Νομιμοποίηση μη θεμιτής εξουσίας;

Παρακολουθώ εδώ και χρόνια τον κο Μ. Τριανταφφυλόπουλο. Πολλές φορές έχω υπερασπιστεί το έργο του στον κοινωνικό μου περίγυρο, όπου δηλαδή φτάνει η φωνή μου. Τον άκουσα προχθές να ζητάει επίμονα συνάντηση με τον πρωθυπουργό της χώρας για να του εξηγήσει, όπως είπε, τι παίζεται γύρω από την υπόθεση Ζαχοπουλου αλλά και με τον βουλευτή που λέει ότι τον επισκέφτηκε στην τάράτσα του σπιτιού του. Είναι κάτι που το έχει ξανακάνει. Έχει ξαναζητήσει να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό για να τον ενημερώσει για το ρεπορτάζ του. Την τελευταία φορά που θυμάμαι (αν θυμάμαι καλά) ήταν με το παραδικαστικό κύκλωμα. Τι ζητάει δηλαδή; να πει στον πρωθυπουργό πράγματα που δεν μπορεί να πει στον κόσμο. Μα γι΄αυτό δεν κατηγορεί τον συνέταιρό του; ότι δηλαδή πήγε στον πρωθυπουργό και έδωσε πληροφορίες που είχε (DVD) ενω σαν έντιμος δημοσιογράφος, θα έπρεπε να δημοσιεύσει το ρεπορτάζ του. Μήπως το σωστό είναι να δώσει στον κόσμο τις πληροφορίες του και αν ο πρωθυπουργός κρίνει ότι είναι σοβαρές, να κάνει τις ενέργειές του; Δηλαδή ο Τριανταφυλλόπουλος τι θέλει, να προστατέψει τον πρωθυπουργό;
Αυτό που πιστεύω ότι θέλει είναι η νομιποίηση μιας εξουσίας που καταχρηστηκά απέκτησε μέσα σε μια διαλυμένη κοινωνία. Έχει καταφέρει μέσα από τις αποκαλύψεις του, να αποκτήσει μια ελεγκτική εξουσία πάνω σε διάφορους τομείς της κοινωνίας. Δικαστικούς, πολιτικούς, αστυνομικούς, απλούς πολίτες. Αν καταφέρει να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό της χώρας για να του αναλύσει το σημερινό πρόβλημα, τότε αποκτά πλέον την νομιμοποίηση που τόσο πολύ επιθυμεί τόσα χρόναι αυτής της εξουσίας. Δικαιούται όμως ένας δημοσιογράφος να είναι ελέω εαυτού ο απόλυτος κριτής όλων; Έχει δικαίωμα κάποιος πολιτικός να δωσει τέτοια εξουσία σε οποιονδήποτε δημοσιογράφο;
Να μην ξεχνάμε, ότι οι ποιτικοί εκλέγονται, οι δημοσιογράφοι όχι...

Βούρκος

Ένας βούρκος που όλοι τον ξέραμε αλλά λίγοι κοιτουσαμε να τον δούμε. Για την πολιτική το ξέραμε, και έχουμε όλοι την ευθύνη μας. Εμείς τους εκλέγουμε και εμείς οφείλουμε να τους ελέγχουμε τουλάχιστον με την ψήφο μας. Όμως αυτοί που έχουν μόνοι τους αναλάβει τη προστασία μας και τη προστασία της Δημοκρατίας, ποιος τους έχει βάλει εκεί και ποιος μπορεί να τους ελέγξει; Αυτοί οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι διαπλέκονται με συμφέροντα και πολιτικούς, νοθεύουν την Δημοκρατία. Κάθε φορά που ανακύπτει ενα πολιτικό πρόβλημα παρεμβαίνουν άλλοτε θετικά προς τιμήν τους και άλλοτε αρνητικά. Όταν όμως η είδηση αρχίζει να επεκτείνεται και προς αυτούς, τότε όλα σταματούν, αποσιωπούνται. Πολύ φοβάμαι ότι και πάλι το ίδιο θα γίνει...

Επιτέλους ας μιλήσουμε ανοιχτά

Το ΠΑΣΟΚ θέλει να πέσει η κυβέρνηση έχοντας μεγάλη φθορά. Τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν φθορά στα δύο μεγάλα κόμματα και να πέσει η κυβέρνηση της ΝΔ. Τα ΜΜΕ θέλουν λεφτά και να πέσει η κυβέρνηση για να βγάλουν και άλλα λεφτά από τον προεκλογικό αγώνα και από τις άλλες επιχειρήσεις που έχουν.
Εμείς οι πολίτες τι θέλουμε;
Οι μισοί θέλουμε να μεινει η κυβέρνηση και οι άλλοι μισοί να πέσει. Αλήθεια εμείς που θέλουμε να μεινει, δεν θέλουμε να τους γίνει ένα μάθημα, για τους ανθρώπους που επιλέγουν στις διοικητικές θέσεις;
Κι αυτοί που θέλουν να πέσει η κυβέρνηση, θέλουν να πέσει γιατί ένα μέλος της έκανε τι έκανε με μια συμβασιούχα ή γιατί φαλήρισε η πολιτική τους;
Ας σταματήσουμε πλέον να είμαστε μπαλάκι των συμφερόντων τους.

