 έδρες. Το '90 ξηλώνονταν τα πεζοδρόμια για κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία... Ωστόσο, ο Μητσοτάκης παραμένει ένας δαίμονας για το κομματικό κατεστημένο.
Ας μην αμφιβάλλει λοιπόν ο κ. Σαμαράς. Η νίκη είναι δική του. Με το σύστημα δεν μπορεί κανείς να τα βάλει. Αυτό δεν ηττάται ποτέ. Ακόμα και όταν τάσσεται υπέρ ενός καταφανέστατα ανεπαρκούς υποψηφίου, ασορτί με τον τραγέλαφο που κάποιο άλλο σύστημα (με την ίδια ανόητη εκλογή από τη "βάση") μάς έχει επιβάλει για Πρωθυπουργό.
Από Ελληνική Πολιτική
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009
Μερικές αγωνιστικές διαπιστώσεις
1. Η Ντόρα φταίει για κάτι που έκανε ο πατέρας της πριν από 40 χρόνια, και αφείλουμε να το λάβουμε υπόψη μας πριν αποφασίσουμε τι θα ψηφίσουμε στις 29/11. Αντίθετα, το ότι έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ο Αντώνης, είναι κάτι που πρέπει να το ξεχάσουμε, πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και όποιος το υπενθυμίζει, το κάνει για να διχάσει το κόμα και να πολώσει τη διαμάχη. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί η αγωνιστική συμπεριφορά ως κριτήριο για το Νεοδημοκρατικό ποιόν τους και για το σεβασμό που έχουν προς τους ψηφοφόρους τους.
2. Η Ντόρα είναι το αγαπημένο παιδί των συμφερόντων, ενώ ο Αντώνης τα αντιπαλεύεται. Μάλιστα γι' αυτόν ακριβώς το λόγο στάζει το στόμα τους μέλι εκεί στο MEGA, τον Antenna, στη Ζούγκλα όταν μιλούν γι' αυτήν.
3. Η Ντόρα είναι συνυπεύθυνη για την μεγάλη ήττα της ΝΔ στις πρόσφατες εκλογές. Και ο Αντώνης δεν είναι. (???) Αλήθεια υπάρχει κάποιος βουλευτης της ΝΔ που να μην είναι συνυπεύθυνος για αυτή την ήττα;
4. Ο Σαμαράς στήριξε τον Καραμανλή ενώ η Ντόρα τον υπέσκαπτε. Τώρα το ότι η Ντόρα ήταν από τους λίγους υπουργούς που κάνανε αγώνα, ενω τον Αντώνη εγώ δεν το είδα πουθενά, μάλλον φταίει ότι δεν έβλεπα πολλές ειδήσεις
5. Ακουσα κάτι κι για την Βούλτεψη, αλλά μάλλον φήμες θα είναι
6. Και το ωραιότερο. Όλα αυτά μας τα λένε αυτοί που θεωρούνται συμφέροντα. Δηλαδή αυτοί που στηρίζουν την Ντόρα(???)
Καλά θα αφήσουμε αυτους που έχουν πολεμήσει αυτό το κόμα τόσο πολύ και δεν έχουν σταματήσει να προσπαθούν ώστε να είναι όσο πιο αδύναμο γίνεται, να μας υποδείξουν τον πρόεδρό μας;
Το δίλημμα είναι το ένα. Ντόρα ή Αντώνης; Ποιον θεωρούμε εμείς ικανότερο. Με τα μάτια τα δικά μας και όχι του Τριανταφυλλόπουλου της Βούλτεψη, του Μπόμπολα ή του Κυριακού. Είναι δική μας επιλογή, όχι δική τους. Στο ΠΑΣΟΚ, πριν από 2 χρόνια, ο ΓΑΠ για να κερδίσει τις εκλογές, έκανε δήθεν πως είναι ενάντια στα Γιωργοκάναλα. Αλλά η διαφορά με μας είναι ότι τα κανάλια είναι δικά τους και έτσι τα αφήσανε να παίξουν στο εσωκοματικό παιχνίδι. Σε μας τι δουλειά έχουν;
Η δική άποψη μου στο δίλημμα, έχει ξεκαθαρίσει. Δεν εμπιστεύομαι κάποιον μου δεν σεβάστηκε την ψήφο μου. Και θα δυσκολευτώ πολύ να στηρίξω κάποιον τον οποίο θεώρησα υπεύθυνο για την άνοδο στην εξουσία ενός κόματος που σπατάλησε στην Αθήνα και σε κάποιοες λίγες τσέπες 2 ΚΠΣ, αφήνοντας την υπόλοιπη Ελάδα να τρέχει σε πολύ μικρότερη ταχύτητα...
