Δικαιούται ο δημοσιογράφος να χρησιμοποιεί την ανωνυμία του Internet για να δημοσιοποιήσει ειδήσεις που δεν μπορεί αλλιώς να δημοσιεύσει, γιατί δεν τεκμηριώνονται;
Είναι αυτό ενημέρωση;
Μήπως κινδυνεύει να θεωρηθεί συκοφάντηση, κατευθυνόμενη ή ακόμη και εκβιασμός;
Ο δημοσιογράφος είναι επαγγελματίας, σωστά; Άρα όταν κάνει τη δουλειά του πρέπει να την κάνει με επαγγελματικό τρόπο και να τηρεί τους κανόνες του επαγγέλματός του. Αλλιώς δεν κάνει σωστά τη δουλειά του (τουλάχιστον)
Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008
Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008
Ευχή
Εύχομαι, οι πολιτικοί μας, για μια φορά επιτέλους, να αφήσουν τον κομματισμό τους και να στρωθούν να επιλλέξουν την καλύτερη δυνατή στρατηγική για το Σκοπιανό και το Κοσσυφοπέδιο.
Επιτέλους σας εκλέγουμε για να κάνετε καλό στην Ελλάδα και όχι στο κόμμα σας
ΑΝ κάνετε καλό στην Ελλάδα, θα κάνετε καλό και στο κόμα σας. Έτσι πρέπει να δουλεύει το σύστημα, σωστά;
Επιτέλους σας εκλέγουμε για να κάνετε καλό στην Ελλάδα και όχι στο κόμμα σας
ΑΝ κάνετε καλό στην Ελλάδα, θα κάνετε καλό και στο κόμα σας. Έτσι πρέπει να δουλεύει το σύστημα, σωστά;
Καλομαθημένα παιδάκια
Κρατήθηκα, είπα να μη σχολιάσω την επίδραση του ακραίου καιρικού φαινομένου στην Αθηνα, κι αυτό γιατί επιτέλους είδα τη Δευτέρα έναν αυτοσαρκασμό και μια αυτοκριτική από τα ΜΜΕ για το γελοίο φαινόμενο της διάλυσης της Αθήνας, όταν ρίχνει πέντε πόντους χιόνι. Αλλά την Τετάρτη είδα ένα ρεπορτάζ στο ΣΚΑΙ (ειδήσεις 18:00) που ξεχείλισε το ποτήρι.
Τα σχολεία λέει δεν πρέπει να λειτουργήσουν και οι γονεις δεν στέλνουν τα παιδιά τους, γιατί τα προαύλια δεν καθαρίστηκαν από το χιόνι. Και για του λόγου το αληθές έδειχνε ένα προαύλιο με 1 πόντο χιόνι. Αμέσως μετά έδειξε και παιδικές χαρές γεμάτες χιόνι (ένα-δύο πόντους στο χορτάρι) κάνοντας διαμαρτυρία γιατί κανενας δεν φρόντισε να τις "σκουπίσει".
Και τι θα κάνουν τώρα τα παιδιά;
Και λέω εγώ τώρα ο επαρχιώτης που έχω μάθει να ζω στο χιόνι (1-2 πόντους κάθε 3-4 χρόνια έχει στην περιοχή μου- όσο και στην Αθήνα νομίζω). Τα παιδιά μήπως θα μπορούσαν να παίξουν με το χιόνι στις παιδικές χαρές;, Όταν βρέχει και τα παιδιά δεν βγαίνουν να παίξουν στα προαύλια των σχολείων τους, μήπως πρέπει οι δημοτικοί υπάλληλοι να πάνε με ομπρέλλες επι τόπου;. Ρε παιδιά ηρεμήστε. Θέλετε να κάνετε κριτική; βρείτε κάτι σοβαρό. Μη κάνετε τους κατοίκους του λεκανοπεδίου να φαίνονται αλλά και να αισθάνονται σαν καλο(κακο)μαθημένα παιδάκια.
Πρόταση: Στην επόμενη χιονόπτωση, τα ΜΜΕ να δώσουν οδηγίες ώστε κάθε πολίτης που βγαίνει έξω, να κουβαλάει μαζί του και ένα κοντάρι στην άκρη του οποίου να έχει δέσει ένα πανί έντονου χρώματος, μήπως και παραχωθεί από καμιά χιονοστοιβάδα, ώστε να μπορούν να τον βρούνε εύκολα...
Τα σχολεία λέει δεν πρέπει να λειτουργήσουν και οι γονεις δεν στέλνουν τα παιδιά τους, γιατί τα προαύλια δεν καθαρίστηκαν από το χιόνι. Και για του λόγου το αληθές έδειχνε ένα προαύλιο με 1 πόντο χιόνι. Αμέσως μετά έδειξε και παιδικές χαρές γεμάτες χιόνι (ένα-δύο πόντους στο χορτάρι) κάνοντας διαμαρτυρία γιατί κανενας δεν φρόντισε να τις "σκουπίσει".
Και τι θα κάνουν τώρα τα παιδιά;
Και λέω εγώ τώρα ο επαρχιώτης που έχω μάθει να ζω στο χιόνι (1-2 πόντους κάθε 3-4 χρόνια έχει στην περιοχή μου- όσο και στην Αθήνα νομίζω). Τα παιδιά μήπως θα μπορούσαν να παίξουν με το χιόνι στις παιδικές χαρές;, Όταν βρέχει και τα παιδιά δεν βγαίνουν να παίξουν στα προαύλια των σχολείων τους, μήπως πρέπει οι δημοτικοί υπάλληλοι να πάνε με ομπρέλλες επι τόπου;. Ρε παιδιά ηρεμήστε. Θέλετε να κάνετε κριτική; βρείτε κάτι σοβαρό. Μη κάνετε τους κατοίκους του λεκανοπεδίου να φαίνονται αλλά και να αισθάνονται σαν καλο(κακο)μαθημένα παιδάκια.
Πρόταση: Στην επόμενη χιονόπτωση, τα ΜΜΕ να δώσουν οδηγίες ώστε κάθε πολίτης που βγαίνει έξω, να κουβαλάει μαζί του και ένα κοντάρι στην άκρη του οποίου να έχει δέσει ένα πανί έντονου χρώματος, μήπως και παραχωθεί από καμιά χιονοστοιβάδα, ώστε να μπορούν να τον βρούνε εύκολα...
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008
Σκανδαλολογία: Η μέθοδος
Η τακτική πάγια και συνηθισμένη.
1. Βρίσκουμε ένα γεγονός μεμπτό ή όχι. Προσπαθούμε να το δέσουμε στα γρήγορα με κάποια έγγραφα, video,audio
2. Το διαφημίζουμε ως μεγάλη αποκάλυψη πριν την εκπομπή ή κατά τη διάρκεια της εκπομπής, και ενημερώνουμε τον καταγγελλόμενο λίγο πριν ώστε να τον πιάσει πανικός και να κάνει ότι λάθος είναι δυνατό επικοινωνιακά. Εϊναι κάτι σαν την ψυχολογία του ελεγχόμενου από την εφορία που όσο καθαρός και να είναι σκέφεται ότι δεν μπορεί, κάτι θα έχει λάθος.
3.Αφήνουμε την εκπομπή να κυλήσει σχολιάζοντας την είδηση για αρκετή ώρα χωρίς όμως να έχουμε πασουσιάσει το ντοκομέντο, για λόγους δήθεν ακροαματικότητας. Η ώρα περνάει και στο μεταξύ συνεχώς φωνάζουμε για το πόσο μεγάλο σκάνδαλο είναι αυτό που αποκαλύπτουμε πριν ακόμη το αποκαλύψουμε. Ο στόχος πλέον έχει επιτευχθεί κατά 50%. Οι μισοί καλοποροαίρετοι έχουν κοιμηθεί λόγω ηλικίας ή κούρασης έχοντας την εντύπωση ότι το σκάνδαλο έγινε. Μένουν οι άλλοι μισοί.
4.Βάζουμε διαφημίσσεις και μετά, αφού πάλι εξηγήσουμε 2-3 φορές που είναι το σκάνδαλο (για να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα καθήσει κανένας να σκεφτεί πολύ την ώρα που παρουσιάζουμε το ντοκουμέντο-η αυτόνομη σκέψη είναι απαγορευμένη σ'αυτές τις εκπομπές) τότε εμφανίζουμε το ντοκουμέντο εν μέσω σχολιασμού, τονίζοντας τα σημεία που υπερθεματίζουν την άποψή μας, και περνώντας στα γρήγορα όλα τα άλλα. Ταυτόχρονα πετάμε και κάτι ατάκες έξυπνες του στυλ, ροζ DVD, γιατί κύριε τάδε; κ.τ.λ.
