Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011
Η άποψη του Vasper: Σκεφτείτε για λίγο...
Η άποψη του Vasper: Σκεφτείτε για λίγο...: "Τι προβλήματα είχαμε επί Καραμανλή και 'επάρατης' δεξιάς; Το ξενοπήδημα του Ζαχόπουλου, το 'σκάνδαλο' του Βατοπεδίου που δέχτηκαν τελικά οι ..."
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
Με πόσους νεκρούς αναβάλλονται ημερίδες και συνεδριάζουν διυπουργικές;
Από Ελεύθερη Ζώνη , Σοφία Βούλτεψη
14/05/2011
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Η διεθνής εμπειρία δείχνει πως όποτε συμβαίνει μια καταστροφή, μια τρομοκρατική ενέργεια, ένα έκτακτο ακραίο γεγονός με νεκρό, μια δραματική εξέλιξη, τέλος πάντων, οι ηγέτες που απουσιάζουν από την χώρα τους παίρνουν το πρώτο αεροπλάνο και επιστρέφουν σ’ αυτήν.
Σε όλες τις υπόλοιπες (φυσιολογικές) χώρες. Διότι στην Ελλάδα, συμβαίνει το αντίθετο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν αλλάζει το πρόγραμμά του με τίποτε. Την ώρα που συμβαίνει το ακραίο γεγονός (και επαπειλούνται και άλλα), εκείνος παίρνει το αεροπλάνο και φεύγει.
Την προηγούμενη Πέμπτη, για παράδειγμα. Στην Αθήνα καιγόταν ο πελεκούδι. Με έναν νεκρό στο γκέτο της βίας και της ανομίας και με έναν διαδηλωτή σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική.
Διάφορες ομάδες συγκρούονταν μεταξύ τους και με την αστυνομία, στην κομμένη στα δύο (όπως στον καιρό του εμφυλίου) η πόλη. Η κατάσταση ήταν τόσο εκρηκτική, που ουδείς μπορούσε να προβλέψει την εξέλιξή της.
Και όμως. Ο πρωθυπουργός πήρε το αεροπλάνο και έφυγε για το Όσλο. Για ποιο λόγο; Μα επειδή είχε κατεβεί η ιδέα στο «Δίκτυο Προοδευτικής Διακυβέρνησης» (Θεέ μου, συγχώρησέ με) και στη Νορβηγική Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων να οργανώσουν διάσκεψη με θέμα «Η ατζέντα μετά την κρίση στην Κεντροαριστερά».
Και επειδή ήταν προγραμματισμένο να μιλήσει εκεί ο πρωθυπουργός με θέμα (άκουσον, άκουσον!) «Μελλοντικές θέσεις εργασίας και ανάπτυξη: Πώς μπορούν οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις να κάνουν τη διαφορά». Το γεγονός πως την ημέρα που έφευγε όχι μόνο γινόταν ο κακός χαμός, αλλά είχε ανακοινωθεί ιστορικό ρεκόρ ανεργίας της τάξης του 15,9%, προφανώς αποτελούσε ανθυπολεπτομέρεια.
Ερώτημα: Με πόσους νεκρούς και διασωληνωμένους θα στερηθεί ο πρωθυπουργός την συμμετοχή του σε πάνελ; Και μάλιστα σε χώρες όπως η Νορβηγία, που όχι μόνο έχει λύσει τα προβλήματά της (διότι διαθέτει πολιτικούς με φιλότιμο), αλλά είναι και η χώρα όπου σταθερά αναδεικνύεται στην «καλύτερη χώρα να ζει κανείς», όποια κυβέρνηση κι’ αν βρίσκεται στην εξουσία (διότι έχει πολιτικούς με φιλότιμο σε όλα τα κόμματα);
Φεύγει. Αφήνοντας πίσω του το χάος. Όλο δικό μας. Τα παραδείγματα ουκ ολίγα.
Τον Σεπτέμβριο έκανε τον ανασχηματισμό (με τέτοιο μπλέξιμο αρμοδιοτήτων, που ακόμη δεν ξέρουμε ποιος είναι υπεύθυνος και για τί) και έφυγε για δυο εβδομάδες, εκ των οποίων η μία στη Νέα Υόρκη για τη Γ.Σ. του ΟΗΕ (τότε που η Συρία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία και ο Γκιουλ μας θύμισε από το βήμα της γενικής συνέλευσης πως βάσει της Συμφωνίας της Μαδρίτης του 1997, Τουρκία και Ελλάδα έχουν κοινά δικαιώματα στο Αιγαίο)!
Προηγουμένως είχε διορίσει πρωθυπουργεύοντα τον κ. Ραγκούση και είχε εγκαταστήσει στο υπουργείο του (του Ραγκούση) ένα νέο όργανο «υπερυπουργών» που υποτίθεται ότι θα συνεδρίαζε συστηματικά και θα παρήγαγε έργο. Έγινε μάλιστα και... ανακατασκευή δύο ορόφων!
Στις 29 Νοεμβρίου 2010 έφυγε για την Λιβύη (για τον σύντροφο Καντάφι, για να μην ξεχνιόμαστε, επέστρεψε την 1η Δεκεμβρίου και έφυγε αμέσως για το Καζακστάν.
Την ίδια ώρα επικρατούσε χάος στα λιμάνια λόγω των επαναλαμβανόμενων απεργιών της ΠΝΟ. Και μια-δυο μέρες πριν τις εξορμήσεις, ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε διαπιστώσει καθυστερήσεις στο πρόγραμμα προσαρμογής και είχε ανακοινώσει πως αναλαμβάνει ο ίδιος.
Ανέλαβε και μετά έφυγε, αφήνοντας την διαχείριση του χάους στους παραδυναστεύοντες. Τους είχε ονοματίσει κιόλας: Πάγκαλος, Παπακωνσταντίνου, Ραγκούσης. «Αναλαμβάνει τριανδρία», διαβάσαμε σε πηχυαίους τίτλους.
Στις 5 και 6 Ιανουαρίου έπαιρνε μέρος σε ημερίδα του γαλλικού υπουργείου των Οικονομικών στο Παρίσι, εκφωνώντας ομιλία με θέμα… «Νέος κόσμος, νέος καπιταλισμός»!
Στις 7 Ιανουαρίου βρισκόταν κιόλας στο Ερζερούμ για να πάρει μέρος στην σύνοδο των (Τούρκων πρέσβεων) – κάτι που προβλήθηκε περίπου ως πράξη ηρωισμού, επειδή, λέει, μίλησε για το casus belli. Τους φόβισε τόσο πολύ, που έκτοτε δεν έχει περάσει μέρα χωρίς παραβιάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο.
Εκείνες ακριβώς τις ημέρες των ημερίδων και των εισηγήσεων σε Παρίσι και Ερζερούμ, τα spread πλησίαζαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα τις χίλιες μονάδες βάσης. Θα πείτε, αν έμενε εδώ, θα τα συγκρατούσε; Ξέρω γω; Αυτή δεν είναι η δουλειά του;
Στις 27 Ιανουαρίου βρισκόταν κιόλας στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, μια άνευ σημασίας πλέον σύναξη και κουβέντιαζε με τον Κλίντον. Ήδη από τις 23 Ιανουαρίου στη Νομική είχαν κλειστεί οι 300 μετανάστες από τα Χανιά και στο κέντρο επικρατούσε πολεμική ατμόσφαιρα.
Αυτές τις μέρες έχουμε πάλι τα ίδια. Από τον περασμένο Αύγουστο ασχολούνται και συνεδριάζουν για το θέμα του ιστορικού κέντρου. Στις 5 Ιανουαρίου συνεδρίασε η διυπουργική επιτροπή για το Ιστορικό Κέντρο, υπό την προεδρία Ραγκούση, παρακαλώ. Ανέλαβε να συνεδριάζει τακτικά και να παρουσιάσει δέσμη μέτρων στα τέλη Μαρτίου (του 2011).
Προχτές, ο πρωθυπουργός έφυγε για το Όσλο, λέγοντας ότι τα μέτρα θα ανακοινωθούν τη Δευτέρα (16 Μαΐου του 2011). Που σημαίνει ότι η διυπουργική χωρίς νεκρό δεν ξεκουνιέται. Που σημαίνει επίσης ότι ο πρωθυπουργός δεν γύρεψε ευθύνες από αυτούς που «ξέχασαν» να ανακοινώσουν και να λάβουν μέτρα στον χρόνο που τους είχε ανατεθεί και είχαν (λέμε τώρα) δεσμευτεί.
Μήπως μπορούν να μας πουν οι κύριοι (Ραγκούσης, Πάγκαλος, Παπακωνσταντίνου, Μπιρμπίλη, Παπουτσής, Διαμαντοπούλου, Γερουλάνος, Ρέππας, Ρόβλιας, Σηφουνάκης, Βούγιας) πόσες φορές συνεδρίασαν (προφανώς καμία, αλλιώς θα το είχαμε μάθει) και κουβέντιασαν τα μέτρα που θα ανακοινώσουν τη Δευτέρα; Ή ήταν μόνο για την πρώτη φορά, τις φωτογραφίες και την προπαγάνδα;
Μήπως μπορεί να μας πει ο πρωθυπουργός τι μέτρα έλαβε κατά των υπουργών του που ούτε συνεδρίασαν, ούτε είχαν έτοιμη την «δέσμη μέτρων» στο τέλος Μαρτίου, όπως είχαν οι ίδιοι αποφασίσει;
Και επιτέλους, πόσοι πρέπει να σκοτωθούν για να συνεδριάσει μια κ…διυπουργική και να αναβάλει ο πρωθυπουργός την συμμετοχή του σε πάνελ για τον ρόλο των σοσιαλιστών και της κεντροαριστεράς γενικότερα;
14/05/2011
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Η διεθνής εμπειρία δείχνει πως όποτε συμβαίνει μια καταστροφή, μια τρομοκρατική ενέργεια, ένα έκτακτο ακραίο γεγονός με νεκρό, μια δραματική εξέλιξη, τέλος πάντων, οι ηγέτες που απουσιάζουν από την χώρα τους παίρνουν το πρώτο αεροπλάνο και επιστρέφουν σ’ αυτήν.