2. Η Ντόρα είναι το αγαπημένο παιδί των συμφερόντων, ενώ ο Αντώνης τα αντιπαλεύεται. Μάλιστα γι' αυτόν ακριβώς το λόγο στάζει το στόμα τους μέλι εκεί στο MEGA, τον Antenna, στη Ζούγκλα όταν μιλούν γι' αυτήν.
3. Η Ντόρα είναι συνυπεύθυνη για την μεγάλη ήττα της ΝΔ στις πρόσφατες εκλογές. Και ο Αντώνης δεν είναι. (???) Αλήθεια υπάρχει κάποιος βουλευτης της ΝΔ που να μην είναι συνυπεύθυνος για αυτή την ήττα;
4. Ο Σαμαράς στήριξε τον Καραμανλή ενώ η Ντόρα τον υπέσκαπτε. Τώρα το ότι η Ντόρα ήταν από τους λίγους υπουργούς που κάνανε αγώνα, ενω τον Αντώνη εγώ δεν το είδα πουθενά, μάλλον φταίει ότι δεν έβλεπα πολλές ειδήσεις
5. Ακουσα κάτι κι για την Βούλτεψη, αλλά μάλλον φήμες θα είναι
6. Και το ωραιότερο. Όλα αυτά μας τα λένε αυτοί που θεωρούνται συμφέροντα. Δηλαδή αυτοί που στηρίζουν την Ντόρα(???)
Καλά θα αφήσουμε αυτους που έχουν πολεμήσει αυτό το κόμα τόσο πολύ και δεν έχουν σταματήσει να προσπαθούν ώστε να είναι όσο πιο αδύναμο γίνεται, να μας υποδείξουν τον πρόεδρό μας;
Το δίλημμα είναι το ένα. Ντόρα ή Αντώνης; Ποιον θεωρούμε εμείς ικανότερο. Με τα μάτια τα δικά μας και όχι του Τριανταφυλλόπουλου της Βούλτεψη, του Μπόμπολα ή του Κυριακού. Είναι δική μας επιλογή, όχι δική τους. Στο ΠΑΣΟΚ, πριν από 2 χρόνια, ο ΓΑΠ για να κερδίσει τις εκλογές, έκανε δήθεν πως είναι ενάντια στα Γιωργοκάναλα. Αλλά η διαφορά με μας είναι ότι τα κανάλια είναι δικά τους και έτσι τα αφήσανε να παίξουν στο εσωκοματικό παιχνίδι. Σε μας τι δουλειά έχουν;
Η δική άποψη μου στο δίλημμα, έχει ξεκαθαρίσει. Δεν εμπιστεύομαι κάποιον μου δεν σεβάστηκε την ψήφο μου. Και θα δυσκολευτώ πολύ να στηρίξω κάποιον τον οποίο θεώρησα υπεύθυνο για την άνοδο στην εξουσία ενός κόματος που σπατάλησε στην Αθήνα και σε κάποιοες λίγες τσέπες 2 ΚΠΣ, αφήνοντας την υπόλοιπη Ελάδα να τρέχει σε πολύ μικρότερη ταχύτητα...
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009
Επικίνδυνα παιχνίδια με την παιδεία! Από politis-gr.blogspot.com
Το επικοινωνιακό πυροτέχνημα της περίφημης... ανοιχτής και διαφανούς (?) αξιολόγησης της κυβέρνησης για την επιλογή των γενικών και ειδικών γραμματέων των υπουργείων, ως γνωστόν έχει καταντήσει... ανέκδοτο.