Τι Φταίω;

Μαμά βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτυ και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω αλκοόλ. Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου. Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή. Όταν το πάρτυ τελείωσε όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα τοαμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε ..... Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει «το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο». Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει. Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ. Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές? Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή ..... Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά... Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη. Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου πω πόσο σε αγαπάω Σε αγαπάω μαμά....αντίο...
Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψιθύριζε αυτές τις λέξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ.
Αν αυτό το μήνυμα έφτασε σε εσένα και το διαγράψεις, χάνεις την ευκαιρία, ακόμα και αν δεν πίνεις να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν ότι και η δική σου ζωή κινδυνεύει . Αυτή η μικρή χειρονομία μπορεί να κάνει τη διαφορά

Πηγή : http://hellaspress.pblogs.gr/

Πριν οδηγήσουμε, ας σκεφτούμε για 2 δευτερόλεπτα τις συνέπειες μιας κακής/άτυχης/αφηρημένης/λάθος κίνησης, σε 'μας αλλά και στους άλλους, τους δικούς μας και τους ξένους. Ίσως αυτά τα 2 δευτερόλεπτα δώσουν σε εμάς αλλά και στους άλλους χιλιάδες δευτερόλεπτα ζωής ακόμη.....

Δημοσιογραφικό Απόρρητο

Να αρθεί να μην αρθεί...
Καλύπτεται ο Αδριανός από δημοσιογραφικό απόρρητο; Νομίζω όχι. Δεν το πηρε το DVD ως δημοσιογράφος αλλά ως συνεργάτης του πρωθυπουργού.
Ας πουμε ότι ο Αδριανός, το λέει το όνομα του Χ δημοσιογράφου. Τότε αυτοί όλοι οι υπερασπιστές της δημοκρατίας και της δημοσιογραφίας, τί θα πούνε στον Χ δημοσιογράφο που θα επικαλεσθεί το απόρρητο και δεν θα αποκαλύπτει την πηγή του; Θα αρχίσουνε να λένε πάλι περί μη νομικής κατοχύρωσης του δημοσιογραφικού απορρήτου;
Αν είναι δυνατόν. Κάποιοι είναι ικανοί να ρισκάρουν ακόμη και τις ιερότερες κατακτήσεις τους (όπως είναι το απόρρητο των δημοσιογράφων), αρκεί να πέσει ο Καραμανλής. Πρέπει να ενοχλεί κάποιους πάρα πολύ... Ποιους άραγε;

Οδοντιατρικό Χιούμορ

Ανακοίνωση για την προσφορά του μπουφέ στα εγκαίνια των νέων γραφείων του οδοντιατρικού συλλόγου Λάρισας

Χωρίς περισσότερα σχόλια...

Κάμερες Νο2

Ανέβηκε ο εναερίτης της ΔΕΗ (επάγγελμα το οποίο πραγματικά θαυμάζω) και κουκούλωσε μια κάμερα που παρακολουθύσε την διαδήλωση. Τρομερό. Γιατί ποιο λόγο έχει η ασφάλεια να παρακολουθεί μια διαδήλωση; Καλά της έκανε. ΑΛήθεια ποιο λόγο έχει η ασφάλεια να παρακολουθεί μια διαδήλωση. Πάω στοίχημα ότι από αύριο θα αρχίσουν οι δυσμενείς μεταθέσεις στον Έβρο, ενώ νομίζω από χθες άρχισαν και οι προσαγωγές απεργών και διαδηλωτών στα υπόγεια της ασφάλειας. Φήμες για βασανιστήρια τύπου Γκουαντάναμο δεν επιβεβαιώθηκαν ακόμη, αλλά είναι σίγουρο πως έγιναν. ...

ΕΛΕΟΣ.... ποιον κοροϊδεύουν;

Αλήθεια, αν κάποιος μέσα στη διαδήλωση έπεφτε θύμα κάποιων "κακών" (έτσι γενικά και αφηρημένα το λέω) και τον έπιαναν οι κάμερες, θα ήταν κακές και ρουφιάνοι;

Όλοι αυτοί που συμμετέχουν στην διαδήλωση τί έχουν να φοβηθούν; Δεν το καταλαβαίνω, ας μου το εξηγήσει κάποιος.

Στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία. Αν φοβόμαστε να πάμε στη διαδήλωση, τότε δεν έχουμε δημοκρατία και δεν είναι οι κάμερες το πρόβλημά μας, αλλά πολύ μεγαλύτερο.