Σε όλες τις υπόλοιπες (φυσιολογικές) χώρες. Διότι στην Ελλάδα, συμβαίνει το αντίθετο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν αλλάζει το πρόγραμμά του με τίποτε. Την ώρα που συμβαίνει το ακραίο γεγονός (και επαπειλούνται και άλλα), εκείνος παίρνει το αεροπλάνο και φεύγει.
Την προηγούμενη Πέμπτη, για παράδειγμα. Στην Αθήνα καιγόταν ο πελεκούδι. Με έναν νεκρό στο γκέτο της βίας και της ανομίας και με έναν διαδηλωτή σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική.
Διάφορες ομάδες συγκρούονταν μεταξύ τους και με την αστυνομία, στην κομμένη στα δύο (όπως στον καιρό του εμφυλίου) η πόλη. Η κατάσταση ήταν τόσο εκρηκτική, που ουδείς μπορούσε να προβλέψει την εξέλιξή της.
Και όμως. Ο πρωθυπουργός πήρε το αεροπλάνο και έφυγε για το Όσλο. Για ποιο λόγο; Μα επειδή είχε κατεβεί η ιδέα στο «Δίκτυο Προοδευτικής Διακυβέρνησης» (Θεέ μου, συγχώρησέ με) και στη Νορβηγική Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων να οργανώσουν διάσκεψη με θέμα «Η ατζέντα μετά την κρίση στην Κεντροαριστερά».
Και επειδή ήταν προγραμματισμένο να μιλήσει εκεί ο πρωθυπουργός με θέμα (άκουσον, άκουσον!) «Μελλοντικές θέσεις εργασίας και ανάπτυξη: Πώς μπορούν οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις να κάνουν τη διαφορά». Το γεγονός πως την ημέρα που έφευγε όχι μόνο γινόταν ο κακός χαμός, αλλά είχε ανακοινωθεί ιστορικό ρεκόρ ανεργίας της τάξης του 15,9%, προφανώς αποτελούσε ανθυπολεπτομέρεια.
Ερώτημα: Με πόσους νεκρούς και διασωληνωμένους θα στερηθεί ο πρωθυπουργός την συμμετοχή του σε πάνελ; Και μάλιστα σε χώρες όπως η Νορβηγία, που όχι μόνο έχει λύσει τα προβλήματά της (διότι διαθέτει πολιτικούς με φιλότιμο), αλλά είναι και η χώρα όπου σταθερά αναδεικνύεται στην «καλύτερη χώρα να ζει κανείς», όποια κυβέρνηση κι’ αν βρίσκεται στην εξουσία (διότι έχει πολιτικούς με φιλότιμο σε όλα τα κόμματα);
Φεύγει. Αφήνοντας πίσω του το χάος. Όλο δικό μας. Τα παραδείγματα ουκ ολίγα.
Τον Σεπτέμβριο έκανε τον ανασχηματισμό (με τέτοιο μπλέξιμο αρμοδιοτήτων, που ακόμη δεν ξέρουμε ποιος είναι υπεύθυνος και για τί) και έφυγε για δυο εβδομάδες, εκ των οποίων η μία στη Νέα Υόρκη για τη Γ.Σ. του ΟΗΕ (τότε που η Συρία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία και ο Γκιουλ μας θύμισε από το βήμα της γενικής συνέλευσης πως βάσει της Συμφωνίας της Μαδρίτης του 1997, Τουρκία και Ελλάδα έχουν κοινά δικαιώματα στο Αιγαίο)!
Προηγουμένως είχε διορίσει πρωθυπουργεύοντα τον κ. Ραγκούση και είχε εγκαταστήσει στο υπουργείο του (του Ραγκούση) ένα νέο όργανο «υπερυπουργών» που υποτίθεται ότι θα συνεδρίαζε συστηματικά και θα παρήγαγε έργο. Έγινε μάλιστα και... ανακατασκευή δύο ορόφων!
Στις 29 Νοεμβρίου 2010 έφυγε για την Λιβύη (για τον σύντροφο Καντάφι, για να μην ξεχνιόμαστε, επέστρεψε την 1η Δεκεμβρίου και έφυγε αμέσως για το Καζακστάν.
Την ίδια ώρα επικρατούσε χάος στα λιμάνια λόγω των επαναλαμβανόμενων απεργιών της ΠΝΟ. Και μια-δυο μέρες πριν τις εξορμήσεις, ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε διαπιστώσει καθυστερήσεις στο πρόγραμμα προσαρμογής και είχε ανακοινώσει πως αναλαμβάνει ο ίδιος.
Ανέλαβε και μετά έφυγε, αφήνοντας την διαχείριση του χάους στους παραδυναστεύοντες. Τους είχε ονοματίσει κιόλας: Πάγκαλος, Παπακωνσταντίνου, Ραγκούσης. «Αναλαμβάνει τριανδρία», διαβάσαμε σε πηχυαίους τίτλους.
Στις 5 και 6 Ιανουαρίου έπαιρνε μέρος σε ημερίδα του γαλλικού υπουργείου των Οικονομικών στο Παρίσι, εκφωνώντας ομιλία με θέμα… «Νέος κόσμος, νέος καπιταλισμός»!
Στις 7 Ιανουαρίου βρισκόταν κιόλας στο Ερζερούμ για να πάρει μέρος στην σύνοδο των (Τούρκων πρέσβεων) – κάτι που προβλήθηκε περίπου ως πράξη ηρωισμού, επειδή, λέει, μίλησε για το casus belli. Τους φόβισε τόσο πολύ, που έκτοτε δεν έχει περάσει μέρα χωρίς παραβιάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο.
Εκείνες ακριβώς τις ημέρες των ημερίδων και των εισηγήσεων σε Παρίσι και Ερζερούμ, τα spread πλησίαζαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα τις χίλιες μονάδες βάσης. Θα πείτε, αν έμενε εδώ, θα τα συγκρατούσε; Ξέρω γω; Αυτή δεν είναι η δουλειά του;
Στις 27 Ιανουαρίου βρισκόταν κιόλας στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, μια άνευ σημασίας πλέον σύναξη και κουβέντιαζε με τον Κλίντον. Ήδη από τις 23 Ιανουαρίου στη Νομική είχαν κλειστεί οι 300 μετανάστες από τα Χανιά και στο κέντρο επικρατούσε πολεμική ατμόσφαιρα.
Αυτές τις μέρες έχουμε πάλι τα ίδια. Από τον περασμένο Αύγουστο ασχολούνται και συνεδριάζουν για το θέμα του ιστορικού κέντρου. Στις 5 Ιανουαρίου συνεδρίασε η διυπουργική επιτροπή για το Ιστορικό Κέντρο, υπό την προεδρία Ραγκούση, παρακαλώ. Ανέλαβε να συνεδριάζει τακτικά και να παρουσιάσει δέσμη μέτρων στα τέλη Μαρτίου (του 2011).
Προχτές, ο πρωθυπουργός έφυγε για το Όσλο, λέγοντας ότι τα μέτρα θα ανακοινωθούν τη Δευτέρα (16 Μαΐου του 2011). Που σημαίνει ότι η διυπουργική χωρίς νεκρό δεν ξεκουνιέται. Που σημαίνει επίσης ότι ο πρωθυπουργός δεν γύρεψε ευθύνες από αυτούς που «ξέχασαν» να ανακοινώσουν και να λάβουν μέτρα στον χρόνο που τους είχε ανατεθεί και είχαν (λέμε τώρα) δεσμευτεί.
Μήπως μπορούν να μας πουν οι κύριοι (Ραγκούσης, Πάγκαλος, Παπακωνσταντίνου, Μπιρμπίλη, Παπουτσής, Διαμαντοπούλου, Γερουλάνος, Ρέππας, Ρόβλιας, Σηφουνάκης, Βούγιας) πόσες φορές συνεδρίασαν (προφανώς καμία, αλλιώς θα το είχαμε μάθει) και κουβέντιασαν τα μέτρα που θα ανακοινώσουν τη Δευτέρα; Ή ήταν μόνο για την πρώτη φορά, τις φωτογραφίες και την προπαγάνδα;
Μήπως μπορεί να μας πει ο πρωθυπουργός τι μέτρα έλαβε κατά των υπουργών του που ούτε συνεδρίασαν, ούτε είχαν έτοιμη την «δέσμη μέτρων» στο τέλος Μαρτίου, όπως είχαν οι ίδιοι αποφασίσει;
Και επιτέλους, πόσοι πρέπει να σκοτωθούν για να συνεδριάσει μια κ…διυπουργική και να αναβάλει ο πρωθυπουργός την συμμετοχή του σε πάνελ για τον ρόλο των σοσιαλιστών και της κεντροαριστεράς γενικότερα;
Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011
Ρε ξεφτίλες ΜΜΕ. Ντροπή σας
Έγινε χθες η συγκέντρωση έξω από το σπίτι του Σημίτη. Και σήμερα το πρωί δεν είχαν στιγμιότυπο να δείξουν. Στον Αντέννα πήραν στιγμιότυπο από το Φιμωτρο. Δεν είχαν στείλει ούτε μια κάμερα. Φαντάστηκαν ότι θα το περνούσαν έτσι. Δεν τους άφηε όμως ο κόσμος, μιας και μαζεύτηκαν γύρω στους 5000 σύμφωνα με τον Παπαδάκη.
Πάτε ένα στοίχημα πως όταν γίνει συγκέντρωση έξω από το σπίτι κάποιου ΝΔκράτη υπουργού η του Καραμανλή, θα έχουν live κάλυψη όλα τα κανάλια;
Πάτε ένα στοίχημα πως όταν γίνει συγκέντρωση έξω από το σπίτι κάποιου ΝΔκράτη υπουργού η του Καραμανλή, θα έχουν live κάλυψη όλα τα κανάλια;
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011
Πες τα Σοφία, πές τα
Τι θα γίνει με τον Καντάφι; Θα αντιδράσει κανείς βορείως της Γαύδου;
Στη Λιβύη γίνεται αιματοχυσία ή κάνω λάθος; Ο συνταγματάρχης Καντάφι είναι δικτάτορας ή κάνω λάθος; Η χώρα του συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που συστηματικά παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα ή κάνω λάθος; Υπάρχει ένα θέμα με την Γαύδο, που η Λιβύη την συμπεριλαμβάνει στη δική της θαλάσσια ζώνη οικονομικής εκμετάλλευσης ή κάνω λάθος;
Αν κάνω λάθος, ας βγει κάποιος και να μου το πει. Αν δεν κάνω λάθος, όμως, πρέπει κάποιος να μας εξηγήσει γιατί ο πρωθυπουργός, με την ιδιότητά του τακτικού συνομιλητή του Καντάφι δεν έχει μέχρι στιγμής καθόλου ασχοληθεί με το θέμα.