Εχθές μάλιστα το είδα να μεταφέρεται και στα T-shirt ! «Έστειλα και εγώ βιογραφικό» έγραφε το ένα T-shirt , ενώ το άλλο ήταν πιο καυστικό και ακροβατούσε ως παιχνίδι με λέξεις ...πολλαπλών σημασιών …. «Με βιο-Γράψανε» !
Πέραν όμως της χιουμοριστικής πλευράς του θέματος θα ήθελα να κάνω μια ειδική αναφορά σε ένα πρόσωπο εκ των έξι (δύο ειδικών και τέσσερα γενικών γραμματέων) που ανακοινώθηκαν προχθές.
Πρόκειται για την κυρία Θάλεια Δραγώνα η οποία τοποθετήθηκε στην Ειδική Γραμματεία Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων (στο υπουργείο Παιδείας).
Η κ.Θ. Δραγώνα -πρώην βουλευτής του ΠαΣοΚ με το ψηφοδέλτιο επικρατείας ,σύμβουλος σήμερα του κ. Γ. Παπανδρέου σχετικά με τη μετανάστευση - είναι και καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών . Κατέχει μάλιστα το εξής ....προνόμιο. Είναι Πανεπιστημιακή καθηγήτρια χωρίς να έχει βασικό τίτλο σπουδών (πτυχίο)!!!
Απίστευτο και όμως αληθινό! Το μόνο που διαθέτει (όπως αναφέρουν και παλαιότερα δημοσιεύματα) είναι κάποιο πτυχίο του Κολεγίου Deree, ενός παραρτήματος αμερικανικού πανεπιστημίου που λειτουργούσε στην εδώ… αμερικανική βάση ….πριν κλείσει !!!
Για να ξεπεραστεί το ....πρόβλημα (sic!) και να αναγνωριστεί το διδακτορικό της σε κάποιο ίδρυμα του εξωτερικού , το ΔΙΚΑΤΣΑ είχε καταφύγει στην... διασταλτική ερμηνεία!
Η ίδια «μεθόδευση»(αυτό που ο απλός πολίτης ονομάζει νομιμοποιημένη κομπίνα), της… διασταλτικής ερμηνείας δηλαδή, χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να εκλεγεί καθηγήτρια και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μια και δεν διαθέτει βασικό τίτλο σπουδών!
Όλα αυτά τα… γραφειοκρατικά εμπόδια που έφραζαν τον δρόμο στην κυρία Θάλεια Δραγώνα τα ήξερε ο σημερινός πρωθυπουργός κ. Γ.Παπανδρέου, ο οποίος ως γνωστόν έχει θητεύσει στο υπουργείο Παιδείας.
Αποκαλυπτικό ήταν παλαιότερο σχετικό «παραπολιτικό» που είχε ένθετο του "Βήματος":« Ο πρόεδρος είχε ανέκαθεν σε μεγάλη εκτίμηση τη Θάλεια. Στο υπουργείο Παιδείας θυμούνται ακόμη πως ξεπεράστηκαν κάποια ....γραφειοκρατικά εμπόδια για να ανοίξει ο δρόμος της προς μια λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα».
Αυτόματα το ερώτημα που προβάλλει και ζητάει απάντηση είναι ποια ήταν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που αντιμετώπιζε η κυρία Θάλεια και πώς ξεπεράστηκαν; Έχουν σχέση με την ... διασταλτική ερμηνεία ;
Κι ένα δεύτερο ερώτημα; Τι θυμούνται στο υπουργείο Παιδείας; Έχει σχέση με τις απόψεις της κ. Δραγώνα περί εθνοκεντρισμού , πολυπολιτισμικότητας, εθνικής ταυτότητας κλπ;
Η κυρία Δραγώνα βλέπετε είναι «μέλος» της ομάδας των καθηγητών όπως π.χ. η κα Ρεπούση, Φραγκουδάκη, Α. Λιάκος, και ...Σια , που με την σεχταριστική μεταπρατική επιστήμη τους (?) επιδιώκουν σήμερα να μας πείσουν ότι το νέο κράτος του 1830 δημιούργησε εκ του μηδενός το ....ελληνικό έθνος!!!