5. Ξανά διαφημίσεις για να κάνουμε ζάππινγκ, που ξέρεις λίγοι ακόμη θα μείνουν σε καμιά ταινία και δεν θα ξαναγυρίσουν, έχοντας μείνει με την εντύπωση ότι όλα έγιναν όπως τα λέμε εμείς
6.Στη συνέχεια αρχιζουμε έναν υποτιθέμενο σχολιασμό από καλεσμένους φίλους μας, οι οποίοι αν τολμήσουν να ψελίσουν κανένα σκεπτικισμό για την αποκάλυψη τους κόβουμε με καμιά έξυπνη ατάκα και ξαναβάζουμε το βίντεο με το ντοκουμέντο, αλλά πετσοκομμένο πλέον, μόνο τα σημαντικά (αυτά δηλαδή που δείχνουν πόσο δίκιο έχουμε).
7. Αν ο θιγόμενος έχει απαντήσει με επιστολή τον κατακεραυνώνουμε γιατί δεν τόλμησε να εμφανιστεί στην εκπομπή μας. Λες και δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Όχι κύριε, πρέπει να βγεις στην τηλεόραση να απολογηθείς, να σου μειώνουμε την ένταση και να αυξάνουμε τη δική μας, ωστε ουσιαστικά να ακουστεί μόνο πως σε κατακρίνουμε. Δεν έχει σημασία τι λες εσύ, γιατί ξέρουμε εκ των πρωτέρων ότι εμείς είμαστε οι σωστοί, οι δίκαιοι, αυτοί που τα ξέρουμε όλα και τέλος πάντων οι μη κρινόμενοι. Γιατί ως γνωστόν το να κρίνεις ένα δημοσιογράφο είναι λογοκρισία. (συμβουλή: αν βρούμε τα σκούρα κάνουμε ερώτηση πάνω στην ερώτηση, πριν προλάβει να απαντήσει για να αποδιοργανωθεί και φυσικά να μην απαντήσει τελικά. Σημασία έχει να επιβεβαιωθεί η καταγγελία, όχι να βγει η αλήθεια)
8. Τέλος αφού κάνουμε έναν μεγάλο μονόλογο δημιουργούμε μια ένταση στους καλεσμένους φίλους μας/γλάστρες λέγοντας ότι τελειώνει η εκπομπή και δεν έχουν πολύ χρόνο να μιλήσουν, επομένως αγχωμένοι όλοι αυτοί αρχίζουν να μιλάνε ο ένας πάνω στον άλλο. Χαμογελάμε, λέμε καληνύχτα και υποσχόμαστε ακόμα ένα σκάνδαλο για την επόμενη φορά
Ο σκοπός μας έγινε πραγματικότητα.
Παρατήρηση: Σε περίπτωση που το σκάνδαλο δεν βγαίνει πρέπει να έχουμε φροντίσει εκ των προτέρων να έχουμε δικλειδες ασφαλείας. Για παράδειγμα ενώ καταγγέλουμε συνεχώς, κάθε τόσο πετάμε κι ένα "Εμείς δεν το υιοθετούμε αυτό. Έτσι λεν οι μαρτυρίες." ή "Εμείς δεν θέλουμε να το πιστέψουμε αυτό", έτσι ώστε στο τέλος εκεί που φαίνεται τελικά ότι δεν μας βγήκε το θέμα να μπορούμε να λέμε ότι εμείς δεν το υιοθετήσαμε, δεν το πιστέψαμε κ.ο.κ. Έτσι κι αλλιώς αν τηρήσαμε τις πιο πάνω συμβουλές, η ώρα θα είναι σχεδόν 2 το πρωί, και επομένως οι περισσότεροι θα έχουν κοιμηθεί και θα έχουν μείνει με την εντύπωση που εμείς θέλουμε. Τα νούμερα τα κάναμε.
Αυτή τη μέθοδο, ίσως να την έχετε παρατηρήσει σε πολλές εκπομές αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας. Φαίνεται πως πολλοί δημοσιογράφοι την έχουν ακολουθήσει σαν τυφλοσούρτη.
Μια από τις περιπτώσεις που ίσως να θυμάστε κάποιοι είναι η περιπτωση δημοσιογράφου που επι 12 ώρες περίπου πριν την εκπομπή του έλεγε πως θα αποκαλύψει στην εκπομπή του πως στη δίκη των μελών της 17 Νοέμβρη, είχαν μηχάνημα για ανίχνευση εκρηκτικών, το οποίο για να ανιχνεύσει τα εκρηκτικά, ακτινοβολούλούσε λέει με ραδιενέργεια τον κόσμο. Έλεγε μάλιστα ότι και κάποιος καθηγητής του Δημόκριτου θα το επιβεβαίωνε. Τι τρομερό. Άρχισε η εκπομπή του και αφού είπε, είπε, τρομοκράτησε και ότιδήποτε άλλο και έκανε νούμερα, έβγαλε στο τέλος τον καθηγητή από τον Δημόκριτο να τα επιβεβαιώσει.
-"Οχι κύριε δημοσιογράφε", του είπε αυτός στο τηλέφωνο και πάγωσε ο δημοσιογράφος.
-"Δεν είναι έτσι όπως τα λέτε"
-"Και πως είναι;" είπε ειρωνικά ο δημοσιογράφος
-"Το μηχάνημα ρίχνει ένα ρεύμα καθαρού αέρα πάνω στον άνθρωπο και στη συνέχεια συλλέγει τη σκόνη από τον άνθρωπο αυτό. Έπειτα, την σκόνη αυτή την περνάει από έναν αναλυτή ωστε να ανιχνευτεί αν περιέχει ίχνη εκρηκτικού..."
Ο δημοσιογράφος προς στιγμή ένιωσε το έδαφος να φεύγει από τα πόδια του, αλλά δεν πάγωσε. Ως πολύ έμπειρος στην τηλεόραση, ρώτησε:
-"Και πως αναλύεται η σκόνη;", ελπίζοντας σε να πιάσει κάτι και να σωθεί
-"Με ακτινοβολία" απάντησε ο επιστήμονας
Εδώ είμαστε σκέφτηκε ο δημοσιογράφος και άρχισε τα γκαρίσματα:
-"Και είναι δυνατόν να αφήνετε ένα μηχάνημα που εκπέμπει ακτινοβολία μέσα στον κόσμο; Αυτό είναι επικίνδυνο. Εϊναι έγκλημα. Είναι και τί δεν είναι..."
-"Μα ξέρετε..." λέει ο επιστήμονας, έτσι είναι επικίνδυνοι και οι φούρνοι μικροκυμμάτων, ή τα ακτινογραφικά μηχανήματα. Δεν είναι έτσι, Υπάρχουν μέθοδοι και διαδικασίες ασφαλείας"
Τι κι αν τό'πε. Δεν ακουγόταν τίποτα πλέον. Η ένταση από το τηλέφωνο του επιστήμονα άρχισε να μειώνεται και ακουγόταν μόνο οι αλλαλαγμοί του δημοσιογράφου.
-"Θυμάστε πόσα ακτινογραφικά μηχανήματα έχουν χαλάσει... κ.τ.λ."
΄Το θέμα δεν επαληθεύτηκε, αλλά τη φασαρία την κάναμε, τα νούμερα τα κάναμε και όσοι δεν είδαν την εκπομπή το βράδυ και είδαν μόνο τα διαφημιστικά ή είδαν τη μισή, έμειναν σίγουρα με την εντύπωση που ήθελε ο δημοσιογράφος.
Ίσως πολλοί έχετε αντιληφθεί ποιος είναι ο δημοσιογράφος που μου έδωσε αφορμή να γράψω αυτά τα λόγια, αλλά δεν πρόκειται να τον αναφέρω γιατί δεν είναι αυτή η ουσία. Μόνο μια συμβουλή θα του δώσω ως ένας απλός σκεπτόμενος άνθρωπος. Το να ενημερώνεις τον καταγγελλόμενο κάποιες μέρες ή ώρες πριν για το αντικείμενο της καταγγελλίας είναι ορθό και επαγγελματικότατο. Οφείλεις όμως να σέβεσαι την άποψή του , όπως και να έχεις επίγνωση της σοβαρής πιθανότητας να μην έχεις δίκιο...