Και μην υποστηρίξει κανείς πως είχε να προετοιμάσει τα κρίσιμα ταξίδια του στην Ευρώπη, κυρίως στο Βερολίνο, και δεν έμεινε χρόνος για ενασχόληση με τον «σατράπη» της Β. Αφρικής.
Διότι σ’ αυτήν την περίπτωση, πρέπει ο κ. Παπανδρέου να μας εξηγήσει για ποιο λόγο μόλις ξεσπά μια εξέγερση συστηματικά δεν παίρνει θέση και διαγράφει από την Σοσιαλιστική Διεθνή έναν- έναν τους δικτάτορες – μέλη της μετά την πτώση τους.
Χρειαζόμαστε επίσης μια εξήγηση για ποιον λόγο ο πρωθυπουργός έχασε τον χρόνο του σε τηλεφωνήματα και σούρτα-φέρτα στη Λιβύη, ενώ σίγουρα είχε σοβαρότερα θέματα για να ασχοληθεί.
Δεν αναφέρομαι μόνο στο ταξίδι του τον περασμένο Νοέμβριο στη Λιβύη, όπου οι καιροσκόποι ηγέτες της ΕΕ, που στις φλέβες τους ρέει πετρέλαιο και όχι αίμα (αυτό ρέει στην Τρίπολη και στην Βεγγάζη), είχαν την φαεινή ιδέα να δώσουν άφεση αμαρτιών στον δικτάτορα και να οργανώσουν εκεί την Σύνοδο ΕΕ – Αφρικής.
(Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι είναι βουτηγμένοι στο πετρέλαιο. Γνωστή και η υπόθεση της απελευθέρωσης, το 2009, του βομβιστή του Λόκερμπι, υπεύθυνου για τον θάνατο ...
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Αν κάνω λάθος, ας βγει κάποιος και να μου το πει. Αν δεν κάνω λάθος, όμως, πρέπει κάποιος να μας εξηγήσει γιατί ο πρωθυπουργός, με την ιδιότητά του τακτικού συνομιλητή του Καντάφι δεν έχει μέχρι στιγμής καθόλου ασχοληθεί με το θέμα.
Και μην υποστηρίξει κανείς πως είχε να προετοιμάσει τα κρίσιμα ταξίδια του στην Ευρώπη, κυρίως στο Βερολίνο, και δεν έμεινε χρόνος για ενασχόληση με τον «σατράπη» της Β. Αφρικής.
Διότι σ’ αυτήν την περίπτωση, πρέπει ο κ. Παπανδρέου να μας εξηγήσει για ποιο λόγο μόλις ξεσπά μια εξέγερση συστηματικά δεν παίρνει θέση και διαγράφει από την Σοσιαλιστική Διεθνή έναν- έναν τους δικτάτορες – μέλη της μετά την πτώση τους.
Χρειαζόμαστε επίσης μια εξήγηση για ποιον λόγο ο πρωθυπουργός έχασε τον χρόνο του σε τηλεφωνήματα και σούρτα-φέρτα στη Λιβύη, ενώ σίγουρα είχε σοβαρότερα θέματα για να ασχοληθεί.
Δεν αναφέρομαι μόνο στο ταξίδι του τον περασμένο Νοέμβριο στη Λιβύη, όπου οι καιροσκόποι ηγέτες της ΕΕ, που στις φλέβες τους ρέει πετρέλαιο και όχι αίμα (αυτό ρέει στην Τρίπολη και στην Βεγγάζη), είχαν την φαεινή ιδέα να δώσουν άφεση αμαρτιών στον δικτάτορα και να οργανώσουν εκεί την Σύνοδο ΕΕ – Αφρικής.
(Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι είναι βουτηγμένοι στο πετρέλαιο. Γνωστή και η υπόθεση της απελευθέρωσης, το 2009, του βομβιστή του Λόκερμπι, υπεύθυνου για τον θάνατο ...
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης
Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
..........................................
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
..........................................
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...
Τι Τρόμος είναι αυτός;! Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
...................................
Τίποτα απ' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι, διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!
Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011
Δολιοφθορείς, τζαμπατζήδες, τσαμπουκάδες και κοπρίτες
Να δείτε που στο τέλος θα μας κάνουν να απολαμβάνουμε τον χαρακτηρισμό «κοπρίτες». Θα τον βρίσκουμε χαριτωμένο, συμπαθητικό, κάτι σαν το… χαϊδευτικό μας. Πώς λέμε «ατιμούτσικο» ή «αλητάκο» ή «κατεργαράκο»; Κάπως έτσι.
Πολύ περισσότερο που εκστομίστηκε από πολιτικό, τον Θ. Πάγκαλο, που έσπευσε να απονείμει το μετάλλιο του αρχικοπρίτη στους κατασκευαστές των κοπριτών. Δηλαδή στο ασυνείδητο πολιτικό σύστημα, του οποίου και ο ίδιος αποτελεί επίλεκτο μέλος.
Σύντομα ο όρος «κοπρίτης» θα αποτελεί υποκοριστικό του αθώου παρελθόντος. Διότι στο μεταξύ θα έχουν προκύψει, έχουν ήδη προκύψει, άλλοι, βαρύτεροι χαρακτηρισμοί.
Ακούστηκαν αυτές τις μέρες μέσα στη Βουλή. Από υπουργούς και βουλευτές. Οι οποίοι, στη σημερινή συγκυρία, όφειλαν να ξεχάσουν το δοξασμένο παρελθόν και να είναι πιο προσεκτικοί.
Για παράδειγμα, ο υπουργός Μεταφορών (για υποδομές και δίκτυα δεν το συζητάμε) κ. Ρέππας αποκάλεσε δολιοφθορείς και τζαμπατζήδες αυτούς που δεν πληρώνουν διόδια.
Αλήθεια; Μα αν είναι δολιοφθορά να μην πληρώνεις για να ταξιδέψεις στους πιο άθλιους δρόμους της Αφρικής, (συμμορφούμενος ουσιαστικά στην κοινοτική οδηγία 1999/62, που επιτρέπει την καταβολή διοδίων μόνο σε δρόμους με περισσότερες από μία λωρίδες κυκλοφορίας και με διαχωριστική νησίδα ασφαλείας), τότε οι ίδιοι για τι θα έπρεπε να κατηγορηθούν; Για εσχάτη προδοσία;
Αν είναι δολιοφθορείς όσοι θέλουν να πηγαίνουν στο δρόμο τους χωρίς να τους χαρατσώνουν για ανύπαρκτα έργα, τότε αυτοί που διαχειρίστηκαν το πρώτο πακέτο Ντελόρ (1988-1993) ύψους 8 δις εκιού, μεγάλος μέρος των οποίων προοριζόταν για τις υποδομές, τι είναι; Τι είναι αυτοί που πήραν το χρήμα, αλλά δρόμους δεν έφτιαξαν – και όσους έφτιαξαν δεν τους παρέλαβε η ΕΕ λόγω κακοτεχνιών; Κλέφτες είναι ή ανίκανοι;
Ταξίδεψε κανείς τους από την Αθήνα ως την Θεσσαλονίκη τώρα τελευταία; Με αυτοκίνητο, εννοώ, και όχι στην πρώτη θέση του αεροπλάνου, μέσω αιθουσών VIP. Μα ακόμη κι’ αν έχεις τη δυνατότητα να πληρώσεις τα διόδια, υποτίθεται ότι κυκλοφορείς σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Αν είναι να σταματάς κάθε τόσο, περιμένοντας στην ουρά για να πληρώσεις, τότε δεν μιλάμε αυτοκινητόδρομο, αλλά για καρόδρομο.
Κι’ αν είναι τζαμπατζήδες όσοι δεν πληρώνουν για κάτι που δεν υπάρχει, οι ίδιοι που, όπως αποδείχθηκε τζάμπα πληρώνονταν τόσα χρόνια για να κάνουν τη δουλειά τους και τα έκαναν μούσκεμα, τι είναι; Τουλάχιστον οι συμπαθείς (πλέον) κοπρίτες, οδηγούν και κανένα λεωφορείο, στέλνουν και κανένα φαξ.
Τι είναι αυτοί που, αν και είχαν την πολιτική ευθύνη, επέτρεψαν να χαθούν τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων στο Χρηματιστήριο και στα Ομόλογα;
Όχι, κ. Ρέππα. Για όσο διάστημα ο λαός δεν βλέπει να τιμωρούνται αυτοί που διαχειρίστηκαν πακτωλούς χρημάτων, αλλά και δρόμους δεν έφτιαξαν και πτώχευσαν τη χώρα, οι δολιοφθορείς και οι τζαμπατζήδες πρέπει να αναζητούνται μόνο στο πολιτικό σύστημα.
Για όσο διάστημα δεν επιβάλλονται κυρώσεις σ’ αυτούς, δεν μπορεί να επιβληθεί καμιά άλλη κύρωση και σε κανέναν. Ρίξτε μια ματιά στην φλεγόμενη περιοχή μας και κατεβάστε όλοι τους τόνους.
Λάβετε υπ’ όψη σας επίσης, ότι εκφράσεις του τύπου «βαρύτατη προσβολή προς το κοινοβούλιο», δεν έχουν πια σημασία. Δυστυχώς, πολλά μέλη του κοινοβουλίου φροντίζουν από μόνοι τους να υποβαθμίζονται στα μάτια του λαού.
Παρήλθε η εποχή που οι πομπές κρύβονταν και μπορούσαν να ακούγονται τέτοιες εκφράσεις ανάκλησης στην τάξη, οπότε όλοι τρόμαζαν και έσπευδαν να δηλώσουν πίστη στο κοινοβούλιο.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το λάβουν υπόψη τους και νεότεροι (αν και όχι πια τόσοι νέοι) βουλευτές, όπως ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Πληροφορηθήκαμε ότι κατά την ακρόαση των συνδικαλιστών των μέσων μεταφοράς, κάλεσε έναν από αυτούς να αφήσει τους θεατρινισμούς έξω από «αυτήν την αίθουσα», κατηγορώντας τον ότι πήγε εκεί για «τσαμπουκά».