Η ύπαρξη τέτοιων «ομάδων» αποτελεί μνημείο των μεθόδων αποσάθρωσης της εθνικής αρχής, όπως αυτές υπό τον όρο «soft power» των ΗΠΑ περιγράφονται διεξοδικά από τον καθηγητή Παναγιώτη Ήφαιστο.
Το βιβλίο της κυρίας Δραγώνα που έχει τίτλο «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» και υπότιτλο «Ο Εθνοκεντρισμός στην Εκπαίδευση»,προδίδει τον σκοπό για τον οποίο γράφτηκε: Θέλει να πείσει τους Έλληνες εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στην στοιχειώδη και στην μέση εκπαίδευση ότι ο Εθνοκεντρισμός (το να επιμένουμε δηλαδή πως είμαστε Έλληνες και να υπερηφανευόμαστε γι΄ αυτό) ισοδυναμεί με ...Ρατσισμό! (κάποια στιγμή θα κάνω αναλυτική αναφορά σ` αυτό το βιβλίο ,όπως και στα υπόλοιπα συγγράμματα της κ. Δραγώνα για να ....καταλάβετε πολλά! ....Πάρα πολλά!).
Προς το παρόν ας αναλογιστούμε πόσο δίκιο ή άδικο είχε ο Ίων Δραγούμης όταν παρατηρούσε («Όσοι Ζωντανοί»σελ. 100) ότι «οι αρχηγοί του έθνους είναι πολλές φορές οι μεγαλύτεροι μισέλληνες και εχθροί του» !!
Εχθές μάλιστα το είδα να μεταφέρεται και στα T-shirt ! «Έστειλα και εγώ βιογραφικό» έγραφε το ένα T-shirt , ενώ το άλλο ήταν πιο καυστικό και ακροβατούσε ως παιχνίδι με λέξεις ...πολλαπλών σημασιών …. «Με βιο-Γράψανε» !
Πέραν όμως της χιουμοριστικής πλευράς του θέματος θα ήθελα να κάνω μια ειδική αναφορά σε ένα πρόσωπο εκ των έξι (δύο ειδικών και τέσσερα γενικών γραμματέων) που ανακοινώθηκαν προχθές.
Πρόκειται για την κυρία Θάλεια Δραγώνα η οποία τοποθετήθηκε στην Ειδική Γραμματεία Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων (στο υπουργείο Παιδείας).
Η κ.Θ. Δραγώνα -πρώην βουλευτής του ΠαΣοΚ με το ψηφοδέλτιο επικρατείας ,σύμβουλος σήμερα του κ. Γ. Παπανδρέου σχετικά με τη μετανάστευση - είναι και καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών . Κατέχει μάλιστα το εξής ....προνόμιο. Είναι Πανεπιστημιακή καθηγήτρια χωρίς να έχει βασικό τίτλο σπουδών (πτυχίο)!!!
Απίστευτο και όμως αληθινό! Το μόνο που διαθέτει (όπως αναφέρουν και παλαιότερα δημοσιεύματα) είναι κάποιο πτυχίο του Κολεγίου Deree, ενός παραρτήματος αμερικανικού πανεπιστημίου που λειτουργούσε στην εδώ… αμερικανική βάση ….πριν κλείσει !!!
Για να ξεπεραστεί το ....πρόβλημα (sic!) και να αναγνωριστεί το διδακτορικό της σε κάποιο ίδρυμα του εξωτερικού , το ΔΙΚΑΤΣΑ είχε καταφύγει στην... διασταλτική ερμηνεία!
Η ίδια «μεθόδευση»(αυτό που ο απλός πολίτης ονομάζει νομιμοποιημένη κομπίνα), της… διασταλτικής ερμηνείας δηλαδή, χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να εκλεγεί καθηγήτρια και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μια και δεν διαθέτει βασικό τίτλο σπουδών!
Όλα αυτά τα… γραφειοκρατικά εμπόδια που έφραζαν τον δρόμο στην κυρία Θάλεια Δραγώνα τα ήξερε ο σημερινός πρωθυπουργός κ. Γ.Παπανδρέου, ο οποίος ως γνωστόν έχει θητεύσει στο υπουργείο Παιδείας.