1. Βρίσκουμε ένα γεγονός μεμπτό ή όχι. Προσπαθούμε να το δέσουμε στα γρήγορα με κάποια έγγραφα, video,audio
2. Το διαφημίζουμε ως μεγάλη αποκάλυψη πριν την εκπομπή ή κατά τη διάρκεια της εκπομπής, και ενημερώνουμε τον καταγγελλόμενο λίγο πριν ώστε να τον πιάσει πανικός και να κάνει ότι λάθος είναι δυνατό επικοινωνιακά. Εϊναι κάτι σαν την ψυχολογία του ελεγχόμενου από την εφορία που όσο καθαρός και να είναι σκέφεται ότι δεν μπορεί, κάτι θα έχει λάθος.
3.Αφήνουμε την εκπομπή να κυλήσει σχολιάζοντας την είδηση για αρκετή ώρα χωρίς όμως να έχουμε πασουσιάσει το ντοκομέντο, για λόγους δήθεν ακροαματικότητας. Η ώρα περνάει και στο μεταξύ συνεχώς φωνάζουμε για το πόσο μεγάλο σκάνδαλο είναι αυτό που αποκαλύπτουμε πριν ακόμη το αποκαλύψουμε. Ο στόχος πλέον έχει επιτευχθεί κατά 50%. Οι μισοί καλοποροαίρετοι έχουν κοιμηθεί λόγω ηλικίας ή κούρασης έχοντας την εντύπωση ότι το σκάνδαλο έγινε. Μένουν οι άλλοι μισοί.
4.Βάζουμε διαφημίσσεις και μετά, αφού πάλι εξηγήσουμε 2-3 φορές που είναι το σκάνδαλο (για να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα καθήσει κανένας να σκεφτεί πολύ την ώρα που παρουσιάζουμε το ντοκουμέντο-η αυτόνομη σκέψη είναι απαγορευμένη σ'αυτές τις εκπομπές) τότε εμφανίζουμε το ντοκουμέντο εν μέσω σχολιασμού, τονίζοντας τα σημεία που υπερθεματίζουν την άποψή μας, και περνώντας στα γρήγορα όλα τα άλλα. Ταυτόχρονα πετάμε και κάτι ατάκες έξυπνες του στυλ, ροζ DVD, γιατί κύριε τάδε; κ.τ.λ.
5. Ξανά διαφημίσεις για να κάνουμε ζάππινγκ, που ξέρεις λίγοι ακόμη θα μείνουν σε καμιά ταινία και δεν θα ξαναγυρίσουν, έχοντας μείνει με την εντύπωση ότι όλα έγιναν όπως τα λέμε εμείς
6.Στη συνέχεια αρχιζουμε έναν υποτιθέμενο σχολιασμό από καλεσμένους φίλους μας, οι οποίοι αν τολμήσουν να ψελίσουν κανένα σκεπτικισμό για την αποκάλυψη τους κόβουμε με καμιά έξυπνη ατάκα και ξαναβάζουμε το βίντεο με το ντοκουμέντο, αλλά πετσοκομμένο πλέον, μόνο τα σημαντικά (αυτά δηλαδή που δείχνουν πόσο δίκιο έχουμε).
7. Αν ο θιγόμενος έχει απαντήσει με επιστολή τον κατακεραυνώνουμε γιατί δεν τόλμησε να εμφανιστεί στην εκπομπή μας. Λες και δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Όχι κύριε, πρέπει να βγεις στην τηλεόραση να απολογηθείς, να σου μειώνουμε την ένταση και να αυξάνουμε τη δική μας, ωστε ουσιαστικά να ακουστεί μόνο πως σε κατακρίνουμε. Δεν έχει σημασία τι λες εσύ, γιατί ξέρουμε εκ των πρωτέρων ότι εμείς είμαστε οι σωστοί, οι δίκαιοι, αυτοί που τα ξέρουμε όλα και τέλος πάντων οι μη κρινόμενοι. Γιατί ως γνωστόν το να κρίνεις ένα δημοσιογράφο είναι λογοκρισία. (συμβουλή: αν βρούμε τα σκούρα κάνουμε ερώτηση πάνω στην ερώτηση, πριν προλάβει να απαντήσει για να αποδιοργανωθεί και φυσικά να μην απαντήσει τελικά. Σημασία έχει να επιβεβαιωθεί η καταγγελία, όχι να βγει η αλήθεια)
8. Τέλος αφού κάνουμε έναν μεγάλο μονόλογο δημιουργούμε μια ένταση στους καλεσμένους φίλους μας/γλάστρες λέγοντας ότι τελειώνει η εκπομπή και δεν έχουν πολύ χρόνο να μιλήσουν, επομένως αγχωμένοι όλοι αυτοί αρχίζουν να μιλάνε ο ένας πάνω στον άλλο. Χαμογελάμε, λέμε καληνύχτα και υποσχόμαστε ακόμα ένα σκάνδαλο για την επόμενη φορά
Ο σκοπός μας έγινε πραγματικότητα.
Παρατήρηση: Σε περίπτωση που το σκάνδαλο δεν βγαίνει πρέπει να έχουμε φροντίσει εκ των προτέρων να έχουμε δικλειδες ασφαλείας. Για παράδειγμα ενώ καταγγέλουμε συνεχώς, κάθε τόσο πετάμε κι ένα "Εμείς δεν το υιοθετούμε αυτό. Έτσι λεν οι μαρτυρίες." ή "Εμείς δεν θέλουμε να το πιστέψουμε αυτό", έτσι ώστε στο τέλος εκεί που φαίνεται τελικά ότι δεν μας βγήκε το θέμα να μπορούμε να λέμε ότι εμείς δεν το υιοθετήσαμε, δεν το πιστέψαμε κ.ο.κ. Έτσι κι αλλιώς αν τηρήσαμε τις πιο πάνω συμβουλές, η ώρα θα είναι σχεδόν 2 το πρωί, και επομένως οι περισσότεροι θα έχουν κοιμηθεί και θα έχουν μείνει με την εντύπωση που εμείς θέλουμε. Τα νούμερα τα κάναμε.
Αυτή τη μέθοδο, ίσως να την έχετε παρατηρήσει σε πολλές εκπομές αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας. Φαίνεται πως πολλοί δημοσιογράφοι την έχουν ακολουθήσει σαν τυφλοσούρτη.
Μια από τις περιπτώσεις που ίσως να θυμάστε κάποιοι είναι η περιπτωση δημοσιογράφου που επι 12 ώρες περίπου πριν την εκπομπή του έλεγε πως θα αποκαλύψει στην εκπομπή του πως στη δίκη των μελών της 17 Νοέμβρη, είχαν μηχάνημα για ανίχνευση εκρηκτικών, το οποίο για να ανιχνεύσει τα εκρηκτικά, ακτινοβολούλούσε λέει με ραδιενέργεια τον κόσμο. Έλεγε μάλιστα ότι και κάποιος καθηγητής του Δημόκριτου θα το επιβεβαίωνε. Τι τρομερό. Άρχισε η εκπομπή του και αφού είπε, είπε, τρομοκράτησε και ότιδήποτε άλλο και έκανε νούμερα, έβγαλε στο τέλος τον καθηγητή από τον Δημόκριτο να τα επιβεβαιώσει.
-"Οχι κύριε δημοσιογράφε", του είπε αυτός στο τηλέφωνο και πάγωσε ο δημοσιογράφος.
-"Δεν είναι έτσι όπως τα λέτε"
-"Και πως είναι;" είπε ειρωνικά ο δημοσιογράφος
-"Το μηχάνημα ρίχνει ένα ρεύμα καθαρού αέρα πάνω στον άνθρωπο και στη συνέχεια συλλέγει τη σκόνη από τον άνθρωπο αυτό. Έπειτα, την σκόνη αυτή την περνάει από έναν αναλυτή ωστε να ανιχνευτεί αν περιέχει ίχνη εκρηκτικού..."