Ούτε αυτά περνάνε πλέον. Γιατί στη χώρα παίζεται εδώ και καιρό ένα θέατρο σκιών. Και γιατί οι «τσαμπουκάδες» ξέρουν πως χρόνια τώρα σ’ αυτούς προστρέχουν οι πολιτικοί για να εξασφαλίσουν τις ψήφους της εκλογής τους. Τηλεφωνήματα, καφεδάκια, αγωνιστικοί χαιρετισμοί σε συνέδρια, ραντεβού στα πολιτικά γραφεία, υποσχέσεις, χάιδεμα αυτιών, προαγωγές, επιδόματα, παρεμβάσεις στα αρμόδια υπουργεία - πότε υπέρ του ενός τσαμπουκά και πότε υπέρ του άλλου.
Αν τα πολιτικά γραφεία υποχρεώνονταν να δώσουν στη δημοσιότητα τα καρνέ με τα «πελατολόγιά» τους, γεμάτο «τσαμπουκάδες» θα το βρίσκαμε.
Λοιπόν, για να τελειώνουμε και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:
Δολιοφθορείς είναι αυτοί που με τον τρόπο που πολιτεύτηκαν οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία. (Τελεία).
Τζαμπατζήδες είναι αυτοί που δεν μπορούν να κάνουν ούτε μια δουλειά μόνοι τους, χρησιμοποιούν ακόμη και για να πάρουν ένα τηλέφωνο τον αποσπασμένο στο γραφείο τους «κοπρίτη», δεν ανταποκρίθηκαν στα καθήκοντά τους, αλλά παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να εισπράττουν τον μισθό τους. (Δεύτερη τελεία)
Τσαμπουκάδες είναι αυτοί που με το έτσι θέλω, με τον τσαμπουκά τους δηλαδή, αρνούνται να κριθούν, δεν βρίσκουν ποτέ ούτε έναν ένοχο και συνεχίζουν να υποδύονται τους πολιτικούς. (Τρίτη τελεία)
Κοπρίτες, είναι όλοι οι υπόλοιποι… (Αποσιωπητικά).
Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Καταιγίδα αγωγών για Στάη και Ταγματάρχη
Καταιγίδα αγωγών για Στάη και Ταγματάρχη
Posted by sofistis στο Δευτέρα, 31, Ιανουαρίου, 2011
Σήμερα «επιστρέφουν οι ειδήσεις στην ΕΡΤ» και χιλιάδες πολίτες υποδέχονται το γεγονός συρρέοντας αθρόα στα δικηγορικά γραφεία όλης της χώρας για να καταθέσουν αγωγές κατά της ΕΡΤ. Χαράς ευαγγέλια για τους δικηγόρους σε περίοδο οικονομικής κρίσης και απελευθέρωσης του επαγγέλματος. Οι πολίτες διεκδικούν την επιστροφή των χρημάτων που έχουν καταβάλει μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ γιατί, όπως αποκαλύφθηκε, επί 22 ολόκληρα χρόνια πλήρωναν την ΕΡΤ για να τους ενημερώνει με ειδήσεις αλλά εκείνη τους εξαπατούσε συνειδητά εφόσον όλα αυτά τα χρόνια οι ειδήσεις απουσίαζαν και μόλις σήμερα επιστρέφουν στην δημόσια τηλεόραση! Το γεγονός αυτό το ομολογεί και η ίδια η διοίκηση της εταιρείας η οποία κομπάζει ηλιθιωδώς ότι «οι ειδήσεις επιστρέφουν στην ΕΡΤ» προβάλλοντας μάλιστα και σχετικό τηλεοπτικό σποτάκι(!) Το χρηματικό ποσόν που διεκδικείται να επιστραφεί, υπολογισμένων και των τόκων φυσικά, είναι αστρονομικό ενώ οι περισσότερο αγανακτισμένοι, εκτός από αγωγές, καταθέτουν και μηνύσεις για καθαρή εξαπάτηση..
Όπως με πληροφορούν από το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής αγωγές και μηνύσεις ετοιμάζουν και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, τεχνικοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι νιώθουν προσβεβλημένοι διότι ο ταγματάρχης-διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας με την σημερινή «επιστροφή των ειδήσεων» υποδηλώνει σαφώς πως όλα αυτά τα χρόνια οι εργαζόμενοι δεν παρήγαγαν ειδήσεις αλλά μπαρμπούτσαλα κοπανιστά..
Αφορμή για αυτήν την έκρηξη απροσχημάτιστου πασοκισμού και ηλιθιότητας του νέου στρατηγού -Ταγματάρχη, (τυχαίο; Δεν νομίζω..) της ΕΡΤ, είναι η απόφαση για επιστροφή ύστερα από 22 ολόκληρα χρόνια της κας Έλλης Στάη ως παρουσιάστριας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του δημόσιου καναλιού της χώρας.. Η κα Στάη διέπρεψε στην ιδιωτική τηλεόραση χάρις στα πράσινα μάτια της, τον απροσχημάτιστο πασοκισμό της (παραλίγο μάλιστα να διατελέσει και επίσημος κυβερνητικός εκπρόσωπος του πασοκ), χάρις τους τέσσερις καίριους γάμους της και χάρις στις διαβόητες «ενημερωτικές» εκπομπές της όπου, λυσσασμένη κυριολεκτικώς για τηλεθέαση, καλούσε τον γνωστό μοντελοπνίχτη Κούγια και την σύζυγο του Βατίδου, για να αναλύσουν την πολιτική κατάσταση της χώρας.. Είναι επίσης γνωστή και για την μοναδική συμπεριφορά της εναντίον των εργαζομένων, τους οποίους εξευτέλιζε, τρομοκρατούσε και κάρφωνε στις διοικήσεις των καναλιών επιρρίπτοντας σε αυτούς της ευθύνες της χαμηλής τηλεθέασης αρνούμενη να δεχτεί ότι μοναδικός υπεύθυνος ήταν η ίδια και η απόρριψη της από το κοινό.. Παραλλήλως με όλα αυτά δεν ξεχνούσε ποτέ να λοιδορεί και να βρίζει την ΕΡΤ από την οποία ξεκίνησε την καριέρα των ..ματιών της και στην οποία τώρα επιστρέφει γλύφοντας αυτό ακριβώς που έφτυνε..
Αυτό λοιπόν το ήθος και αυτήν την ποιότητα ατόμου και «ενημέρωσης» επιβραβεύει η δημόσια τηλεόραση με την «επιστροφή των ειδήσεων», δηλαδή με το μάζεμα της κας Στάη κυριολεκτικώς από τα αζήτητα της αγοράς. Ουδείς φυσικά δύναται να πιστέψει ότι αν την καλούσαν σε ένα μεγάλο ιδιωτικό κανάλι, θα προτιμούσε την φουκαριάρα και απηρχαιωμένη, όπως έλεγε, ΕΡΤ.. Αλλά τέλος πάντων δεν μας ενδιαφέρει η εν λόγω κυρία. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι η αυτή η επιστροφή επιβραβεύει το μοντέλο «ειδήσεων» και «ενημέρωσης» της ιδιωτικής-εμπορικής τηλεόρασης της οποίας αναγνωρίζει την «επιτυχία» πραγματοποιώντας την μεταγραφή μιας ξεπεσμένης σταρ έστω και αν δεν «πουλάει» πια.. Σε τέτοιες περιόδους γενικής κρίσης των αξιών δεν νομίζω τελικά ότι ένας στρατηγός- Ταγματάρχης, δεν ξέρω ποιος ακριβώς είναι ο βαθμός του, θα μπορούσε να επιλέξει κάτι το διαφορετικό και κάτι έξω από τη φύση και την κουλτούρα τόσο τη δική του όσο και αυτών που υπηρετεί.. Συγχαρητήρια για την εκπομπή σας κε Τηλέμαχε
Posted by sofistis στο Δευτέρα, 31, Ιανουαρίου, 2011
Σήμερα «επιστρέφουν οι ειδήσεις στην ΕΡΤ» και χιλιάδες πολίτες υποδέχονται το γεγονός συρρέοντας αθρόα στα δικηγορικά γραφεία όλης της χώρας για να καταθέσουν αγωγές κατά της ΕΡΤ. Χαράς ευαγγέλια για τους δικηγόρους σε περίοδο οικονομικής κρίσης και απελευθέρωσης του επαγγέλματος. Οι πολίτες διεκδικούν την επιστροφή των χρημάτων που έχουν καταβάλει μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ γιατί, όπως αποκαλύφθηκε, επί 22 ολόκληρα χρόνια πλήρωναν την ΕΡΤ για να τους ενημερώνει με ειδήσεις αλλά εκείνη τους εξαπατούσε συνειδητά εφόσον όλα αυτά τα χρόνια οι ειδήσεις απουσίαζαν και μόλις σήμερα επιστρέφουν στην δημόσια τηλεόραση! Το γεγονός αυτό το ομολογεί και η ίδια η διοίκηση της εταιρείας η οποία κομπάζει ηλιθιωδώς ότι «οι ειδήσεις επιστρέφουν στην ΕΡΤ» προβάλλοντας μάλιστα και σχετικό τηλεοπτικό σποτάκι(!) Το χρηματικό ποσόν που διεκδικείται να επιστραφεί, υπολογισμένων και των τόκων φυσικά, είναι αστρονομικό ενώ οι περισσότερο αγανακτισμένοι, εκτός από αγωγές, καταθέτουν και μηνύσεις για καθαρή εξαπάτηση..
Όπως με πληροφορούν από το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής αγωγές και μηνύσεις ετοιμάζουν και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, τεχνικοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι νιώθουν προσβεβλημένοι διότι ο ταγματάρχης-διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας με την σημερινή «επιστροφή των ειδήσεων» υποδηλώνει σαφώς πως όλα αυτά τα χρόνια οι εργαζόμενοι δεν παρήγαγαν ειδήσεις αλλά μπαρμπούτσαλα κοπανιστά..