Αποκαλυπτικό ήταν παλαιότερο σχετικό «παραπολιτικό» που είχε ένθετο του "Βήματος":« Ο πρόεδρος είχε ανέκαθεν σε μεγάλη εκτίμηση τη Θάλεια. Στο υπουργείο Παιδείας θυμούνται ακόμη πως ξεπεράστηκαν κάποια ....γραφειοκρατικά εμπόδια για να ανοίξει ο δρόμος της προς μια λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα».
Αυτόματα το ερώτημα που προβάλλει και ζητάει απάντηση είναι ποια ήταν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που αντιμετώπιζε η κυρία Θάλεια και πώς ξεπεράστηκαν; Έχουν σχέση με την ... διασταλτική ερμηνεία ;
Κι ένα δεύτερο ερώτημα; Τι θυμούνται στο υπουργείο Παιδείας; Έχει σχέση με τις απόψεις της κ. Δραγώνα περί εθνοκεντρισμού , πολυπολιτισμικότητας, εθνικής ταυτότητας κλπ;
Η κυρία Δραγώνα βλέπετε είναι «μέλος» της ομάδας των καθηγητών όπως π.χ. η κα Ρεπούση, Φραγκουδάκη, Α. Λιάκος, και ...Σια , που με την σεχταριστική μεταπρατική επιστήμη τους (?) επιδιώκουν σήμερα να μας πείσουν ότι το νέο κράτος του 1830 δημιούργησε εκ του μηδενός το ....ελληνικό έθνος!!!
Η ύπαρξη τέτοιων «ομάδων» αποτελεί μνημείο των μεθόδων αποσάθρωσης της εθνικής αρχής, όπως αυτές υπό τον όρο «soft power» των ΗΠΑ περιγράφονται διεξοδικά από τον καθηγητή Παναγιώτη Ήφαιστο.
Το βιβλίο της κυρίας Δραγώνα που έχει τίτλο «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» και υπότιτλο «Ο Εθνοκεντρισμός στην Εκπαίδευση»,προδίδει τον σκοπό για τον οποίο γράφτηκε: Θέλει να πείσει τους Έλληνες εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στην στοιχειώδη και στην μέση εκπαίδευση ότι ο Εθνοκεντρισμός (το να επιμένουμε δηλαδή πως είμαστε Έλληνες και να υπερηφανευόμαστε γι΄ αυτό) ισοδυναμεί με ...Ρατσισμό! (κάποια στιγμή θα κάνω αναλυτική αναφορά σ` αυτό το βιβλίο ,όπως και στα υπόλοιπα συγγράμματα της κ. Δραγώνα για να ....καταλάβετε πολλά! ....Πάρα πολλά!).
Προς το παρόν ας αναλογιστούμε πόσο δίκιο ή άδικο είχε ο Ίων Δραγούμης όταν παρατηρούσε («Όσοι Ζωντανοί»σελ. 100) ότι «οι αρχηγοί του έθνους είναι πολλές φορές οι μεγαλύτεροι μισέλληνες και εχθροί του» !!
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009
Ο Παπακωνσταντίνου "ψήνει" τις Βρυξέλλες
Τελικά σε τί δεν πείθει η Ελλάδα την Ευρώπη. Στο πόσο μεγάλο ή στο πόσο μικρό είναι το έλειμμα;
Γιατί σε εμένα αυτό "the game is over" μου φαίνεται ότι απυθυνόταν στο ΠΑΣΟΚ και όχι στην Ελλάδα;
Αλήθεια, αν κ κος Μάνος, το 2004, έλεγε αυτά που είπε ο Μ. Δρετάκης τώρα πόσες φορε΄ς θα τα ακούγαμε;
Γιατί αυτή η σιωπή ρε φαιστοδημοσιογράφάκια;
Η κυβέρνηση οφείλει να μας πει με στοιχεία, πόσο από το έλειμα οφείλεται στην προηγούμενη κυβέρνηση και πόσο στην νέα. Αυτό είναι διαφάνεια και όχι τηλεοπτικές παραστάσεις του υπουργικού θιάσου εεε συγνώμη συμβουλίου.