Ο δημοσιογράφος προς στιγμή ένιωσε το έδαφος να φεύγει από τα πόδια του, αλλά δεν πάγωσε. Ως πολύ έμπειρος στην τηλεόραση, ρώτησε:
-"Και πως αναλύεται η σκόνη;", ελπίζοντας σε να πιάσει κάτι και να σωθεί
-"Με ακτινοβολία" απάντησε ο επιστήμονας
Εδώ είμαστε σκέφτηκε ο δημοσιογράφος και άρχισε τα γκαρίσματα:
-"Και είναι δυνατόν να αφήνετε ένα μηχάνημα που εκπέμπει ακτινοβολία μέσα στον κόσμο; Αυτό είναι επικίνδυνο. Εϊναι έγκλημα. Είναι και τί δεν είναι..."
-"Μα ξέρετε..." λέει ο επιστήμονας, έτσι είναι επικίνδυνοι και οι φούρνοι μικροκυμμάτων, ή τα ακτινογραφικά μηχανήματα. Δεν είναι έτσι, Υπάρχουν μέθοδοι και διαδικασίες ασφαλείας"
Τι κι αν τό'πε. Δεν ακουγόταν τίποτα πλέον. Η ένταση από το τηλέφωνο του επιστήμονα άρχισε να μειώνεται και ακουγόταν μόνο οι αλλαλαγμοί του δημοσιογράφου.
-"Θυμάστε πόσα ακτινογραφικά μηχανήματα έχουν χαλάσει... κ.τ.λ."
΄Το θέμα δεν επαληθεύτηκε, αλλά τη φασαρία την κάναμε, τα νούμερα τα κάναμε και όσοι δεν είδαν την εκπομπή το βράδυ και είδαν μόνο τα διαφημιστικά ή είδαν τη μισή, έμειναν σίγουρα με την εντύπωση που ήθελε ο δημοσιογράφος.
Ίσως πολλοί έχετε αντιληφθεί ποιος είναι ο δημοσιογράφος που μου έδωσε αφορμή να γράψω αυτά τα λόγια, αλλά δεν πρόκειται να τον αναφέρω γιατί δεν είναι αυτή η ουσία. Μόνο μια συμβουλή θα του δώσω ως ένας απλός σκεπτόμενος άνθρωπος. Το να ενημερώνεις τον καταγγελλόμενο κάποιες μέρες ή ώρες πριν για το αντικείμενο της καταγγελλίας είναι ορθό και επαγγελματικότατο. Οφείλεις όμως να σέβεσαι την άποψή του , όπως και να έχεις επίγνωση της σοβαρής πιθανότητας να μην έχεις δίκιο...
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008
Κανένα μέλλον
Ακούγοντας σήμερα τους μονολόγους στη βουλή για το ασφαλιστικό, το πήρα πλέον απόφαση.
Δεν υπάρχει κανένα μέλλον για την Ελλάδα.
Η συζήτηση ήταν για ένα από τα σοβαρότερα από τα θέματα που αποσχολούν εδώ και χρόνια το λαό μας. Όμως ακόμη και σ'αυτά τα σοβαρά θέματα δεν υπάρχει καμιά διάθεση για συννενόηση. Υπάρχει μόνο προσπάθεια για κομματική εκμετάλευση.
Κι ύστερα λέει στο gallop της MRB το 49% των Ελλήνων επιθυμούν κυβερνήσεις συνεργασίας. Μπορεί ο λαός να νομίζει ότι θέλει κυβερνήσεις συνεργασίας, όμως αυτοί οι οποίοι μας διοικούν έχουν τα α...δια να συνεργαστούν μεταξύ τους για το καλό μας ή το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η προσωπική και κομματική τους προβολλή;
Είναι πιο εύκολο να αγωνίζεσαι για το καλό του εαυτού σου ή του κόμματός σου. Μπορείς να είσαι πιο ευέλικτος, να ξεχνάς, να αφήνεις πίσω σου τα λάθη σου και να προχωράς. Το να βελτιώσεις όμως το επίπεδο ενός λαού είναι πολύ δύσκολο. Εδώ δεν χωράει λάθη. Τα λάθη τα χρεώνεσαι και σ'ακολουθούν. Επομένως για να μην κάνεις τέτοια λάθη, απλά δεν συμμετέχεις, απλά αντιδράς σε όλα, λες όχι σε όλα και καθάρισες. Το δύσκολο είναι να πεις σε κάτι ναι...
Επίσης πολύ κακή εντύπωση (πάλι) μου έκανε ο Συνασπισμός. Πολύ φθηνό να συζυτάς για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος και να βρίσκεις ευκαιρία για να μιλάς για Ζαχόπουλους και υποκλοπές. Ελπιδοφόρο το μέλλον του ανερχόμενου κόμματος...
Δεν υπάρχει κανένα μέλλον για την Ελλάδα.
Η συζήτηση ήταν για ένα από τα σοβαρότερα από τα θέματα που αποσχολούν εδώ και χρόνια το λαό μας. Όμως ακόμη και σ'αυτά τα σοβαρά θέματα δεν υπάρχει καμιά διάθεση για συννενόηση. Υπάρχει μόνο προσπάθεια για κομματική εκμετάλευση.
Κι ύστερα λέει στο gallop της MRB το 49% των Ελλήνων επιθυμούν κυβερνήσεις συνεργασίας. Μπορεί ο λαός να νομίζει ότι θέλει κυβερνήσεις συνεργασίας, όμως αυτοί οι οποίοι μας διοικούν έχουν τα α...δια να συνεργαστούν μεταξύ τους για το καλό μας ή το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η προσωπική και κομματική τους προβολλή;
Είναι πιο εύκολο να αγωνίζεσαι για το καλό του εαυτού σου ή του κόμματός σου. Μπορείς να είσαι πιο ευέλικτος, να ξεχνάς, να αφήνεις πίσω σου τα λάθη σου και να προχωράς. Το να βελτιώσεις όμως το επίπεδο ενός λαού είναι πολύ δύσκολο. Εδώ δεν χωράει λάθη. Τα λάθη τα χρεώνεσαι και σ'ακολουθούν. Επομένως για να μην κάνεις τέτοια λάθη, απλά δεν συμμετέχεις, απλά αντιδράς σε όλα, λες όχι σε όλα και καθάρισες. Το δύσκολο είναι να πεις σε κάτι ναι...
Επίσης πολύ κακή εντύπωση (πάλι) μου έκανε ο Συνασπισμός. Πολύ φθηνό να συζυτάς για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος και να βρίσκεις ευκαιρία για να μιλάς για Ζαχόπουλους και υποκλοπές. Ελπιδοφόρο το μέλλον του ανερχόμενου κόμματος...
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2008
Δημόσια τηλεόραση
Σήμερα απεργία. Καλώς για πολλούς, κακώς για πολλούς πάλι, σκασίλα μου για πάρα πολλούς. Το ευχάριστο είναι ότι δεν θα ακούσουμε σήμερα τους αυτοπροβαλλόμενους τηλεαστέρες επαγγελματίες λαοπλάνους, να μας αναλύουν τα πάντα (και τίποτα ταυτόχρονα)
Όμως, άνοιξα σήμερα το πρωί την τηλεόραση και τα πήρα ξανά στο κρανίο, όπως σε κάθε απεργία.
Βλέπω κλασικά, την ακαλαίσθητη ταμπέλα στη ΝΕΤ που με ενημερώνει ότι έχουν απεργία. Παραδόξως στην ΕΤ1 την έχουν αλλάξει λίγο και είναι πιο όμορφη. Κοιτάω στα ιδιωτικά κανάλια και βλέπω να παίζει κανονικά πρόγραμμα με ένα τραίλερ να περνά και να ενημερώνει για την απεργία και την αλλαγή προγράμματος. Επίσης αυτό το τραίλερ έπαιζε και στα δημόσια, λες και δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε το μήνυμα τους που ήταν σταθερά κολλημένο στην TV. Κάθε τόσο, η ταμπέλα έφευγε και ξεκινούσε ένα κομμάτι από κάποιο ντοκυμανταίρ το οποίο και το κόβανε έτσι απλά για ξανακολλήσουν την ταμπέλα για κανά 10λεπτο. Πρόοδος θα μου πεις, παλιότερα είχαν την ταμπέλα αυτή σε ολόκληρη τη διάρκεια της απεργίας. Πάλι καλά που βάζουνε και καμιά εκπομπή για να ξεχνιέται ο κόσμος.