Και τέλος, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που περνούσαν από κάτω και χειροκροτούσαν τον εναερίτη για την πράξη του, που ήταν όταν το ΠΑΣΟΚ τις αγόραζε και τις εγκαθιστούσε;

Unfair

Την Τετάρτη έγινε η πανελλήνια αυτή απεργία της ΓΣΕΕ και των άλλων μεγάλων συνδικαλιστικών φορέων της χώρας μας. Μέχρι και την Τρίτη ακούγαμε ότι προβλεπόταν πολύ μεγάλη συμμετοχή, ενώ σήμερα ακούγαμε ότι νέκρωσε όλη η χώρα. Αλήθεια να το πιστέψω; Είναι αντικειμενικό, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι να μου λένε και την έκβαση μια μάχης; Αν έβγαινε η κυβέρνηση και έλεγε ότι απέτυχε η απεργία θα την πίστευα; όχι, γιατί φυσικά και θα της σύμφερε να λέει ότι απέτυχε, άρα δεν είναι αντικειμενικός παρατηρητής. Γιατί πρέπει να πιστέψω τους δημοσιογράφους οι οποίοι ήταν και άμεσα ενδιαφερόμενοι στην απεργία αυτή, καθώς και οι κύριοι διαφημιστές της.

Υπερβολές οικολογικής ευαισθησίας

Τα τελευταία χρόνια, συνεχώς αυξάνονται οι αναφορές των ΜΜΕ στο θέμα της κλιματικής αλλαγής εξαιτίας της επίδρασης της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον. Νομίζω πως ήταν επιτέλους καιρός να αρχίσουν τα ΜΜΕ να αναφέρονται στο πρόβλημα, και να σταματήσει να απασχολεί μόνο αναγνώστες επιστημονικών ή μάλλον εξειδικευμένων περιοδικών και εκπομπών.

Μαζί με τα ΜΜΕ αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια απόψεις ανθρώπων που θεωρούνται ή τουλάχιστο θεωρούν οι ίδιοι τον εαυτό τους πιο ευαισθητοποιημένο πάνω στο θέμα, όπως μη κυβερνητικές οργανώσεις, οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες ή ακόμη και απλοί πολίτες.

Κι αυτό θεμιτό. Καιρός ήταν να γίνει και αυτό.

Φοβάμαι όμως ότι οι άνθρωποι αυτοί πάνω στην αγωνία τους να πείσουν τον κόσμο για το πρόβλημα που ήδη υπάρχει και εξελίσεται αυξανόμενο, καταφεύγουν στην εύκολη λύση του εντυπωσιασμού και της υπερβολλής, ξεχνώντας ότι ίσως έτσι προκαλλέσουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.

Έτσι απλές χειμωνιάτκες βροχοπτώσεις βαπτίζονται ως ακραία καιρικά φαινόμενα, χιονοπτώσεις το ίδιο, καύσωνες καλοκαιρινοί ως αποτέλσμα της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη. Ο σκοπός τους τις περισσότερες φορές είναι ιερός ( αν εξαιρέσει κανείς τις ούκ ολίγες περιπτώσεις ανθρώπων που βρίσκουν έτσι ακόμη ένα μέσο προσωπικής προβολλής ), όμως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Ο απλός πολίτης ή ο ανώνυμος πολίτης όπως χαρακτηριστικά και άδικα ονομάζεται ο πολίτης του κόσμου δεν είναι ένας είμαστε όλοι εμείς και κύριο χαρακτηριστικό μας είναι ότι δεν είμαστε ηλίθιοι. Τουλάχιστον οι περισσότεροι από μας καταλαβαίνουμε πότε μας μιλούνε με ειλικρίνεια και πότε μας κοροϊδεύουν. Σαν ένα παράδειγμα αντίστοιχης λανθασμένης συμπεριφοράς θα αναφέρω τον τρόπο που μιλάμε συνήθως εμείς οι γονείς στα παιδιά μας. Όταν τους μιλούμε σαν να είναι παιδιά αλλάζοντας τη χροιά της φωνής μας και λέγοντας τους ψέμματα για να τους πείσουμε να κάνουν ή να μην κάνουν κάτι, το σίγουρο είναι ότι θα αποτύχουμε. Τα παιδιά θέλουν να τους μιλάμε όπως μιλάμε στους μεγάλους, με αλήθεια , χωρίς υπερβολλές και χωρίς ψέμματα. Αλλιώς, καταλαβαίνουν ότι λέμε ψέματα και προπαντός χάνουν την εμπιστοσύνη τους σε εμάς.

Έτσι είναι και με τους μεγάλους. Καταλαβαίνουμε πότε μας λένε ψέμματα και πότε υπερβάλλουν. Μπορεί κάποιοι να μην το καταλάβουν αμέσως αλλά σίγουρα κάποια στιγμή θα το καταλάβουν και η αντίδραση τότε θα είναι καταστρεπτική.