Γιατί σε εμένα αυτό "the game is over" μου φαίνεται ότι απυθυνόταν στο ΠΑΣΟΚ και όχι στην Ελλάδα;
Αλήθεια, αν κ κος Μάνος, το 2004, έλεγε αυτά που είπε ο Μ. Δρετάκης τώρα πόσες φορε΄ς θα τα ακούγαμε;
Γιατί αυτή η σιωπή ρε φαιστοδημοσιογράφάκια;
Η κυβέρνηση οφείλει να μας πει με στοιχεία, πόσο από το έλειμα οφείλεται στην προηγούμενη κυβέρνηση και πόσο στην νέα. Αυτό είναι διαφάνεια και όχι τηλεοπτικές παραστάσεις του υπουργικού θιάσου εεε συγνώμη συμβουλίου.
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
Αφού δεν πιστεύουν τους δεξιούς ας τα ακούσουν και από τους δικούς τους. Η συνέντευξη του Μ. Δρετάκη στο Παρόν
// Ο κ. Παπακωνσταντίνου εξήγγειλε τη συγκρότηση επιτροπής για να καταγράψει την οικονομική κατάσταση της χώρας. Πώς το σχολιάζετε;
- Απορώ και εξίσταμαι για το πώς ο υπουργός Οικονομικών πηγαίνει στην ΕΕ και δηλώνει ότι το έλλειμμα είναι 12,5% του ΑΕΠ και στη συνέχεια λέει ότι θα συστήσει επιτροπή για να εκτιμήσει το πραγματικό έλλειμμα. Πρόκειται περί προφανέστατης αντίφασης. Τι θα κάνει ακριβώς; Θα αναθεωρήσει αυτό που είπε στον κ. Αλμούνια;
// Μήπως δεν είχε όλα τα στοιχεία για να εκτιμήσει το πραγματικό έλλειμμα;
- Προφανώς δεν έχει εικόνα για τα ελλείμματα των υπουργείων και ιδιαίτερα του υπουργείου Οικονομικών. Καλά κάνει, δεν τον κατηγορώ γι' αυτό, αλλά απορώ πώς μίλησε για 12,5%, ενώ δεν είναι βέβαιος για τα στοιχεία που συγκρότησαν αυτό το ποσόν. Είναι πολύ σοβαρό το θέμα. Κακώς το
ΠΑΣΟΚ έλεγε για την απογραφή που έκανε η ΝΔ. Τώρα κάνει ακριβώς το ίδιο. Αν τη λέει καταγραφή και όχι απογραφή, δεν θα παίζουμε με τις λέξεις. Από το τελικό ποσόν που θα προκύψει θα πρέπει να μελετηθεί ποιο μέρος του ελλείμματος αφορά τη διαχείριση της ΝΔ και ποιο την τρίμηνη διαχείριση του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, να εκτιμηθεί τι ποσοστό του ελλείμματος οφείλεται στην προκάτοχο της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής των μέτρων της προηγούμενης κυβέρνησης, καθώς επίσης και της εφαρμογής των μέτρων που θα πάρει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Όλα αυτά θα πρέπει να αναφέρονται ξεκάθαρα στον Προϋπολογισμό, για να υπάρχει -όπως λέει ο πρωθυπουργός- διαφάνεια.
// Βλέπετε ανάκαμψη της οικονομίας με το πρόγραμμα που έχει εξαγγείλει το
ΠΑΣΟΚ σήμερα;
Δεν έχει εξαγγείλει κανένα πρόγραμμα. Όσα είπε προεκλογικά είναι γενικότητες, οι οποίες χρειάζεται να αποκρυσταλλωθούν σε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα, που δεν υπάρχει. Από το ουσιαστικό πρόγραμμα -και όχι από εξαγγελίες και ρητορείες- και από τα συγκεκριμένα μέτρα θα εξαρτηθεί εάν θα βγούμε σιγά σιγά από το τούνελ. Αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμη ούτε μπορούμε να το προβλέψουμε με βάση όσα έχουν πει.