Συμπέρασμα, όλοι αυτοί οι συνδικαλιστάδες που κόπτονται εκτός των αλλων για το μέλλον της δημόσιας τηλεόρασης, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ξεχνάνε και δίνουν έτσι τους θεατές της στα ιδιωτικά. Πολύ έξυπνη κίνηση. Και μόλις κάποιος υπουργός αποφασίσει κάτι για για την TV τότε θα βγούνε όλοι αυτοί και θα φωνάζουν για απαξίωση των δημόσιων ΜΜΕ και το ξεπούλημά τους στο κεφάλαιο
Υποκρισία
Όμως, άνοιξα σήμερα το πρωί την τηλεόραση και τα πήρα ξανά στο κρανίο, όπως σε κάθε απεργία.
Βλέπω κλασικά, την ακαλαίσθητη ταμπέλα στη ΝΕΤ που με ενημερώνει ότι έχουν απεργία. Παραδόξως στην ΕΤ1 την έχουν αλλάξει λίγο και είναι πιο όμορφη. Κοιτάω στα ιδιωτικά κανάλια και βλέπω να παίζει κανονικά πρόγραμμα με ένα τραίλερ να περνά και να ενημερώνει για την απεργία και την αλλαγή προγράμματος. Επίσης αυτό το τραίλερ έπαιζε και στα δημόσια, λες και δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε το μήνυμα τους που ήταν σταθερά κολλημένο στην TV. Κάθε τόσο, η ταμπέλα έφευγε και ξεκινούσε ένα κομμάτι από κάποιο ντοκυμανταίρ το οποίο και το κόβανε έτσι απλά για ξανακολλήσουν την ταμπέλα για κανά 10λεπτο. Πρόοδος θα μου πεις, παλιότερα είχαν την ταμπέλα αυτή σε ολόκληρη τη διάρκεια της απεργίας. Πάλι καλά που βάζουνε και καμιά εκπομπή για να ξεχνιέται ο κόσμος.
Συμπέρασμα, όλοι αυτοί οι συνδικαλιστάδες που κόπτονται εκτός των αλλων για το μέλλον της δημόσιας τηλεόρασης, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ξεχνάνε και δίνουν έτσι τους θεατές της στα ιδιωτικά. Πολύ έξυπνη κίνηση. Και μόλις κάποιος υπουργός αποφασίσει κάτι για για την TV τότε θα βγούνε όλοι αυτοί και θα φωνάζουν για απαξίωση των δημόσιων ΜΜΕ και το ξεπούλημά τους στο κεφάλαιο
Υποκρισία
Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2008
Ένα πρωτάθλημα με κανόνες σα λάστιχο
Κάθε ομάδα ακόμη κι αν αυτη είναι από τους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος, θέλει να κερδίζει με κάθε τρόπο. Φυσικό είναι αυτό. Όμως δεν μπορώ να καταλάβω (ή μάλλον καταλαβαίνω πολύ καλά) την στάση των διοργανωτών του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.
Ο Απόλλων Καλαμαριάς αγόρασε ένα παίκτη, ζήτησε δελτίο για τον παίκτη αυτό και του το δώσανε, άρα είχε κάθε δικαίωμα να τον χρησιμοποιήσει χωρίς συνέπειες. Έκανε ένα λάθος όμως; νίκησε τον Ολυμπιακό. Τι ντροπή;
Αν θέλετε να τιμωρήσετε κάποιον για τη μη κανονική χρήση ενός παίκτη τιμωρήστε την ΕΠΟ ή όποιον άλλο εξέδωσε το δελτίο ενώ δεν έπρεπε. Θα μου πείτε γιατί να τιμωρηθεί ο Ολυμπιακός, αλλά αυτό είναι αστείο νομίζω...
Άραγε, αν ο αντίπαλος που έκανε την ένσταση ήταν κάποια άλλη ομάδα, π.χ. Ατρόμητος ή Λεβαδειακός, θα την κέρδιζε και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες;
Στα πρότυπα μιας κοινωνίας όπου όλοι οι κανόνες είναι έτσι φτιαγμένοι ώστε λειτουργούνε σαν λάστιχο, εξυπηρετώντας κάτά περίπτωση τους πιο ισχυρούς, δεν θα έπρεπε να μας ξενίσει το κάθρέπτισμά τους στο ποδόσφαιρο. Ο ανέντιμος άνθρωπος, είναι ανέντιμος ακόμη και στο παιχνίδι.
Πάντως φήμες που φέρουν τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ να έχουν υπογράψει ιδ. συμφωνητικό για απευθείας απονομή του τίτλου του πρωταθλητή στον Ολυμιακό στην αρχή του κάθε πρωταθλήματος ελέγχονται ως ανακριβείς και εμπαθείς
Μπράβο κύριοι... Και είχατε το θράσος να απαιτείτε την διοργάνωση του πρωταθλήματος από το κράτος γιατί δήθεν θα ήσασασταν αντικειμενικοί και ικανότεροι
Ο Απόλλων Καλαμαριάς αγόρασε ένα παίκτη, ζήτησε δελτίο για τον παίκτη αυτό και του το δώσανε, άρα είχε κάθε δικαίωμα να τον χρησιμοποιήσει χωρίς συνέπειες. Έκανε ένα λάθος όμως; νίκησε τον Ολυμπιακό. Τι ντροπή;
Αν θέλετε να τιμωρήσετε κάποιον για τη μη κανονική χρήση ενός παίκτη τιμωρήστε την ΕΠΟ ή όποιον άλλο εξέδωσε το δελτίο ενώ δεν έπρεπε. Θα μου πείτε γιατί να τιμωρηθεί ο Ολυμπιακός, αλλά αυτό είναι αστείο νομίζω...
Άραγε, αν ο αντίπαλος που έκανε την ένσταση ήταν κάποια άλλη ομάδα, π.χ. Ατρόμητος ή Λεβαδειακός, θα την κέρδιζε και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες;
Στα πρότυπα μιας κοινωνίας όπου όλοι οι κανόνες είναι έτσι φτιαγμένοι ώστε λειτουργούνε σαν λάστιχο, εξυπηρετώντας κάτά περίπτωση τους πιο ισχυρούς, δεν θα έπρεπε να μας ξενίσει το κάθρέπτισμά τους στο ποδόσφαιρο. Ο ανέντιμος άνθρωπος, είναι ανέντιμος ακόμη και στο παιχνίδι.
Πάντως φήμες που φέρουν τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ να έχουν υπογράψει ιδ. συμφωνητικό για απευθείας απονομή του τίτλου του πρωταθλητή στον Ολυμιακό στην αρχή του κάθε πρωταθλήματος ελέγχονται ως ανακριβείς και εμπαθείς
Μπράβο κύριοι... Και είχατε το θράσος να απαιτείτε την διοργάνωση του πρωταθλήματος από το κράτος γιατί δήθεν θα ήσασασταν αντικειμενικοί και ικανότεροι
Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008
Χρυσή Αυγή και Αριστεριστές
Με τη χρυσή αυγή, δεν έχω καμιά σχέση. Για να πω την αλήθεια ξέρω ελάχιστα για το τι πρεσβέυουν και τι υποστηρίζουν. Με τους αριστεριστές πάλι όπως τους λένε, ούτε και μ' αυτούς έχω καμιά σχέση. Πιστεύω όμως ότι ξέρω τι περίπου πιστεύουν. Σύμφωνα με όσα λέγονται και όσα καταλαβαίνω οι αριστεριστές είναι προοδευτικοί, δημοκράτες άνθρωποι. Αλήθεια πόσο δημοκρατικό και προοδευτικό είναι να απαιτείς να μην γίνει κάποια δημοκρατική εκδήλωση, όπως είναι μια διαδήλωση, ακόμη κι αν πιστεύεις ότι αυτοί που την κάνουν δεν είναι δημοκράτες ή ότι τα κίνητρά τους δεν είναι δημοκρατικά.Μήπως οι προοδευτικοί αριστεριστές, έχουν καβαλήσει το καλάμι και διεκδικούν για λογαριασμό τους αποκλειστικά την ταμπέλα 'δημοκράτης', οποτε και αποκτούν το δικαίωμα να λογοκρίνουν οποιονδήποτε θεωρούν αντίθετο στις απόψεις τους;
Μα τί είπα τώρα; Λογοκρισία από πλευράς αριστερών/προοδευτικών ανθρώπων;
Μήπως πολεμώντας τον φασισμό γίνονται και οι ίδιοι αυτό που πολεμούν;
Θα μπορούσαν ίσως να μην αντιδράσουν σ' αυτή τη διαδήλωση και αμέσως μετά να αναλύσουν τους λόγους που θεωρούν αυτή τη διαδήλωση γελοία.