Φοβάμαι ότι οι δημοσιογράφοι και οι όλοι οι άλλοι ακτιβιστές με το χαρακτηριστικό πάθος πους τους διακρίνει αλλά επίσης και με την έλειψη επιστημονικών γνώσεων , τουλάχιστον των πρώτων (όπως είναι φυσικό) κάνουν αυτό ακριβώς το λάθος. Αποτέλεσμα είναι ο κόσμος να μη βλέπει μια αυξανόμενη οικολογική ευαισθησία, αλλά μια διογκούμενη οικολογική ψευτοευαισθησία. Αυτό προκαλλεί δύο αντιδράσεις. Μια δυσπιστία όσον αφορά το πρόβλημα, αλλά και μια αυξημένη ψευταοευαισθησία. Παράδειγμα, άκουσα σήμερα ότι έγινε το Σάββατο 8-12-07 μια οικολογική συγκέντρωση από μια ΜΚΟ στην Αθήνα όπου όταν φύγανε όλοι, η πλατεία έμεινε γεμάτη στο σκουπίδι. Αυτό λέγεται οικολογική ευαισθησία;

Μήπως πρέπει να αρχίσουν οι δημοσιογράφοι να μιλάνε λιγότερο, να αρχίσουν να ρωτάνε περισσότερο και να αφήσουν τους επιστήμονες να επιδείξουν την πραγματική έκταση του προβλήματος;

Σχετικά παλιό, αλλά καλόοοο

Ντέπυ Γκολεμά, ανάμεσα σε άλλα της τότε επικαιρότητας:
* Είναι και άτυχος ο δόλιος ο Γ. Κανελλάκης του MEGA. Βγάζει έναν κάτοικο από ένα χωριό της Ηλείας και τον ρωτά το κλασικό: «Kάηκε το σπίτι σας;». Οχι, απαντά αυτός. «Του διπλανού σας;», τον ρωτάει. Οχι, ξαναλέει ο κάτοικος. «Δεν μπορεί, κάτι θα κάηκε. Μήπως η αυλή σας;». Η γούνα μας, αγαπητέ μου, και κάτι άλλο…
Μα γιατί τους βλέπουμε ακόμα;
Ο λόγος τους δεν διαφέρει και πολύ από τον ανεύθυνο λόγο του καθενός από εμάς. Τι τους έκανε να ξεχωρίζουν από μας τους υπόλοιπους και μας είναι άρχοντες στην τηλεόραση;
Πηγές:

http://blogs.e-tipos.com/depigolema/entry/%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9_%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%8252"

http://fasistes.blogspot.com/2007/11/blog-post_14.html

Πρωτοποριακή δημοσιογραφική άποψη

Ημέρα: 10/11/2007, Σάββατο, λίγο πριν τις εκλογές για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Κανάλι: ΝΕΤ
Εκπομπή: Σαββατοκύριακο στη ΝΕΤ
Δημοσιογράφος: Μπακογιάννη Κατερίνα
Καλεσμένος: Κάποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ




Τί είπε η αθεόφοβη;
ΜΕταφέρω όχι ακριβώς τα λεγόμενά της, αλλά περίπου, μια και δυστυχώς ήταν πρωί και δεν πρόλαβα να το μαγνητοσκοπήσω.
"πάντως κύριε τάδε, είναι πολύ καλή η ιδέα του ΠΑΣΟΚ, να επιτρέψει να ψηφίσουν και νέοι άνω των 16 ετών, γιατί έτσι προσελκύετε στο κόμα σας περισσότερους ανθρώπους από μικρή ηλικία. Άλλωστε δεν μπορεί να εμπιστευόμαστε τα παιδιά να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους και να μην τα εμπιστευόμαστε να ψηφίζουν για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ..."
Καλά, δεν σχολιάζω την αυθαιρεσία της όσον αφορά την εμπιστοστοσύνη μας στα παιδιά στο να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους, αλλά αυτό το πρώτο που είπε για την ψηφο των νέων άνω των 16 ετών μου θυμίζει λίγο τον προσυλιτισμό, να μην πω χειρότερα για νεολαίες φασιστικών κομμάτων της Ευρώπης κάποτε, πράγμα που σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω για το ΠΑΣΟΚ. Είναι δυνατόν να θεωρούμε θεμιτό, ένα κόμα να δελεάζει νέους που δεν εμπιστευόμαστε να ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές, δίνοντας τους το δικαίωμα να ψηφίζουν για τον αρχηγό ενός κόματος (καθαρά πολιτική πράξη που αγγίζει τα όρια των εθνικών εκλογών) έτσι ώστε να τα καταφέρουμε να έρθουν στο κόμα από πολύ μικρά και να δηλωθούν σε επισημα αρχεία; Μπράβο κα Μπακογιάννη. Πολύ πρωτοποριακη η σκέψη σας...

Πόσοι ήταν τελικά;

Το 2004, λέει, ψήφισαν για πρόεδρο στο ΠΑΣΟΚ κάτι παραπάνω από ένα εκατομύριο πολίτες. Το 2007 με τέτοια πόλωση και μετά από μια έντονη διαφήμιση και προβολή, καθώς και μετά από μια μεγάλη ήττα η οποία σίγουρα συσπείρωσε "τους φίλους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ" ψήφισαν περίπου 850.000 άνθρωποι, γύρω στους 200.000 λιγότεροι, δηλαδή κοντά στο 20% κάτω. Ποιον κοροϊδεύουν επιτέλους. Αν δεν μάθουν να λένε την αλήθεια στον κόσμο τους τουλάχισον, δεν πρόκειται ποτέ να πάνε μπροστά.
Αλήθεια τα ΜΜΕ πότε θα το κάνουν θέμα;