// Μπορεί να αντιστραφεί το κλίμα στην οικονομία μας μέσα σε 100 ημέρες;
Να δούμε αν θα αντιστραφεί σε τέσσερα χρόνια. Το πρόβλημα είναι πάρα πολύ σοβαρό και δεν αφορά μόνο τη διεθνή οικονομική κρίση. Είναι διαχρονικό πρόβλημα. Η οικονομία μας έχει εξασθενήσει φοβερά καθ' όλο το διάστημα των 35 ετών μετά τη μεταπολίτευση. Είναι, φυσικά, γνωστή η καταστροφή που είχε επιφέρει η χούντα στην οικονομία μας. Την είχε εξαρθρώσει τελείως. Αλλά αυτό που έγινε μετά δεν αποτελούσε ένα συστηματικό πρόγραμμα. Ήταν περιστασιακές επεμβάσεις, οι οποίες βέβαια βοηθήθηκαν πολύ από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Όμως το παραγωγικό δυναμικό της χώρας δεν είναι εκείνο που θα μπορούσε να είναι ώστε να αντιμετωπίζει τα συνηθισμένα προβλήματα, και πολύ περισσότερο να μπορεί να αντιμετωπίσει μια οικονομική κρίση που είναι παγκόσμια. Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας όμως και πριν από την κρίση ήταν πολύ κακή. Και έγινε πολύ χειρότερη τώρα
Σχόλιο john Anast
Σε 3 παραγράφους καταρρέει κατα τη γνώμη μου το βασικό επικοινωνιακό-στρατηγικό σχέδιο του ΠΑΣΟΚ. Πολύ εμφανές δηλαδή για να μην το δουνε οι μεγαλοδημοσιογράφοι μας
- Απορώ και εξίσταμαι για το πώς ο υπουργός Οικονομικών πηγαίνει στην ΕΕ και δηλώνει ότι το έλλειμμα είναι 12,5% του ΑΕΠ και στη συνέχεια λέει ότι θα συστήσει επιτροπή για να εκτιμήσει το πραγματικό έλλειμμα. Πρόκειται περί προφανέστατης αντίφασης. Τι θα κάνει ακριβώς; Θα αναθεωρήσει αυτό που είπε στον κ. Αλμούνια;
// Μήπως δεν είχε όλα τα στοιχεία για να εκτιμήσει το πραγματικό έλλειμμα;
- Προφανώς δεν έχει εικόνα για τα ελλείμματα των υπουργείων και ιδιαίτερα του υπουργείου Οικονομικών. Καλά κάνει, δεν τον κατηγορώ γι' αυτό, αλλά απορώ πώς μίλησε για 12,5%, ενώ δεν είναι βέβαιος για τα στοιχεία που συγκρότησαν αυτό το ποσόν. Είναι πολύ σοβαρό το θέμα. Κακώς το
ΠΑΣΟΚ έλεγε για την απογραφή που έκανε η ΝΔ. Τώρα κάνει ακριβώς το ίδιο. Αν τη λέει καταγραφή και όχι απογραφή, δεν θα παίζουμε με τις λέξεις. Από το τελικό ποσόν που θα προκύψει θα πρέπει να μελετηθεί ποιο μέρος του ελλείμματος αφορά τη διαχείριση της ΝΔ και ποιο την τρίμηνη διαχείριση του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, να εκτιμηθεί τι ποσοστό του ελλείμματος οφείλεται στην προκάτοχο της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής των μέτρων της προηγούμενης κυβέρνησης, καθώς επίσης και της εφαρμογής των μέτρων που θα πάρει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Όλα αυτά θα πρέπει να αναφέρονται ξεκάθαρα στον Προϋπολογισμό, για να υπάρχει -όπως λέει ο πρωθυπουργός- διαφάνεια.