Αυτό δεν είναι δημοκρατία;
Μα τί είπα τώρα; Λογοκρισία από πλευράς αριστερών/προοδευτικών ανθρώπων;
Μήπως πολεμώντας τον φασισμό γίνονται και οι ίδιοι αυτό που πολεμούν;
Θα μπορούσαν ίσως να μην αντιδράσουν σ' αυτή τη διαδήλωση και αμέσως μετά να αναλύσουν τους λόγους που θεωρούν αυτή τη διαδήλωση γελοία.
Αυτό δεν είναι δημοκρατία;
Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2008
Νομιμοποίηση μη θεμιτής εξουσίας;
Παρακολουθώ εδώ και χρόνια τον κο Μ. Τριανταφφυλόπουλο. Πολλές φορές έχω υπερασπιστεί το έργο του στον κοινωνικό μου περίγυρο, όπου δηλαδή φτάνει η φωνή μου. Τον άκουσα προχθές να ζητάει επίμονα συνάντηση με τον πρωθυπουργό της χώρας για να του εξηγήσει, όπως είπε, τι παίζεται γύρω από την υπόθεση Ζαχοπουλου αλλά και με τον βουλευτή που λέει ότι τον επισκέφτηκε στην τάράτσα του σπιτιού του. Είναι κάτι που το έχει ξανακάνει. Έχει ξαναζητήσει να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό για να τον ενημερώσει για το ρεπορτάζ του. Την τελευταία φορά που θυμάμαι (αν θυμάμαι καλά) ήταν με το παραδικαστικό κύκλωμα. Τι ζητάει δηλαδή; να πει στον πρωθυπουργό πράγματα που δεν μπορεί να πει στον κόσμο. Μα γι΄αυτό δεν κατηγορεί τον συνέταιρό του; ότι δηλαδή πήγε στον πρωθυπουργό και έδωσε πληροφορίες που είχε (DVD) ενω σαν έντιμος δημοσιογράφος, θα έπρεπε να δημοσιεύσει το ρεπορτάζ του. Μήπως το σωστό είναι να δώσει στον κόσμο τις πληροφορίες του και αν ο πρωθυπουργός κρίνει ότι είναι σοβαρές, να κάνει τις ενέργειές του; Δηλαδή ο Τριανταφυλλόπουλος τι θέλει, να προστατέψει τον πρωθυπουργό;
Αυτό που πιστεύω ότι θέλει είναι η νομιποίηση μιας εξουσίας που καταχρηστηκά απέκτησε μέσα σε μια διαλυμένη κοινωνία. Έχει καταφέρει μέσα από τις αποκαλύψεις του, να αποκτήσει μια ελεγκτική εξουσία πάνω σε διάφορους τομείς της κοινωνίας. Δικαστικούς, πολιτικούς, αστυνομικούς, απλούς πολίτες. Αν καταφέρει να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό της χώρας για να του αναλύσει το σημερινό πρόβλημα, τότε αποκτά πλέον την νομιμοποίηση που τόσο πολύ επιθυμεί τόσα χρόναι αυτής της εξουσίας. Δικαιούται όμως ένας δημοσιογράφος να είναι ελέω εαυτού ο απόλυτος κριτής όλων; Έχει δικαίωμα κάποιος πολιτικός να δωσει τέτοια εξουσία σε οποιονδήποτε δημοσιογράφο;
Να μην ξεχνάμε, ότι οι ποιτικοί εκλέγονται, οι δημοσιογράφοι όχι...
Αυτό που πιστεύω ότι θέλει είναι η νομιποίηση μιας εξουσίας που καταχρηστηκά απέκτησε μέσα σε μια διαλυμένη κοινωνία. Έχει καταφέρει μέσα από τις αποκαλύψεις του, να αποκτήσει μια ελεγκτική εξουσία πάνω σε διάφορους τομείς της κοινωνίας. Δικαστικούς, πολιτικούς, αστυνομικούς, απλούς πολίτες. Αν καταφέρει να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό της χώρας για να του αναλύσει το σημερινό πρόβλημα, τότε αποκτά πλέον την νομιμοποίηση που τόσο πολύ επιθυμεί τόσα χρόναι αυτής της εξουσίας. Δικαιούται όμως ένας δημοσιογράφος να είναι ελέω εαυτού ο απόλυτος κριτής όλων; Έχει δικαίωμα κάποιος πολιτικός να δωσει τέτοια εξουσία σε οποιονδήποτε δημοσιογράφο;
Να μην ξεχνάμε, ότι οι ποιτικοί εκλέγονται, οι δημοσιογράφοι όχι...
Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008
Βούρκος
Ένας βούρκος που όλοι τον ξέραμε αλλά λίγοι κοιτουσαμε να τον δούμε. Για την πολιτική το ξέραμε, και έχουμε όλοι την ευθύνη μας. Εμείς τους εκλέγουμε και εμείς οφείλουμε να τους ελέγχουμε τουλάχιστον με την ψήφο μας. Όμως αυτοί που έχουν μόνοι τους αναλάβει τη προστασία μας και τη προστασία της Δημοκρατίας, ποιος τους έχει βάλει εκεί και ποιος μπορεί να τους ελέγξει; Αυτοί οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι διαπλέκονται με συμφέροντα και πολιτικούς, νοθεύουν την Δημοκρατία. Κάθε φορά που ανακύπτει ενα πολιτικό πρόβλημα παρεμβαίνουν άλλοτε θετικά προς τιμήν τους και άλλοτε αρνητικά. Όταν όμως η είδηση αρχίζει να επεκτείνεται και προς αυτούς, τότε όλα σταματούν, αποσιωπούνται. Πολύ φοβάμαι ότι και πάλι το ίδιο θα γίνει...
Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2008
Επιτέλους ας μιλήσουμε ανοιχτά
Το ΠΑΣΟΚ θέλει να πέσει η κυβέρνηση έχοντας μεγάλη φθορά. Τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν φθορά στα δύο μεγάλα κόμματα και να πέσει η κυβέρνηση της ΝΔ. Τα ΜΜΕ θέλουν λεφτά και να πέσει η κυβέρνηση για να βγάλουν και άλλα λεφτά από τον προεκλογικό αγώνα και από τις άλλες επιχειρήσεις που έχουν.
Εμείς οι πολίτες τι θέλουμε;
Οι μισοί θέλουμε να μεινει η κυβέρνηση και οι άλλοι μισοί να πέσει. Αλήθεια εμείς που θέλουμε να μεινει, δεν θέλουμε να τους γίνει ένα μάθημα, για τους ανθρώπους που επιλέγουν στις διοικητικές θέσεις;
Κι αυτοί που θέλουν να πέσει η κυβέρνηση, θέλουν να πέσει γιατί ένα μέλος της έκανε τι έκανε με μια συμβασιούχα ή γιατί φαλήρισε η πολιτική τους;
Ας σταματήσουμε πλέον να είμαστε μπαλάκι των συμφερόντων τους.
Εμείς οι πολίτες τι θέλουμε;
Οι μισοί θέλουμε να μεινει η κυβέρνηση και οι άλλοι μισοί να πέσει. Αλήθεια εμείς που θέλουμε να μεινει, δεν θέλουμε να τους γίνει ένα μάθημα, για τους ανθρώπους που επιλέγουν στις διοικητικές θέσεις;
Κι αυτοί που θέλουν να πέσει η κυβέρνηση, θέλουν να πέσει γιατί ένα μέλος της έκανε τι έκανε με μια συμβασιούχα ή γιατί φαλήρισε η πολιτική τους;
Ας σταματήσουμε πλέον να είμαστε μπαλάκι των συμφερόντων τους.
Τι Φταίω;
Μαμά βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτυ και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω αλκοόλ. Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου. Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή. Όταν το πάρτυ τελείωσε όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα τοαμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε ..... Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει «το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο». Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει. Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ. Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές? Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή ..... Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά... Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη. Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου πω πόσο σε αγαπάω Σε αγαπάω μαμά....αντίο...
Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψιθύριζε αυτές τις λέξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ.