Αφορμή για αυτήν την έκρηξη απροσχημάτιστου πασοκισμού και ηλιθιότητας του νέου στρατηγού -Ταγματάρχη, (τυχαίο; Δεν νομίζω..) της ΕΡΤ, είναι η απόφαση για επιστροφή ύστερα από 22 ολόκληρα χρόνια της κας Έλλης Στάη ως παρουσιάστριας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του δημόσιου καναλιού της χώρας.. Η κα Στάη διέπρεψε στην ιδιωτική τηλεόραση χάρις στα πράσινα μάτια της, τον απροσχημάτιστο πασοκισμό της (παραλίγο μάλιστα να διατελέσει και επίσημος κυβερνητικός εκπρόσωπος του πασοκ), χάρις τους τέσσερις καίριους γάμους της και χάρις στις διαβόητες «ενημερωτικές» εκπομπές της όπου, λυσσασμένη κυριολεκτικώς για τηλεθέαση, καλούσε τον γνωστό μοντελοπνίχτη Κούγια και την σύζυγο του Βατίδου, για να αναλύσουν την πολιτική κατάσταση της χώρας.. Είναι επίσης γνωστή και για την μοναδική συμπεριφορά της εναντίον των εργαζομένων, τους οποίους εξευτέλιζε, τρομοκρατούσε και κάρφωνε στις διοικήσεις των καναλιών επιρρίπτοντας σε αυτούς της ευθύνες της χαμηλής τηλεθέασης αρνούμενη να δεχτεί ότι μοναδικός υπεύθυνος ήταν η ίδια και η απόρριψη της από το κοινό.. Παραλλήλως με όλα αυτά δεν ξεχνούσε ποτέ να λοιδορεί και να βρίζει την ΕΡΤ από την οποία ξεκίνησε την καριέρα των ..ματιών της και στην οποία τώρα επιστρέφει γλύφοντας αυτό ακριβώς που έφτυνε..
Αυτό λοιπόν το ήθος και αυτήν την ποιότητα ατόμου και «ενημέρωσης» επιβραβεύει η δημόσια τηλεόραση με την «επιστροφή των ειδήσεων», δηλαδή με το μάζεμα της κας Στάη κυριολεκτικώς από τα αζήτητα της αγοράς. Ουδείς φυσικά δύναται να πιστέψει ότι αν την καλούσαν σε ένα μεγάλο ιδιωτικό κανάλι, θα προτιμούσε την φουκαριάρα και απηρχαιωμένη, όπως έλεγε, ΕΡΤ.. Αλλά τέλος πάντων δεν μας ενδιαφέρει η εν λόγω κυρία. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι η αυτή η επιστροφή επιβραβεύει το μοντέλο «ειδήσεων» και «ενημέρωσης» της ιδιωτικής-εμπορικής τηλεόρασης της οποίας αναγνωρίζει την «επιτυχία» πραγματοποιώντας την μεταγραφή μιας ξεπεσμένης σταρ έστω και αν δεν «πουλάει» πια.. Σε τέτοιες περιόδους γενικής κρίσης των αξιών δεν νομίζω τελικά ότι ένας στρατηγός- Ταγματάρχης, δεν ξέρω ποιος ακριβώς είναι ο βαθμός του, θα μπορούσε να επιλέξει κάτι το διαφορετικό και κάτι έξω από τη φύση και την κουλτούρα τόσο τη δική του όσο και αυτών που υπηρετεί.. Συγχαρητήρια για την εκπομπή σας κε Τηλέμαχε
Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011
Κανείς δεν θα απολογηθεί γι' αυτό Νο 2
Δεν γίνονται οι μεσογειακοί αγώνες στη Λάρισα. Θα γινόταν ποτέ αυτό αν ήταν να γίνουν στην Αθήνα;
Που είναι ο υπουργός να μας πει γιατί;
Θα τον καλέσει κανένας δημοσιοκάφρος να μας εξηγήσει γιατί;
Ακούει κανείς;
Που είναι ο υπουργός να μας πει γιατί;
Θα τον καλέσει κανένας δημοσιοκάφρος να μας εξηγήσει γιατί;
Ακούει κανείς;
Κανείς δεν θα απολογηθεί γι' αυτό Νο 1
Δεν γινεται η ΜΕΘ η παίδων στο πανεπιστημιακό Λάρισας που είναι δωρεά του ιδρύματος Νιάρχου γιατί δεν προσλαμβάνουν 6 γιατρούς και 15 νοσηλευτές. Κανείς δεν θα απολογηθεί γι' αυτό; Που είναι ο λαλίστατος υπουργός να μας εξηγήσει με την απαράμιλη ειλικρίνειά του (ξέρετε αυτή που του είπαν οι επικοινωνιλόγοι, να ενώνει τα φρύδια του) να μας εξηγήσει λοιπόν τους σοβαρούς λόγους που διορίζει διοικητικούς και δεν διορίζει επιστήμονες. Όπως μου είπε κάποιος, ας απολύσουν 5-6 γυμναστές και κουρείς από τη βουλή. Θα βγάλουν έτσι τα λεφτά για την ΜΕΘ παίδων. Ρε σεις δεν μιλάμε για μια οποια υπηρεσία. Η ΜΕΘ παίδων θα σωσει τη ζωή σε κάποια παιδάκια. Το καταλαβαίνετε; Κόψτε από αλλού και σώστε παιδιά. Τι άλλο να σας πει κανείς;
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011
Μπράβο Στονεξαφανισμένο ΣΥΡΙΖΑ
Έχει δίκιο ο Vasper ( http://vaspersview.blogspot.com )
Για δες πότε διάλεξαν οι εξαφανισμένοι να κάνουν αισθητήτην παρουσία τους. Μαζί με το πόρισμα για τη Seimens
Παπαδημούλη γιατί στο κάνανε αυτο;
Για δες πότε διάλεξαν οι εξαφανισμένοι να κάνουν αισθητήτην παρουσία τους. Μαζί με το πόρισμα για τη Seimens
Παπαδημούλη γιατί στο κάνανε αυτο;
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
Με αφορμή την απεργία από έναν φίλο
ΑΠΕΡΓΙΑ 20 /1 /2011
Είμαστε όλοι μάρτυρες μιας ιστορικής διαδικασίας κατά την οποία ελεύθεροι πολίτες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας, αφού κεφαλαιοποιήθηκαν οι ίδιοι και ο απ' αυτούς παραγόμενος πλούτος, ως γραμμάτιο παραχωρούνται στους δανειστές μας από την πολιτική διοίκηση προς εξυπηρέτηση των χρεών της για τα οποία οι ίδιοι φέρουν ελάχιστη ή καμμία ευθύνη και ενώ ουδέποτε υπήρξε εκείνη συμπαραστάτης στον επαγγελματικό τους αγώνα.
Αναγνωρίζουμε την κρισιμότητα των στιγμών.
Διδασκόμαστε απο το απώτερο αλλά και εγγύς παρελθόν.
Θα αποτρέψουμε τον εξανδραποδισμό και δουλοποίηση
μεγάλουμέρους της κοινωνίας μας.
Θα διδάξουμε στα παιδιά μας ,με το παράδειγμά μας,
αλληλεγγύη και ελευθερία.-
Είμαστε όλοι μάρτυρες μιας ιστορικής διαδικασίας κατά την οποία ελεύθεροι πολίτες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας, αφού κεφαλαιοποιήθηκαν οι ίδιοι και ο απ' αυτούς παραγόμενος πλούτος, ως γραμμάτιο παραχωρούνται στους δανειστές μας από την πολιτική διοίκηση προς εξυπηρέτηση των χρεών της για τα οποία οι ίδιοι φέρουν ελάχιστη ή καμμία ευθύνη και ενώ ουδέποτε υπήρξε εκείνη συμπαραστάτης στον επαγγελματικό τους αγώνα.
Αναγνωρίζουμε την κρισιμότητα των στιγμών.
Διδασκόμαστε απο το απώτερο αλλά και εγγύς παρελθόν.
Θα αποτρέψουμε τον εξανδραποδισμό και δουλοποίηση
μεγάλουμέρους της κοινωνίας μας.
Θα διδάξουμε στα παιδιά μας ,με το παράδειγμά μας,
αλληλεγγύη και ελευθερία.-
Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011
Η «γκάφα» αποκάλυψε σύστημα χειραγώγησης των πληροφοριών
18/01/2011
Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη
Η δημοσιοποίηση λανθασμένων πληροφοριών για την ταυτότητα της Γερμανίδας που συνελήφθη την προηγούμενη εβδομάδα ονομάστηκε (κατ’ ευφημισμόν) γκάφα. Κατά την γνώμη μου, δεν είναι ακριβώς έτσι.
Ονομάζουμε γκάφα ένα τυχαίο λάθος που οφείλεται σε επιπολαιότητα, βιαστική εκτίμηση ή λανθασμένη και αδιασταύρωτη πληροφόρηση.
Όλα αυτά συνέτρεξαν στην περίπτωση της 27χρονης Γερμανίδας (πράγματα ανεπίτρεπτα και καταδικαστέα όταν προέρχονται από δημόσιους λειτουργούς ή λειτουργούς της ενημέρωσης).
Αλλά δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτά. Από την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ πληροφορηθήκαμε ότι λειτουργεί στον χώρο της ροής (της διοχέτευσης, καλύτερα) των πληροφοριών ένα καινοφανές και αντιδεοντολογικό δημοσιογραφικά σύστημα.
Μάθαμε ότι υπάρχει ένα σύστημα «άτυπης ενημέρωσης», βάσει του οποίου, προφανώς, η Αστυνομία δίνει πληροφορίες στους εκπροσώπους του Τύπου (μασημένη τροφή δηλαδή), προκειμένου αυτές να μεταδοθούν στην κοινή γνώμη.
Η έννοια της «άτυπης ενημέρωσης» στην δημοσιογραφία δεν υπάρχει, δεν πρέπει να υπάρχει. Η μόνη αποδεκτή πρακτική είναι αυτή της off the record ενημέρωσης, που γίνεται από πολιτικά πρόσωπα και τις Αρχές, με την εκ μέρους των δημοσιογράφων υποχρέωση να μην μεταδώσουν τίποτε. Αλλά να χρησιμοποιήσουν αυτήν την background ενημέρωση ως υπόβαθρο για να είναι πιο ακριβείς στις αναλύσεις και στις προβλέψεις τους όταν ενημερώνουν την κοινή γνώμη.