Οι κάμερες και ο μαθητής με τα πράσινα παπούτια

Έχει ανοίξει πάλι το θέμα με τις κάμερες και την παρακολούθηση των πολιτών.
Καθαρά η θέση μου. Πρέπει να επιτραπεί η χρήση τους κάτω από ένα αυστηρότατο πλαίσιο ελεγχόμενης λειτουργίας, το οποίο θα αφορά όχι τόσο το τι και πότε θα καταγράφουν (θεωρώ μη ρεαλιστική την άποψη ότι μπορεί να εμποδίσει κανείς την παράνομη παρακολούθηση), αλλά κυρίως τη χρήση του παραγόμενου υλικού. Αν υπάρχει έστω και η παραμικρή ένδειξη παρανομίας στην καταγραφή ενός γεγονότος αυτόματα θα πρέπει να απορρίπτεται η χρήση του ως αποδεικτικού υλικού, ενώ οι συνέπειες γι' αυτούς που προσπάθησαν να κάνουν χρήση αυτού του υλικού να είναι σημαντικές και αυστηρές.
Φυσικά το κύριο επιχείρημά μου είναι ότι ο σύννομος πολίτης δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, παρά μόνο ο παράνομος. Ακούγονται πολλά ως αντεπιχειρήματα σ' αυτή την άποψη και θα προσπαθήσω να τα αντικρούσω.
Λένε πολλοί, ότι μέσω των καμερών το κράτος μπορεί να καταγράφει την καθημερινή ζωή μας και και και... Μα γιατι στο καλό να μπει κανείς σε τέτοιο κόπο και έξοδα για να κάνει κάτι που ήδη γίνεται. Τα πάντα έτσι κι αλλιώς παρακολουθούνται. Τι κλήσεις κάνουμε απο τα τηλέφωνά μας, σε ποιον στέλνουμε email, τι σελίδες επισκεπτόμαστε στο Internet, τι αγοράζουμε, που πάμε. Αυτά ήδη γίνονται, ε καί; Δηλαδή σε τι μας έχει επηρρεάσει αυτό; Και λένε τώρα καποιοι, είδες τι έγινε με το παιδί με τα πράσινα παπούτσια; Πως από μια κάμερα ένας άνθρωπος πέρασε τα πάνδεινα; Και απαντώ. Το επιχείρημα είναι απλοικότατο και ίσως πονηρό. Πρώτα απ' όλα η κάμερα ήταν κάμερα τηλεοπτικού σταθμού ή απλού πολίτη (αν θυμάμαι καλά) και όχι κάμερα παρακολούθησης, που θα μπορούσε να εχει συγκεντρώσει περισσότερα και ακριβέστερα στοιχεία ώστε να μην έχει δημιουργηθεί το πρόβλημα. Επίσης κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είχε συμβεί και από μια μαρτυρία ενός ή δύο πολιτών. Τι θα λέγαμε τότε, ότι δεν πρέπει να αποδεχόμαστε μαρτυρίες πολιτών γιατί μπορεί να γίνει λάθος; Ή μήπως θα έπρεπε να πουμε ότι απαγορεύεται η μαγνητοσκόπηση των πολιτών από τηλεπτικούς σταθμούς. Κακοδικίες και κακές κρίσεις των ανθρώπων (γιατί άνθρωποι είναι) θα υπάρχουν πάντα δυστυχώς και αθώοι άνθρωποι θα ταλαιπορούνται.
Επίσης αν αποδεχτούμε ότι το κράτος θα παρακολουθεί τη ζωή μας και έτσι θα μας ελέγχει, τότε παραδεχόμαστε ότι δεν έχουμε δημοκρατία. Ότι δεν υπάρχουν θεσμοί στο πολίτευμά μας που να προστατεύουν την ελευθερία μας. Αν αυτό είναι αληθές τότε το πρόβλημά μας δεν είναι οι κάμερες αλλά πολύ μεγαλύτερο.