Αν αυτό το μήνυμα έφτασε σε εσένα και το διαγράψεις, χάνεις την ευκαιρία, ακόμα και αν δεν πίνεις να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν ότι και η δική σου ζωή κινδυνεύει . Αυτή η μικρή χειρονομία μπορεί να κάνει τη διαφορά
Πριν οδηγήσουμε, ας σκεφτούμε για 2 δευτερόλεπτα τις συνέπειες μιας κακής/άτυχης/αφηρημένης/λάθος κίνησης, σε 'μας αλλά και στους άλλους, τους δικούς μας και τους ξένους. Ίσως αυτά τα 2 δευτερόλεπτα δώσουν σε εμάς αλλά και στους άλλους χιλιάδες δευτερόλεπτα ζωής ακόμη.....
Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008
Δημοσιογραφικό Απόρρητο
Να αρθεί να μην αρθεί...
Καλύπτεται ο Αδριανός από δημοσιογραφικό απόρρητο; Νομίζω όχι. Δεν το πηρε το DVD ως δημοσιογράφος αλλά ως συνεργάτης του πρωθυπουργού.
Ας πουμε ότι ο Αδριανός, το λέει το όνομα του Χ δημοσιογράφου. Τότε αυτοί όλοι οι υπερασπιστές της δημοκρατίας και της δημοσιογραφίας, τί θα πούνε στον Χ δημοσιογράφο που θα επικαλεσθεί το απόρρητο και δεν θα αποκαλύπτει την πηγή του; Θα αρχίσουνε να λένε πάλι περί μη νομικής κατοχύρωσης του δημοσιογραφικού απορρήτου;
Αν είναι δυνατόν. Κάποιοι είναι ικανοί να ρισκάρουν ακόμη και τις ιερότερες κατακτήσεις τους (όπως είναι το απόρρητο των δημοσιογράφων), αρκεί να πέσει ο Καραμανλής. Πρέπει να ενοχλεί κάποιους πάρα πολύ... Ποιους άραγε;
Καλύπτεται ο Αδριανός από δημοσιογραφικό απόρρητο; Νομίζω όχι. Δεν το πηρε το DVD ως δημοσιογράφος αλλά ως συνεργάτης του πρωθυπουργού.
Ας πουμε ότι ο Αδριανός, το λέει το όνομα του Χ δημοσιογράφου. Τότε αυτοί όλοι οι υπερασπιστές της δημοκρατίας και της δημοσιογραφίας, τί θα πούνε στον Χ δημοσιογράφο που θα επικαλεσθεί το απόρρητο και δεν θα αποκαλύπτει την πηγή του; Θα αρχίσουνε να λένε πάλι περί μη νομικής κατοχύρωσης του δημοσιογραφικού απορρήτου;
Αν είναι δυνατόν. Κάποιοι είναι ικανοί να ρισκάρουν ακόμη και τις ιερότερες κατακτήσεις τους (όπως είναι το απόρρητο των δημοσιογράφων), αρκεί να πέσει ο Καραμανλής. Πρέπει να ενοχλεί κάποιους πάρα πολύ... Ποιους άραγε;
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007
Οδοντιατρικό Χιούμορ
Ανακοίνωση για την προσφορά του μπουφέ στα εγκαίνια των νέων γραφείων του οδοντιατρικού συλλόγου Λάρισας
Χωρίς περισσότερα σχόλια...
Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2007
Κάμερες Νο2
Ανέβηκε ο εναερίτης της ΔΕΗ (επάγγελμα το οποίο πραγματικά θαυμάζω) και κουκούλωσε μια κάμερα που παρακολουθύσε την διαδήλωση. Τρομερό. Γιατί ποιο λόγο έχει η ασφάλεια να παρακολουθεί μια διαδήλωση; Καλά της έκανε. ΑΛήθεια ποιο λόγο έχει η ασφάλεια να παρακολουθεί μια διαδήλωση. Πάω στοίχημα ότι από αύριο θα αρχίσουν οι δυσμενείς μεταθέσεις στον Έβρο, ενώ νομίζω από χθες άρχισαν και οι προσαγωγές απεργών και διαδηλωτών στα υπόγεια της ασφάλειας. Φήμες για βασανιστήρια τύπου Γκουαντάναμο δεν επιβεβαιώθηκαν ακόμη, αλλά είναι σίγουρο πως έγιναν. ...
ΕΛΕΟΣ.... ποιον κοροϊδεύουν;
Αλήθεια, αν κάποιος μέσα στη διαδήλωση έπεφτε θύμα κάποιων "κακών" (έτσι γενικά και αφηρημένα το λέω) και τον έπιαναν οι κάμερες, θα ήταν κακές και ρουφιάνοι;
Όλοι αυτοί που συμμετέχουν στην διαδήλωση τί έχουν να φοβηθούν; Δεν το καταλαβαίνω, ας μου το εξηγήσει κάποιος.
Στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία. Αν φοβόμαστε να πάμε στη διαδήλωση, τότε δεν έχουμε δημοκρατία και δεν είναι οι κάμερες το πρόβλημά μας, αλλά πολύ μεγαλύτερο.
Και τέλος, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που περνούσαν από κάτω και χειροκροτούσαν τον εναερίτη για την πράξη του, που ήταν όταν το ΠΑΣΟΚ τις αγόραζε και τις εγκαθιστούσε;
Unfair
Την Τετάρτη έγινε η πανελλήνια αυτή απεργία της ΓΣΕΕ και των άλλων μεγάλων συνδικαλιστικών φορέων της χώρας μας. Μέχρι και την Τρίτη ακούγαμε ότι προβλεπόταν πολύ μεγάλη συμμετοχή, ενώ σήμερα ακούγαμε ότι νέκρωσε όλη η χώρα. Αλήθεια να το πιστέψω; Είναι αντικειμενικό, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι να μου λένε και την έκβαση μια μάχης; Αν έβγαινε η κυβέρνηση και έλεγε ότι απέτυχε η απεργία θα την πίστευα; όχι, γιατί φυσικά και θα της σύμφερε να λέει ότι απέτυχε, άρα δεν είναι αντικειμενικός παρατηρητής. Γιατί πρέπει να πιστέψω τους δημοσιογράφους οι οποίοι ήταν και άμεσα ενδιαφερόμενοι στην απεργία αυτή, καθώς και οι κύριοι διαφημιστές της.
Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007
Υπερβολές οικολογικής ευαισθησίας
Τα τελευταία χρόνια, συνεχώς αυξάνονται οι αναφορές των ΜΜΕ στο θέμα της κλιματικής αλλαγής εξαιτίας της επίδρασης της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον. Νομίζω πως ήταν επιτέλους καιρός να αρχίσουν τα ΜΜΕ να αναφέρονται στο πρόβλημα, και να σταματήσει να απασχολεί μόνο αναγνώστες επιστημονικών ή μάλλον εξειδικευμένων περιοδικών και εκπομπών.
Μαζί με τα ΜΜΕ αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια απόψεις ανθρώπων που θεωρούνται ή τουλάχιστο θεωρούν οι ίδιοι τον εαυτό τους πιο ευαισθητοποιημένο πάνω στο θέμα, όπως μη κυβερνητικές οργανώσεις, οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες ή ακόμη και απλοί πολίτες.
Κι αυτό θεμιτό. Καιρός ήταν να γίνει και αυτό.