Το ιδιότυπο και απαράδεκτο σύστημα της «άτυπης ενημέρωσης» εξυπηρετεί οτιδήποτε άλλο εκτός από την Ενημέρωση. Καταργεί την δημοσιογραφική έρευνα, οδηγεί στα γνωστά «ρεπορτάζ-καρμπόν», όπου όλοι μεταδίδουν τα ίδια χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να συλλέξει ο καθένας τα δικά του στοιχεία, εξαφανίζει τις «αποκλειστικότητες», εξουδετερώνει το δημοσιογραφικό λειτούργημα και, το κυριότερο, χειραγωγεί την ενημέρωση, καθιστώντας τους δημοσιογράφους εξαρτώμενους από την εξουσία – όποια κι’ αν είναι αυτή.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον τομέα του αστυνομικού ρεπορτάζ και ειδικότερα της τρομοκρατίας. Συμβαίνει παντού. Τα ομοιόμορφα ρεπορτάζ έχουν εξελιχθεί σε τυποκτόνο επιδημία. Καθημερινά βλέπουμε παντού να δημοσιεύονται οι ίδιες πληροφορίες από την κυβέρνηση, τα κόμματα, τους θεσμούς. Πανομοιότυπα ρεπορτάζ, με αναφορές σε «κύκλους» (που είναι οι ίδιοι για όλους), αναλύσεις που εμφανίζουν τα πρόσωπα της επικαιρότητας να οργίζονται, να θλίβονται, να προβληματίζονται, διοχέτευση ευνοϊκών πληροφοριών από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους, που διαψεύδονται μεν, αλλά έχουν κάνει τη δουλειά τους.
Ο τρόπος, όμως, που (αποκαλύφθηκε πως) λειτουργεί η ΕΛ.ΑΣ είναι εξοργιστικός. Και καθόλου αθώος. Η προέλευσή του είναι πολιτική και αποδεικνύει ότι είχε εγκαινιασθεί μια πρακτική που σκοπό είχε τον έλεγχο των μεταδιδόμενων πληροφοριών. Έδιναν στους δημοσιογράφους τις πληροφορίες που ήθελαν στο πιάτο και έτσι εκείνοι δεν χρειαζόταν να «σκαλίζουν». Αλλά ούτε και αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο να τους εγκαλέσει ο αρχισυντάκτης τους, αν κάποιος άλλος συνάδελφός τους, εργαζόμενος σε άλλο μέσο, εύρισκε και δημοσίευε κάτι παραπάνω.
Με αυτόν τον τρόπο εκπονήθηκε και εκτελέστηκε ένα σατανικό σχέδιο κατάργησης της δημοσιογραφίας. Με αιχμή του δόρατος την ίδια την Αστυνομία. Ποιος τους τα έμαθε άραγε αυτά; Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής φαίνεται ότι βρήκε μία κατάσταση, εξαιτίας της οποίας εκτέθηκε και ο ίδιος.
Με αφορμή την «γκάφα», έδωσε εντολή απαγόρευσης μετάδοσης πληροφοριών αν δεν έχουν ολοκληρωθεί οι έρευνες και αν δεν έχουν προηγουμένως διασταυρωθεί όλα τα στοιχεία. Με την επισήμανση η ενημέρωση να γίνεται μόνο με επίσημο τρόπο, δηλαδή με επίσημη ανακοίνωση (και προφανώς όχι με «άτυπη ενημέρωση»).
Δεν ήταν αυτό αυτονόητο; Μπορεί η αστυνομία να πετά τις πληροφορίες της φύρδην μύγδην, αδιαφορώντας για τις συνέπειες; Όχι, βέβαια. Δεν χρειαζόταν φιλοσοφία για να το γνωρίζουν αυτό οι αρμόδιοι. Το γνώριζαν μια χαρά – διαφορετικά έπρεπε ήδη να έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους. Δεν απομακρύνθηκαν, διότι εγκαινίασαν αυτήν την πρακτική με πολιτική επίνευση και προστασία.
Τα δε επιχειρήματα που χρησιμοποίησε το Γραφείο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ είναι τόσο σαθρά, όσο και η πρακτική τους. Μας είπαν ότι το έκαναν επειδή τους πήρε ο πόνος μήπως και δημιουργηθούν «εσφαλμένες εντυπώσεις» - σιγά μην στάξει η ουρά του γαϊδάρου, δηλαδή.
Παραδέχονται την «άτυπη ενημέρωση» και λένε ότι στην διάρκειά της έσπευσαν να «αποκαλύψουν» την συγγενική σχέση της συλληφθείσας με μέλος της «ΡΑΦ – Φράξια Κόκκινος Στρατός», ώστε, λέει, να προληφθεί η δημιουργία εντυπώσεων (πάλι ο πόνος για τις εντυπώσεις) εμπλοκής μέλους της ΡΑΦ.
Αν και ακατανόητο το κείμενο, αντιλαμβανόμεθα ότι θέλουν να πουν ότι προσπάθησαν να αποτρέψουν αυτό το οποίο τελικά πέτυχαν: Να μην θεωρηθεί ότι εμπλέκεται στην υπόθεση μέλος της ΡΑΦ, ενώ απλώς επρόκειτο για την κόρη μέλους της ΡΑΦ.
Και βέβαια, καθόλου δεν ήταν αυτός ο (επικοινωνιακός) σκοπός τους. Ο σκοπός τους ήταν να δώσουν οι ίδιοι ένα εντυπωσιακό στοιχείο (ότι δηλαδή έπιασαν την κόρη της παλιάς τρομοκράτισσας), στο πλαίσιο της σπουδής τους να εμφανίζουν συνεχώς «επιτυχίες», αν και όλοι γνωρίζουμε ότι περπατούν πάνω σε κινούμενη άμμο.
Οι δημοσιογράφοι μετέδωσαν την πληροφορία επειδή πράγματι ήταν εντυπωσιακή. Όλοι έγραψαν και είπαν ότι επρόκειτο για πληροφορία που έδωσε η ίδια η Αστυνομία. Αν, όμως, έστω και αυτή η αδιασταύρωτη πληροφορία είχε δοθεί ως off the record ενημέρωση (με την υποσημείωση ότι το θέμα ερευνάται και απλώς αναφέρεται για να ξέρουν οι δημοσιογράφοι πως μπορεί να «σκάσει» και αυτό), τότε όποιος το δημοσίευε, θα το είχε κάνει με δική του ευθύνη.
Τώρα, το στοιχείο του εντυπωσιασμού (και της τρομερής «επιτυχίας») έγινε μπούμερανγκ γι’ αυτούς που το διοχέτευσαν. Καταφέρνοντας απλώς να κάνουν οι ίδιοι εντύπωση. Αλγεινή!
Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη
Η δημοσιοποίηση λανθασμένων πληροφοριών για την ταυτότητα της Γερμανίδας που συνελήφθη την προηγούμενη εβδομάδα ονομάστηκε (κατ’ ευφημισμόν) γκάφα. Κατά την γνώμη μου, δεν είναι ακριβώς έτσι.
Ονομάζουμε γκάφα ένα τυχαίο λάθος που οφείλεται σε επιπολαιότητα, βιαστική εκτίμηση ή λανθασμένη και αδιασταύρωτη πληροφόρηση.
Όλα αυτά συνέτρεξαν στην περίπτωση της 27χρονης Γερμανίδας (πράγματα ανεπίτρεπτα και καταδικαστέα όταν προέρχονται από δημόσιους λειτουργούς ή λειτουργούς της ενημέρωσης).
Αλλά δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτά. Από την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ πληροφορηθήκαμε ότι λειτουργεί στον χώρο της ροής (της διοχέτευσης, καλύτερα) των πληροφοριών ένα καινοφανές και αντιδεοντολογικό δημοσιογραφικά σύστημα.
Μάθαμε ότι υπάρχει ένα σύστημα «άτυπης ενημέρωσης», βάσει του οποίου, προφανώς, η Αστυνομία δίνει πληροφορίες στους εκπροσώπους του Τύπου (μασημένη τροφή δηλαδή), προκειμένου αυτές να μεταδοθούν στην κοινή γνώμη.
Η έννοια της «άτυπης ενημέρωσης» στην δημοσιογραφία δεν υπάρχει, δεν πρέπει να υπάρχει. Η μόνη αποδεκτή πρακτική είναι αυτή της off the record ενημέρωσης, που γίνεται από πολιτικά πρόσωπα και τις Αρχές, με την εκ μέρους των δημοσιογράφων υποχρέωση να μην μεταδώσουν τίποτε. Αλλά να χρησιμοποιήσουν αυτήν την background ενημέρωση ως υπόβαθρο για να είναι πιο ακριβείς στις αναλύσεις και στις προβλέψεις τους όταν ενημερώνουν την κοινή γνώμη.
Το ιδιότυπο και απαράδεκτο σύστημα της «άτυπης ενημέρωσης» εξυπηρετεί οτιδήποτε άλλο εκτός από την Ενημέρωση. Καταργεί την δημοσιογραφική έρευνα, οδηγεί στα γνωστά «ρεπορτάζ-καρμπόν», όπου όλοι μεταδίδουν τα ίδια χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να συλλέξει ο καθένας τα δικά του στοιχεία, εξαφανίζει τις «αποκλειστικότητες», εξουδετερώνει το δημοσιογραφικό λειτούργημα και, το κυριότερο, χειραγωγεί την ενημέρωση, καθιστώντας τους δημοσιογράφους εξαρτώμενους από την εξουσία – όποια κι’ αν είναι αυτή.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον τομέα του αστυνομικού ρεπορτάζ και ειδικότερα της τρομοκρατίας. Συμβαίνει παντού. Τα ομοιόμορφα ρεπορτάζ έχουν εξελιχθεί σε τυποκτόνο επιδημία. Καθημερινά βλέπουμε παντού να δημοσιεύονται οι ίδιες πληροφορίες από την κυβέρνηση, τα κόμματα, τους θεσμούς. Πανομοιότυπα ρεπορτάζ, με αναφορές σε «κύκλους» (που είναι οι ίδιοι για όλους), αναλύσεις που εμφανίζουν τα πρόσωπα της επικαιρότητας να οργίζονται, να θλίβονται, να προβληματίζονται, διοχέτευση ευνοϊκών πληροφοριών από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους, που διαψεύδονται μεν, αλλά έχουν κάνει τη δουλειά τους.