Τέλος μεγάλο μέρος των ΜΜΕ είναι αντίθετα στην χρήση των καμερών, αλλά τα ίδια κάνουν μεγάλες δημοσιογραφικές επιτυχίες κάνοντας χρήση κρυφών (σημειώστε το, όχι φανερών) και δικαιλογόντας την χρήση τους προς χάριν του μεγάλου αδικήματος που αποκαλύπτουν. Αυτό ακριβώς που λέει και το κράτος. Αλλά σύμφωνα μ' αυτούς το κρατος δεν είναι φερέγγυο (αυτό δηλαδή που εκλέγεται, έχει μηχανισμούς αυτοελέγχου, και κάθε 4 το πολύ χρόνια επιβεβαιώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών ή όχι), αλλά φερέγγυοι είναι αυτοί οι οποίοι είναι όργανα επιχειρηματιών, δεν έχουν κανένα μηχανισμό αυτοελέγχου, και μπορούν άνετα να κάνουν οποιοδήποτε μοντάζ στο υλικό τους, ή να αποκρύψουν ότι δεν τους συμφέρει. Αυτοί που δεν εκλέγονται από κανένα και καυχιώνται ότι εκφράζουν το κοινό αίσθημα, αλήθεια δεν κατάλαβα από που αντλούν αυτό το δικαίωμα.
Δυστυχώς κάποιοι οι οποίοι θέλουν να αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί, καλλιεργούν συνεχώς στον πολίτη ένα φόβο για ότιδήποτε νέο ή διαφορετικό. Ο φόβος αυτός νομίζω ότι είναι ο κυρίως κίνδυνος. Άνθρωπος φοβισμένος είναι εύαλωτος σε κάθε είδους χειραγώγηση.
Έπειτα δεν μπορώ να καταλάβω , πως είναι δυνατόν να δεχόμαστε την παρακολούθηση με κάμερες σε σχεδόν καθε σημείο της καθημερινής μας ζωής, (οδική συμπεριφορά, καταστήματα, τράπεζες κτλ. αλλά εκεί που είναι πιθανή μια εγκληματική δραστηριότητα να φωνάζουμε ότι πρόκειται για παραβίαση των προσωπικών ελευθεριών μας.
Είδα σήμερα την εκπομπή του κου Φυντανίδη στο ΣΚΑΙ για την περίπτωση του αλβανού νεαρού που μπήκε φυλακή, για επεισόδια σε μαθητική διαδήλωση του 1999, και τελικά αθωώθηκε από το Ευρωπαικό δικαστήριο χάρη σε φωτογραφίες και video δημοσιογράφων. Αρα οι κάμερες στην συγκεκριμένη περίπτωση λειτούργησαν υπέρ του πολίτη και όχι εναντίον του. Επίσης δεν μπορώ να μη σχολιάσω τα λεγόμενα της κας Κουρτοβικ στην εκπομπή αυτή όπου κατηγόρησε τον ρατσισμό των Ελλήνων ως την αιτία αυτού του γεγονότος. Και μέσως μετά από αυτή τη δήλωση εμφανίζεται ο νεαρός να λέει πως αισθανεται υποχρεωμένος στους Έλληνες με τους οποίους ήρθε πρώτα σε επαφή όταν πρωτοήρθε στη Ελλάδα. Τον αγρότη που τον βοήθησε να πάει στο νοσοκομείο, τους γιαρτούς που του φέρθηκαν σαν άνθρωπο και δεν το πίστευε. Κατά τα άλλα οι Έλληνες ρατσιστες ήταν που έφταιγαν. Όχι πως δεν υπάρχουν, και ίσως αυτοί που τον καταδίκασαν να ήταν ρατσιστές, αλλά δεν νομίζω πως είναι σωστό να μηδενίζουμε και να γενικεύουμε κατ' αυτόν τον τρόπο. Πρόκειται πάλι δηλαδή για μια περίπτωση κακής κρίσης ανθρώπων στην οποία οι κάμερες έδωσαν την καλύτερη λύση για τον πολίτη.
Ας μη γελιομαστε, κάποιοι κατάλαβαν ότι δημιουργώνας αναταραχή πρώτον, κερδίζουν ένα μέρος των ψηφοφόρων, αυτων, που για διάφορους λόγους αρέσκονται σ΄αυτό το κλίμα αναταραχής και δεύτερο σπέρνοντας το φόβο, κερδιζουν ένα μέρος των ψηφοφόρουν που λόγω χαμηλής παιδείας, και μορφωτικού επιπέδου ειναι πιο εύαλωτοι. Κάπως έτσι δεν επικαλούνται κάποιοι την τρομοκρατία για δικαιολγήσουν την ιμπεριαλιστική τους στάση κάνοντας πολέπους σε διάφορα σημεία του πλανήτη; Και το ωραίο είναι ότι όλοι αυτοί θεωρούν τους εαυτούς τους δημοκρατικούς και προοδευτικούς. Με φόβο πρόοδος δεν γίνεται αλλά μεσαίωνας...