Φοβάμαι όμως ότι οι άνθρωποι αυτοί πάνω στην αγωνία τους να πείσουν τον κόσμο για το πρόβλημα που ήδη υπάρχει και εξελίσεται αυξανόμενο, καταφεύγουν στην εύκολη λύση του εντυπωσιασμού και της υπερβολλής, ξεχνώντας ότι ίσως έτσι προκαλλέσουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Έτσι απλές χειμωνιάτκες βροχοπτώσεις βαπτίζονται ως ακραία καιρικά φαινόμενα, χιονοπτώσεις το ίδιο, καύσωνες καλοκαιρινοί ως αποτέλσμα της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη. Ο σκοπός τους τις περισσότερες φορές είναι ιερός ( αν εξαιρέσει κανείς τις ούκ ολίγες περιπτώσεις ανθρώπων που βρίσκουν έτσι ακόμη ένα μέσο προσωπικής προβολλής ), όμως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;
Ο απλός πολίτης ή ο ανώνυμος πολίτης όπως χαρακτηριστικά και άδικα ονομάζεται ο πολίτης του κόσμου δεν είναι ένας είμαστε όλοι εμείς και κύριο χαρακτηριστικό μας είναι ότι δεν είμαστε ηλίθιοι. Τουλάχιστον οι περισσότεροι από μας καταλαβαίνουμε πότε μας μιλούνε με ειλικρίνεια και πότε μας κοροϊδεύουν. Σαν ένα παράδειγμα αντίστοιχης λανθασμένης συμπεριφοράς θα αναφέρω τον τρόπο που μιλάμε συνήθως εμείς οι γονείς στα παιδιά μας. Όταν τους μιλούμε σαν να είναι παιδιά αλλάζοντας τη χροιά της φωνής μας και λέγοντας τους ψέμματα για να τους πείσουμε να κάνουν ή να μην κάνουν κάτι, το σίγουρο είναι ότι θα αποτύχουμε. Τα παιδιά θέλουν να τους μιλάμε όπως μιλάμε στους μεγάλους, με αλήθεια , χωρίς υπερβολλές και χωρίς ψέμματα. Αλλιώς, καταλαβαίνουν ότι λέμε ψέματα και προπαντός χάνουν την εμπιστοσύνη τους σε εμάς.
Έτσι είναι και με τους μεγάλους. Καταλαβαίνουμε πότε μας λένε ψέμματα και πότε υπερβάλλουν. Μπορεί κάποιοι να μην το καταλάβουν αμέσως αλλά σίγουρα κάποια στιγμή θα το καταλάβουν και η αντίδραση τότε θα είναι καταστρεπτική.
Φοβάμαι ότι οι δημοσιογράφοι και οι όλοι οι άλλοι ακτιβιστές με το χαρακτηριστικό πάθος πους τους διακρίνει αλλά επίσης και με την έλειψη επιστημονικών γνώσεων , τουλάχιστον των πρώτων (όπως είναι φυσικό) κάνουν αυτό ακριβώς το λάθος. Αποτέλεσμα είναι ο κόσμος να μη βλέπει μια αυξανόμενη οικολογική ευαισθησία, αλλά μια διογκούμενη οικολογική ψευτοευαισθησία. Αυτό προκαλλεί δύο αντιδράσεις. Μια δυσπιστία όσον αφορά το πρόβλημα, αλλά και μια αυξημένη ψευταοευαισθησία. Παράδειγμα, άκουσα σήμερα ότι έγινε το Σάββατο 8-12-07 μια οικολογική συγκέντρωση από μια ΜΚΟ στην Αθήνα όπου όταν φύγανε όλοι, η πλατεία έμεινε γεμάτη στο σκουπίδι. Αυτό λέγεται οικολογική ευαισθησία;
Μήπως πρέπει να αρχίσουν οι δημοσιογράφοι να μιλάνε λιγότερο, να αρχίσουν να ρωτάνε περισσότερο και να αφήσουν τους επιστήμονες να επιδείξουν την πραγματική έκταση του προβλήματος;
Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007
Σχετικά παλιό, αλλά καλόοοο
Ντέπυ Γκολεμά, ανάμεσα σε άλλα της τότε επικαιρότητας:
* Είναι και άτυχος ο δόλιος ο Γ. Κανελλάκης του MEGA. Βγάζει έναν κάτοικο από ένα χωριό της Ηλείας και τον ρωτά το κλασικό: «Kάηκε το σπίτι σας;». Οχι, απαντά αυτός. «Του διπλανού σας;», τον ρωτάει. Οχι, ξαναλέει ο κάτοικος. «Δεν μπορεί, κάτι θα κάηκε. Μήπως η αυλή σας;». Η γούνα μας, αγαπητέ μου, και κάτι άλλο…
Μα γιατί τους βλέπουμε ακόμα;
Ο λόγος τους δεν διαφέρει και πολύ από τον ανεύθυνο λόγο του καθενός από εμάς. Τι τους έκανε να ξεχωρίζουν από μας τους υπόλοιπους και μας είναι άρχοντες στην τηλεόραση;
Πηγές:
http://blogs.e-tipos.com/depigolema/entry/%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9_%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%8252"
http://fasistes.blogspot.com/2007/11/blog-post_14.html
* Είναι και άτυχος ο δόλιος ο Γ. Κανελλάκης του MEGA. Βγάζει έναν κάτοικο από ένα χωριό της Ηλείας και τον ρωτά το κλασικό: «Kάηκε το σπίτι σας;». Οχι, απαντά αυτός. «Του διπλανού σας;», τον ρωτάει. Οχι, ξαναλέει ο κάτοικος. «Δεν μπορεί, κάτι θα κάηκε. Μήπως η αυλή σας;». Η γούνα μας, αγαπητέ μου, και κάτι άλλο…
Μα γιατί τους βλέπουμε ακόμα;
Ο λόγος τους δεν διαφέρει και πολύ από τον ανεύθυνο λόγο του καθενός από εμάς. Τι τους έκανε να ξεχωρίζουν από μας τους υπόλοιπους και μας είναι άρχοντες στην τηλεόραση;
Πηγές:
http://blogs.e-tipos.com/depigolema/entry/%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9_%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%8252"
http://fasistes.blogspot.com/2007/11/blog-post_14.html
Πρωτοποριακή δημοσιογραφική άποψη
Ημέρα: 10/11/2007, Σάββατο, λίγο πριν τις εκλογές για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Κανάλι: ΝΕΤ
Εκπομπή: Σαββατοκύριακο στη ΝΕΤ
Δημοσιογράφος: Μπακογιάννη Κατερίνα
Καλεσμένος: Κάποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ
Τί είπε η αθεόφοβη;
ΜΕταφέρω όχι ακριβώς τα λεγόμενά της, αλλά περίπου, μια και δυστυχώς ήταν πρωί και δεν πρόλαβα να το μαγνητοσκοπήσω.
"πάντως κύριε τάδε, είναι πολύ καλή η ιδέα του ΠΑΣΟΚ, να επιτρέψει να ψηφίσουν και νέοι άνω των 16 ετών, γιατί έτσι προσελκύετε στο κόμα σας περισσότερους ανθρώπους από μικρή ηλικία. Άλλωστε δεν μπορεί να εμπιστευόμαστε τα παιδιά να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους και να μην τα εμπιστευόμαστε να ψηφίζουν για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ..."
Καλά, δεν σχολιάζω την αυθαιρεσία της όσον αφορά την εμπιστοστοσύνη μας στα παιδιά στο να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους, αλλά αυτό το πρώτο που είπε για την ψηφο των νέων άνω των 16 ετών μου θυμίζει λίγο τον προσυλιτισμό, να μην πω χειρότερα για νεολαίες φασιστικών κομμάτων της Ευρώπης κάποτε, πράγμα που σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω για το ΠΑΣΟΚ. Είναι δυνατόν να θεωρούμε θεμιτό, ένα κόμα να δελεάζει νέους που δεν εμπιστευόμαστε να ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές, δίνοντας τους το δικαίωμα να ψηφίζουν για τον αρχηγό ενός κόματος (καθαρά πολιτική πράξη που αγγίζει τα όρια των εθνικών εκλογών) έτσι ώστε να τα καταφέρουμε να έρθουν στο κόμα από πολύ μικρά και να δηλωθούν σε επισημα αρχεία; Μπράβο κα Μπακογιάννη. Πολύ πρωτοποριακη η σκέψη σας...
Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007
Πόσοι ήταν τελικά;
Το 2004, λέει, ψήφισαν για πρόεδρο στο ΠΑΣΟΚ κάτι παραπάνω από ένα εκατομύριο πολίτες. Το 2007 με τέτοια πόλωση και μετά από μια έντονη διαφήμιση και προβολή, καθώς και μετά από μια μεγάλη ήττα η οποία σίγουρα συσπείρωσε "τους φίλους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ" ψήφισαν περίπου 850.000 άνθρωποι, γύρω στους 200.000 λιγότεροι, δηλαδή κοντά στο 20% κάτω. Ποιον κοροϊδεύουν επιτέλους. Αν δεν μάθουν να λένε την αλήθεια στον κόσμο τους τουλάχισον, δεν πρόκειται ποτέ να πάνε μπροστά.
Αλήθεια τα ΜΜΕ πότε θα το κάνουν θέμα;
Αλήθεια τα ΜΜΕ πότε θα το κάνουν θέμα;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)