Ο τρόπος, όμως, που (αποκαλύφθηκε πως) λειτουργεί η ΕΛ.ΑΣ είναι εξοργιστικός. Και καθόλου αθώος. Η προέλευσή του είναι πολιτική και αποδεικνύει ότι είχε εγκαινιασθεί μια πρακτική που σκοπό είχε τον έλεγχο των μεταδιδόμενων πληροφοριών. Έδιναν στους δημοσιογράφους τις πληροφορίες που ήθελαν στο πιάτο και έτσι εκείνοι δεν χρειαζόταν να «σκαλίζουν». Αλλά ούτε και αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο να τους εγκαλέσει ο αρχισυντάκτης τους, αν κάποιος άλλος συνάδελφός τους, εργαζόμενος σε άλλο μέσο, εύρισκε και δημοσίευε κάτι παραπάνω.
Με αυτόν τον τρόπο εκπονήθηκε και εκτελέστηκε ένα σατανικό σχέδιο κατάργησης της δημοσιογραφίας. Με αιχμή του δόρατος την ίδια την Αστυνομία. Ποιος τους τα έμαθε άραγε αυτά; Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής φαίνεται ότι βρήκε μία κατάσταση, εξαιτίας της οποίας εκτέθηκε και ο ίδιος.
Με αφορμή την «γκάφα», έδωσε εντολή απαγόρευσης μετάδοσης πληροφοριών αν δεν έχουν ολοκληρωθεί οι έρευνες και αν δεν έχουν προηγουμένως διασταυρωθεί όλα τα στοιχεία. Με την επισήμανση η ενημέρωση να γίνεται μόνο με επίσημο τρόπο, δηλαδή με επίσημη ανακοίνωση (και προφανώς όχι με «άτυπη ενημέρωση»).
Δεν ήταν αυτό αυτονόητο; Μπορεί η αστυνομία να πετά τις πληροφορίες της φύρδην μύγδην, αδιαφορώντας για τις συνέπειες; Όχι, βέβαια. Δεν χρειαζόταν φιλοσοφία για να το γνωρίζουν αυτό οι αρμόδιοι. Το γνώριζαν μια χαρά – διαφορετικά έπρεπε ήδη να έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους. Δεν απομακρύνθηκαν, διότι εγκαινίασαν αυτήν την πρακτική με πολιτική επίνευση και προστασία.
Τα δε επιχειρήματα που χρησιμοποίησε το Γραφείο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ είναι τόσο σαθρά, όσο και η πρακτική τους. Μας είπαν ότι το έκαναν επειδή τους πήρε ο πόνος μήπως και δημιουργηθούν «εσφαλμένες εντυπώσεις» - σιγά μην στάξει η ουρά του γαϊδάρου, δηλαδή.
Παραδέχονται την «άτυπη ενημέρωση» και λένε ότι στην διάρκειά της έσπευσαν να «αποκαλύψουν» την συγγενική σχέση της συλληφθείσας με μέλος της «ΡΑΦ – Φράξια Κόκκινος Στρατός», ώστε, λέει, να προληφθεί η δημιουργία εντυπώσεων (πάλι ο πόνος για τις εντυπώσεις) εμπλοκής μέλους της ΡΑΦ.
Αν και ακατανόητο το κείμενο, αντιλαμβανόμεθα ότι θέλουν να πουν ότι προσπάθησαν να αποτρέψουν αυτό το οποίο τελικά πέτυχαν: Να μην θεωρηθεί ότι εμπλέκεται στην υπόθεση μέλος της ΡΑΦ, ενώ απλώς επρόκειτο για την κόρη μέλους της ΡΑΦ.
Και βέβαια, καθόλου δεν ήταν αυτός ο (επικοινωνιακός) σκοπός τους. Ο σκοπός τους ήταν να δώσουν οι ίδιοι ένα εντυπωσιακό στοιχείο (ότι δηλαδή έπιασαν την κόρη της παλιάς τρομοκράτισσας), στο πλαίσιο της σπουδής τους να εμφανίζουν συνεχώς «επιτυχίες», αν και όλοι γνωρίζουμε ότι περπατούν πάνω σε κινούμενη άμμο.
Οι δημοσιογράφοι μετέδωσαν την πληροφορία επειδή πράγματι ήταν εντυπωσιακή. Όλοι έγραψαν και είπαν ότι επρόκειτο για πληροφορία που έδωσε η ίδια η Αστυνομία. Αν, όμως, έστω και αυτή η αδιασταύρωτη πληροφορία είχε δοθεί ως off the record ενημέρωση (με την υποσημείωση ότι το θέμα ερευνάται και απλώς αναφέρεται για να ξέρουν οι δημοσιογράφοι πως μπορεί να «σκάσει» και αυτό), τότε όποιος το δημοσίευε, θα το είχε κάνει με δική του ευθύνη.
Τώρα, το στοιχείο του εντυπωσιασμού (και της τρομερής «επιτυχίας») έγινε μπούμερανγκ γι’ αυτούς που το διοχέτευσαν. Καταφέρνοντας απλώς να κάνουν οι ίδιοι εντύπωση. Αλγεινή!
Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011
Λοβέρδος ο μονιμως συνοφρυομένος...
Διαβάζω από την Καθημερινη, τις δηλώσεις Λοβέρδου για τους φαρμακοποιούς .
Λέει τα εξής σε κάποιο σημείο:
Ειδικώς για την απελευθέρωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος, ο κοινωνικός διάλογος που διεξάγεται εδώ και μήνες, είχε καταλήξει σε δύο σημεία συμφωνίας (έκπτωση, συμπράξεις - εταιρείες αδειούχων φαρμακοποιών) καθώς και δύο σε σημεία διαφωνιών (μείωση πληθυσμιακού κριτηρίου και ελεύθερο ωράριο φαρμακοποιών). Όπως σας είχα ενημερώσει, απευθύνθηκα με τέσσερις επιστολές μου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας τα σχόλιά της. Η απάντηση με το σχετικό σχολιασμό ήλθε χθες. Τα σχόλια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δικαιώνουν τις αρχικές προτάσεις της κυβέρνησης, που εξέφρασα ο ίδιος στην αίθουσα αυτή.
Καταλήγω, λοιπόν, στις εξής ρυθμίσεις, που θα συμπεριληφθούν στο σχέδιο νόμου με τον πιο ξεκάθαρο και σαφή τρόπο:
- Απόλυτη απαγόρευση κάθε ιδιοκτησιακού περιορισμού.
- Εξαίρεση μόνο για τις πληθυσμιακές ανάγκες με σκοπό την...
Προσέξτε το άλμα. Υπάρχουν δύο διαφωνίες, πληθυσμιακό κριτήριο και ωράριο καθώς και δύο συμφωνίες, εταιρείες αδειούχων φαρμακοποιών και εκπτώσεις.
Ρωτάει λοιπόν την Ευρωπαική επιτροπή και καταλήγει στο εξής ακροβατικό και άπό πουθενά "προκύπτων" : "Απόλυτη απαγόρευση κάθε ιδιοκτησιακού περιορισμού.", δηλαδή ανοίξτε θείτσες κι εσείς φαρμακεία..., μπορείτε.
Όλο το ζουμί είναι εδώ. Προσέξτε.
Το κράτος επιδιώκει δύο πράγματα: μείωση κόστους και ανάπτυξη.
Μείωση κόστους μπορεί να γίνει με την μείωση του κέρδους του φαρμακοποιού και την έκπτωση. Αυτό, οι φαρμακοποιοί το δέχονται. Ουδεν πρόβλημα.
Όλα τα άλλα δεν καταλαβαίνω πως οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Ας τα δούμε ένα ένα.
-Αύξηση των εφημερέυόντων φαρμακείων. Αν δηλαδή εφημερεύουν 3000 φαρμακεία το Σ/Κ στην Αττική, θα πουλιούνται πιο φτηνά τα φάρμακα ή μήπως θα αυξηθεί η κατανάλωση; Αντίθετα, μ' αυτό τον τρόπο σίγουρα θα αυξηθεί το κόστος λειτουργίας. Και νομίζω πως σε τέτοιες περιόδους όλοι επιδιώκουμε την μείωση του κόστους αυτού.
-Εταιρείες αδειούχων φαρμακοποιών. Θα μειώσει σίγουρα την ανεργία στον κλάδο αλλά πάλι, δεν βλέπω πως θα μειώσει το κόστος.
-Αλλαγή του πληθυσμιακού κριτηρίου. Αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε τα περισσότερα φαρμακεία ανα κάτοικο, τότε εύκολα καταλήγει στο ίδιο συμπέρσμα με το παραπάνω.
-Και έτσι καταλήγουμε σ' αυτό το εξαιρετικά ξεκάθαρο νομικό συμπέρασμα Λοβέρδου, "Απόλυτη απαγόρευση κάθε ιδιοκτησιακού περιορισμού". Πέσ'τε μου εσείς τώρα πως θα βοηθήσει αυτό. Μα φυσικά με την είσοδο στο επάγγελμα μη φαρμακοποιών και την μεταβίβαση του τζίρου των φαρμακείων και σε τρίτους. Εκεί είναι όλο το παιχνίδι. Τα τζιμάνια οι "τρο'ι'κανοί" θέλουν κομμάτι και μάλιστα μεγάλο, από κάθε πηγή πλούτου. Θα το πάρουν και από τους φαρμακοποιούς, όπως θα το πάρουν και από τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους, τους μηχανικούς, τους αρχιτέκτονες, τους χημικούς μηχανικούς και όλους όσους έχουν σαπίσει τον πισινό τους τόσα χρόνια για να έχουν μια αξιοπρεπή δουλεια χωρίς να εξαρτώνται σώνει και καλά από τα ρουσφέτια των πολιτικάντηδων.