Τα φαινόμενα απατούν;

Πριν ακόμη πέσει καλά καλά η αυλαία των εκλογών ο Ε. Βενιζέλος έκανε την άγαρμπη κίνηση της διεκδίκησης της προεδρίας στο ΠΑΣΟΚ. Αμέσως έσπευσαν οι μεγαλοεκδότες να τον στηρίξουν με όλες τους τις δυνάμεις. Τελικά όμως φαίνεται πως αυτή η στήριξη έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: Ο Παπανδρέου ενισχύθηκε και φαίνεται να επικρατεί.
Τα τελευταία χρόνια (ξεκινώντας ίσως λίγο πριν το 2004) φάνηκε πως ο κόσμος άρχισε να μην εμπιστεύεται τα μεγάλα ΜΜΕ. Ήταν πλέον φανερό ότι τα ΜΜΕ προσπαθούσαν να χειραγωγήσουν τον κόσμο, γεγονός που προκάλεσε μια έντονη αντίδραση. Σε σημείο μάλιστα που οι πολίτες να αμφισβητούν ακόμη και πραγματικές ειδήσεις μόνο και μόνο γιατί οι ειδήσεις αυτές προβαλλόταν έντονα από τα ΜΜΕ. Αποτέλεσμα η ΝΔ να επικρατήσει άνετα παρά τον λυσσαλέο πόλεμο που δέχθηκε. Αυτό επαναλήφθηκε και το 2007, αν λογαριάσει κανείς και την κυβερνητική φθορά της ΝΔ. ΤΟ ΠΑΣΟΚ, παρά την εμφανέστατη υποστήριξη από τη μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ, καταποντίστηκε.
Ίσως να είναι πολύ συνομωσιολογικό, αλλά αν θεωρήσουμε ότι αυτοί οι οποίοι ελέγχουν τα ΜΜΕ δεν είναι ανόητοι, το αντίθετο μάλιστα, μου φαίνεται απίθανο να μην κατάλαβαν ότι η στάση τους επηρεάζει ακόμη τον κόσμο λειτουργώντας όμως με αντιδραστικό τρόπο. Δηλαδή ο κόσμος οδηγείται προς το αντίθετο από αυτό που αυτοι υποστηρίζουν. ΕΠομένως μήπως αυτή η εμφανέστατη στήριξη προς τον Βενιζέλο δεν είχε σκοπό την εκλογή του Βενιζέλου αλλά το ακριβώς αντίθετο;
Αν δει κανείς τον τρόπο που εμφανίζονται οι δύο υποψήφιοι στις διάφορες εκδηλώσεις τους, εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κανείς, ότι η εικόνα Παπανδρέου είναι πολύ καλά σκηνοθετημένη, φωτεινή, μελετημένη, ενώ του Βενιζέλου γκρίζα, μίζερη, φτωχή. Άραγε αυτοί οι καναλάρχες δεν το πρόσεξαν αυτό; Και πάλι για να έχεις μια τόσο καλή τηλεπτική εικόνα κοστίζει. Δεν θα ήταν φυσικό να περιμένει κανείς ότι ο Βενιζέλος θα είχε πολύ καλύτερη τηλεοπτική εικόνα από τον Παπανδρέου;
Είναι ένας προβληματισμός και πολύ θα ήθελα να διαβάσω τα σχόλιά σας.

Αντί

Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Αντί» που κυκλοφορεί.
anti-blog

Αυτός ήταν κάποτε Πρόεδρος κυβέρνησης

Πως να χαρακτηρίσει κανείς κάποιον ο οποίος έχει ηγηθεί τόσα χρόνια μιας χώρας και όμως δεν αντέχει την κριτική. Ο κ. Σημίτης δεν πήγε στο Πολιτικό συμβούλιο (νομίζω έτσι το λένε) γιατί προφανώς δεν άντεχε να ακούσει την κριτική που θα του ασκούσαν οι υποψήφιοι αρχηγοί. Είναι αυτό συμβατό με κάποιον που ήταν πρωθυπουργός μιας χώρας; Αν δε μπορούσε να αντικρούσει ή να αντέξει τουλάχιστον να είναι μπροστά στην κριτική τότε πως μπορούσε να είναι πρωθυπουργός; Η απάντηση είναι απλή. Όταν ήταν στην κυβέρνηση δεν είχε κριτική. Οι δικοί του για χάρη της ενότητας του κόμματος δεν τολμούσαν να του πουνε κουβέντα και τα τόσο ισχυρά ΜΜΕ, είχαν σωπάσει γιατί εξυπηρετούνταν από τον τρόπο που γινόταν η διανομή των κονδυλίων (διαφηστικών και μη). Όσα απ' αυτά τολμούσαν κριτική, εξαφανίζονταν μέσω οικονομικών πιέσεων. Ούτε τη σάτυρα δεν επέτρεπε. Θυμάται κανείς πως εξαφανίστηκε η Μαλβίνα Κάραλη από τον Antenna; Και όταν ήταν να ακούσει την πιο ιερή κριτική όλων την κριτική του λαού στις εκλογές, την κοπάνησε αφήνοντας ένα φιλόδοξο κορόιδο τη θέση του. Ένα παιδί που μεγαλώνει και δεν το έχει μαλώσει, κανείς τρέμει την ημέρα που για πρώτη φορά θα το μαλώσει κάποιος. Έτσι κι αυτός. Νομίζω ότι είναι ντροπή του συστήματός μας το γεγονός ότι είχαμε ένα τόσο θρασύδειλο άνθρωπο για πρωθυπουργό.

Εξομολόγηση

Καθεστωτισμός, κυβερνητισμός, η εξουσία αυτοσκοπός, ανάλωση στη διαχείριση της εξουσίας και των μηχανισμών της. Μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποίησε ο ΓΑΠ, σήμερα στην εθνική συνδιάσκεψη. Και μάλιστα χειροκροτήθηκε έντονα όταν το είπε. Φαίνεται πως αν και αργά, στο ΠΑΣΟΚ αποδέχονται όλα αυτά που τους καταμαρτυρούσαν οι "κακοί", "αντιλαϊκοί" "εχθροί" τους, δηλαδή εμείς.