// Βλέπετε ανάκαμψη της οικονομίας με το πρόγραμμα που έχει εξαγγείλει το
ΠΑΣΟΚ σήμερα;
Δεν έχει εξαγγείλει κανένα πρόγραμμα. Όσα είπε προεκλογικά είναι γενικότητες, οι οποίες χρειάζεται να αποκρυσταλλωθούν σε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα, που δεν υπάρχει. Από το ουσιαστικό πρόγραμμα -και όχι από εξαγγελίες και ρητορείες- και από τα συγκεκριμένα μέτρα θα εξαρτηθεί εάν θα βγούμε σιγά σιγά από το τούνελ. Αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμη ούτε μπορούμε να το προβλέψουμε με βάση όσα έχουν πει.
// Μπορεί να αντιστραφεί το κλίμα στην οικονομία μας μέσα σε 100 ημέρες;
Να δούμε αν θα αντιστραφεί σε τέσσερα χρόνια. Το πρόβλημα είναι πάρα πολύ σοβαρό και δεν αφορά μόνο τη διεθνή οικονομική κρίση. Είναι διαχρονικό πρόβλημα. Η οικονομία μας έχει εξασθενήσει φοβερά καθ' όλο το διάστημα των 35 ετών μετά τη μεταπολίτευση. Είναι, φυσικά, γνωστή η καταστροφή που είχε επιφέρει η χούντα στην οικονομία μας. Την είχε εξαρθρώσει τελείως. Αλλά αυτό που έγινε μετά δεν αποτελούσε ένα συστηματικό πρόγραμμα. Ήταν περιστασιακές επεμβάσεις, οι οποίες βέβαια βοηθήθηκαν πολύ από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Όμως το παραγωγικό δυναμικό της χώρας δεν είναι εκείνο που θα μπορούσε να είναι ώστε να αντιμετωπίζει τα συνηθισμένα προβλήματα, και πολύ περισσότερο να μπορεί να αντιμετωπίσει μια οικονομική κρίση που είναι παγκόσμια. Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας όμως και πριν από την κρίση ήταν πολύ κακή. Και έγινε πολύ χειρότερη τώρα
Σχόλιο john Anast
Σε 3 παραγράφους καταρρέει κατα τη γνώμη μου το βασικό επικοινωνιακό-στρατηγικό σχέδιο του ΠΑΣΟΚ. Πολύ εμφανές δηλαδή για να μην το δουνε οι μεγαλοδημοσιογράφοι μας
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009
Η Δημόσια ΕΡΤ
Τα τελευταία 5 χρόνια οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ διορθωναν την λάθος έκφραση "Κρατική τηλεόραση" με το πιο δημοκρατικό "Δημόσια"
Μετά από ένα μηνα με χαρά διαπιστώνω ότι
Μετά από ένα μηνα με χαρά διαπιστώνω ότι
η ΕΡΤ έγινε από δημόσια ξανά κρατική
Το χρώμα των γραμμάτων φυσίκά δεν είναι καθόλου τυχαίο
Παραδοξολογίες
Το ΠΑΣΟΚ μας λεει τόσες μέρες ότι δεν μπορεί να δεχτεί την μοριοδότηση των stage γιατί το ΑΣΕΠ την έκρινε ως αντισυνταγματική. Τώρα, που μάλλον βλέπουν ότι ήταν γκάφα, λένε ότι το ΑΣΕΠ πρεπει να αναγνωρίσει το δικαίωμα της μοριοδότησης.
Αν τώρα το ΑΣΕΠ "αλλάξει" άποψη, τότε μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε το πως λειτουργούσε τόσα χρόνια. Γιατί, το ΑΣΕΠ δεν μπορεί να λειτουργεί με πολιτικά αλλά με αντικειμενικά και νομικά κριτήρια. Αν είναι μια φορά παράνομη η μοριοδότηση τότε είναι συνεχώς, και όχι όπως βολεύει κάθε φορά....
Αν τώρα το ΑΣΕΠ "αλλάξει" άποψη, τότε μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε το πως λειτουργούσε τόσα χρόνια. Γιατί, το ΑΣΕΠ δεν μπορεί να λειτουργεί με πολιτικά αλλά με αντικειμενικά και νομικά κριτήρια. Αν είναι μια φορά παράνομη η μοριοδότηση τότε είναι συνεχώς, και όχι όπως βολεύει κάθε φορά....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)