Αλλά δεν φτάνει αυτό. Δεν σημαίνει ότι ξεπέρασαν ένα πρόβλημα μόνο και μόνο επιεδή το έχουν αναγνωρίσει. Για να το πετύχουν αυτό χρειάζεται και να αλλάξουν πρόσωπα. Όλους αυτούς που με τον καιρό έγιναν καθεστωτικοί ή αναλώθηκαν στη δαχείριση της εξουσίας και τωνμηχανισμών της. Όμως αυτό δεν το βλέπω να γίνεται αν κρίνει κανείς από τους υποψήφιους προέδρους. Και οι τρεις ήταν βασικότατοι υπουργοί ων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ άρα και εκφραστές (αν όχι δημιουργοί) αυτής της πολιτικής που σήμερα καταγγέλουν. Και μαζί μ'αυτούς είναι και όλοι αυτοί που το 2004 σώπασαν για χάρη του κομματικού συμφέροντος. Ας μην ξεγελιούνται στο ΠΑΣΟΚ. Τίποτα δεν άλλαξαν, ούτε πρόκειται να αλλάξουν τόσο εύκολα. Χρειάζονται ριζικές αλλαγες σε επίπεδα προσώπων για να κάνουν μια νέα αρχή. Όσο αυτό δεν το καταλαβαίνουν, απλά συνεχίζουν να ζούν το μύθο που ζούσαν την 3ετία 2004-2007 περί δεξιάς παρένθεσης...

Χωρίς Λόγια 2

Χωρίς Λόγια

Ανεπάρκεια

Δεν αντέχω στον πειρασμό. Είπα πως τέρμα με τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, αλλά μετά το σημερινό του GAP, δεν μπορώ, δεν κρατιέμαι. Θα το σχολιάσω.
Έχουμε και λέμε. Ο GAP πρόκειται να μιλήσει στη βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Πως όμως θα βρει το σθένος να το κάνει τη στιγμή που αισθάνεται ότι δεν έχει την εμπιστοσύνη των βουλευτών του. Έτσι καταλήγει εύκολα στη λύση της ψήφου εμπιστοσύνης από την κοινοβουλευτική ομάδα. Λογικό αν το σκεφτεί κανείς με ένα στενό κομματικό χαρακτήρα. Τι θα απαντούσε άραγε σε μια "μπηχτή" του Καραμανλή ας πούμε του στυλ "Εσύ εκ μέρους ποιών μιλάς". Θέλησε έτσι ουσιαστικά να εκβιάσει μια υπέρ του ψήφο εν όψη μιας αγωνιστικής για το ΠΑΣΟΚ ημέρας. Όμως αυτό που δεν κατάλαβε (;) ήταν ότι ότι ζητούσε από καποιους βουλευτές να του δώσουν τώρα ψήφο εμπιστοσύνης και να την άρουν μετά από 40 μέρες. Πως θα μπορούσε για παράδειγμα ο Βενιζέλος να το κάνει αυτό. Μέχρι χτες τον κατηγορούσε για ανεπαρκή και τώρα να του δώσει ψηφο εμπιστοσύνης.
Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό ο GAP. Το είχε ξανακάνει όταν πήρε το δακτυλίδι από τον Σημίτη το 2004. Και τότε εκβίασε μια θετική ψήφο χιλιάδων ψηφοφόρων σε όλη την Ελλάδα ενόψι της δύσκολης εκλογικής αναμέτρησης.
Επομένως δεν είναι άμοιρος ευθυνών και ο Σημίτης για τη σημερινή κατάσταση. Και μου φάνηκε πολύ υποκριτικό να μιλάει σήμερα εναντίον αυτής της πρότασης ο Σημίτης, τη στιγμή που αυτός το είχε ξεκινησει πριν 3μισυ χρόνια.
Καταλήγουμε έτσι στα εξής συμπεράσματα:
1. Ο Παπανδρέου αισθανεται ότι δεν έχει την εμπιστοσύνη των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (γι' αυτό και πήγε εκβιαστικά να την πάρει σήμερα)
2. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν εμπιστεύονται τον Παπανδρέου(Γι'αυτό και δεν του την έδωσαν σήμερα)
3. Ο Σημίτης Στηρίζει καθαρά τον Βενιζέλο ή τουλάχιστον δεν στηρίζει Παπανδρέου (Γι' αυτό και αντέδρασε σήμερα)
4. Ο Σημίτης συνεχίζει να είναι υποκριτής
5. Το ΠΑΣΟΚ είναι βαθιά διχασμένο όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν
6. Στο ΠΑΣΟΚ δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ακόμη δεν έβαλαν μυαλό και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τα ίδια τεχνάσματα.
7. Στο ΠΑΣΟΚ φοβούνται απλές δημοκρατικές διαδικασίες.
Καλά ξεμπερδέματα. Ελπίζω να μη χρειαστεί να ξαναγράψω για τα Εσωκομματικά τους. Αλλά μάλλον το βλέπω απίθανο για λίγο καιρό ακόμη...