Και ξερετε κάτι; Να πάρουν ένα κομάτι αυτού του πλούτου ως δικό μας μερίδιο ευθύνης. Αλλά να το πάρουν ανοιχτά όχι με προφάσεις και κόλπα πρώτον, και δεύτερον να το πάρουν χωρίς να μας καταστρέψουν. Δεν έχουν το δικαίωμα και δεν πρόκειται να τους αφήσουμε.
Λέει τα εξής σε κάποιο σημείο:
Ειδικώς για την απελευθέρωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος, ο κοινωνικός διάλογος που διεξάγεται εδώ και μήνες, είχε καταλήξει σε δύο σημεία συμφωνίας (έκπτωση, συμπράξεις - εταιρείες αδειούχων φαρμακοποιών) καθώς και δύο σε σημεία διαφωνιών (μείωση πληθυσμιακού κριτηρίου και ελεύθερο ωράριο φαρμακοποιών). Όπως σας είχα ενημερώσει, απευθύνθηκα με τέσσερις επιστολές μου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας τα σχόλιά της. Η απάντηση με το σχετικό σχολιασμό ήλθε χθες. Τα σχόλια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δικαιώνουν τις αρχικές προτάσεις της κυβέρνησης, που εξέφρασα ο ίδιος στην αίθουσα αυτή.
Καταλήγω, λοιπόν, στις εξής ρυθμίσεις, που θα συμπεριληφθούν στο σχέδιο νόμου με τον πιο ξεκάθαρο και σαφή τρόπο:
- Απόλυτη απαγόρευση κάθε ιδιοκτησιακού περιορισμού.
- Εξαίρεση μόνο για τις πληθυσμιακές ανάγκες με σκοπό την...
Προσέξτε το άλμα. Υπάρχουν δύο διαφωνίες, πληθυσμιακό κριτήριο και ωράριο καθώς και δύο συμφωνίες, εταιρείες αδειούχων φαρμακοποιών και εκπτώσεις.
Ρωτάει λοιπόν την Ευρωπαική επιτροπή και καταλήγει στο εξής ακροβατικό και άπό πουθενά "προκύπτων" : "Απόλυτη απαγόρευση κάθε ιδιοκτησιακού περιορισμού.", δηλαδή ανοίξτε θείτσες κι εσείς φαρμακεία..., μπορείτε.
Όλο το ζουμί είναι εδώ. Προσέξτε.
Το κράτος επιδιώκει δύο πράγματα: μείωση κόστους και ανάπτυξη.
Μείωση κόστους μπορεί να γίνει με την μείωση του κέρδους του φαρμακοποιού και την έκπτωση. Αυτό, οι φαρμακοποιοί το δέχονται. Ουδεν πρόβλημα.
Όλα τα άλλα δεν καταλαβαίνω πως οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Ας τα δούμε ένα ένα.
-Αύξηση των εφημερέυόντων φαρμακείων. Αν δηλαδή εφημερεύουν 3000 φαρμακεία το Σ/Κ στην Αττική, θα πουλιούνται πιο φτηνά τα φάρμακα ή μήπως θα αυξηθεί η κατανάλωση; Αντίθετα, μ' αυτό τον τρόπο σίγουρα θα αυξηθεί το κόστος λειτουργίας. Και νομίζω πως σε τέτοιες περιόδους όλοι επιδιώκουμε την μείωση του κόστους αυτού.
-Εταιρείες αδειούχων φαρμακοποιών. Θα μειώσει σίγουρα την ανεργία στον κλάδο αλλά πάλι, δεν βλέπω πως θα μειώσει το κόστος.
-Αλλαγή του πληθυσμιακού κριτηρίου. Αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε τα περισσότερα φαρμακεία ανα κάτοικο, τότε εύκολα καταλήγει στο ίδιο συμπέρσμα με το παραπάνω.
-Και έτσι καταλήγουμε σ' αυτό το εξαιρετικά ξεκάθαρο νομικό συμπέρασμα Λοβέρδου, "Απόλυτη απαγόρευση κάθε ιδιοκτησιακού περιορισμού". Πέσ'τε μου εσείς τώρα πως θα βοηθήσει αυτό. Μα φυσικά με την είσοδο στο επάγγελμα μη φαρμακοποιών και την μεταβίβαση του τζίρου των φαρμακείων και σε τρίτους. Εκεί είναι όλο το παιχνίδι. Τα τζιμάνια οι "τρο'ι'κανοί" θέλουν κομμάτι και μάλιστα μεγάλο, από κάθε πηγή πλούτου. Θα το πάρουν και από τους φαρμακοποιούς, όπως θα το πάρουν και από τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους, τους μηχανικούς, τους αρχιτέκτονες, τους χημικούς μηχανικούς και όλους όσους έχουν σαπίσει τον πισινό τους τόσα χρόνια για να έχουν μια αξιοπρεπή δουλεια χωρίς να εξαρτώνται σώνει και καλά από τα ρουσφέτια των πολιτικάντηδων.
Και ξερετε κάτι; Να πάρουν ένα κομάτι αυτού του πλούτου ως δικό μας μερίδιο ευθύνης. Αλλά να το πάρουν ανοιχτά όχι με προφάσεις και κόλπα πρώτον, και δεύτερον να το πάρουν χωρίς να μας καταστρέψουν. Δεν έχουν το δικαίωμα και δεν πρόκειται να τους αφήσουμε.
Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Όχι στο τσουβάλιασμα
Στην ίδια εκπομπή που συνέβη το περιστατικό της προηγούμενης ανάρτησης, ο πολύ γνωστός λαϊκιστής δημοσιογράφος είπε και τα εξής:
-Εγω δεν συμφωνώ με πράξεις σαν κι αυτή (εννοεί τον ξυλοδαρμό Χατζηδάκη).
Όμως κατσννοώ την οργή σας.
Ε οχι ρε μεγάλε Παπαδάκη. Κι εγώ έχω οργή, αλλά ο θυμός δεν είναι αυτος που εσύ δικαιολογείς. Ο θυμός μου είναι απέναντι σε ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΝΆΦΙ ΣΟΥ που δικαιολογούν/υποδαυλίζουν τέτοιες συμπεριφορές καθώς και στους συνδικαλιστάδες σαν αυτούς που δέρνουν τον Χατζηδάκη, οι οποίοι τόσα χρόνια δεν άφηνανατε να αλλάξει τίποτα σ' αυτόν τον τόπο. Και όλοι μαζί τα βάλατε με έναν άνθρωπο που ίσως είναι από τους λίγους που κατάφερε να αλλάξει κάτι στο ρημαδιασμένο τουτο τόπο.
Φτού σας
-Εγω δεν συμφωνώ με πράξεις σαν κι αυτή (εννοεί τον ξυλοδαρμό Χατζηδάκη).
Όμως κατσννοώ την οργή σας.
Ε οχι ρε μεγάλε Παπαδάκη. Κι εγώ έχω οργή, αλλά ο θυμός δεν είναι αυτος που εσύ δικαιολογείς. Ο θυμός μου είναι απέναντι σε ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΝΆΦΙ ΣΟΥ που δικαιολογούν/υποδαυλίζουν τέτοιες συμπεριφορές καθώς και στους συνδικαλιστάδες σαν αυτούς που δέρνουν τον Χατζηδάκη, οι οποίοι τόσα χρόνια δεν άφηνανατε να αλλάξει τίποτα σ' αυτόν τον τόπο. Και όλοι μαζί τα βάλατε με έναν άνθρωπο που ίσως είναι από τους λίγους που κατάφερε να αλλάξει κάτι στο ρημαδιασμένο τουτο τόπο.
Φτού σας
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Τι στο καλό κανεις άνθρωπέ μου;
Τι στο καλό κανεις άνθρωπέ μου;
Καταλαβαίνεις τι έχεις κάνει και τι στο καλό έρχεται;
Όλα αυτά γιατί; Τα έχεις αρπάξει από κάπου; Είναι νια κόντρα με τον Καραμανλή που ξ΄φυγε από τον έλεγχο; Είναι ένα εύρύτερο σχέδιο κι είσαι κι εσύ ένα πιόνι;
Άραγε γαμώτη μου αξίζει;
Καταλαβαίνεις τι έχεις κάνει και τι στο καλό έρχεται;
Όλα αυτά γιατί; Τα έχεις αρπάξει από κάπου; Είναι νια κόντρα με τον Καραμανλή που ξ΄φυγε από τον έλεγχο; Είναι ένα εύρύτερο σχέδιο κι είσαι κι εσύ ένα πιόνι;
Άραγε γαμώτη μου αξίζει;
Γιατί τιμωρήθηκε ο Κωστής Χατζηδάκης;
Γιατί τιμωρήθηκε ο Κωστής Χατζηδάκης;
Τυχαίο; Εσείς θα κρίνετε… Γεγονός είναι πως είχα αναστολές να γράψω τούτο το άρθρο για να μη θεωρηθώ ότι προπαγανδίζω υπέρ της ΝΔ. Ωστόσο, οι τακτικοί αναγνώστες μου θα έχουν καταλάβει ότι δεν πιστεύω στην αποτελεσματικότητα της πελατειακής, κοινοβολευτικής και διχαστικής "δημοκρατίας", όποιο κόμμα κι αν βρίσκεται στην εξουσία. Τελεία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κι επειδή ο τίτλος αυτού του ιστολογίου είναι «Η Αλήθεια να Λέγεται», όφειλα να ξεπεράσω τις αναστολές μου και να σχολιάσω το θλιβερό περιστατικό. Καταδικάζω απερίφραστα την αιματηρή επίθεση κατά του Κωστή Χατζηδάκη, ο οποίος όλως συμπτωματικά, την προηγούμενη ημέρα ήταν καταπέλτης κατά του αντεργατικού πολυνομοσχεδίου της κυβέρνησης, δίνοντας μια συγκροτημένη και φιλεργατική ομιλία στη Βουλή, όπως θα διαπιστώσετε στο video στο τέλος αυτού του άρθρου. Ο φουκαράς ο Κ. Χατζηδάκης, καθ’ οδόν από τη Βουλή στο γραφείο του, αντί του μάνα που ίσως περίμενε, εισέπραξε χολή… Ήταν άραγε αυθόρμητη η επίθεση ή στημένη; Εσείς αποφασίζετε.
Το ότι υπάρχει συσσωρευμένη αγανάκτηση των πολιτών εναντίον του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που κατά την τελευταία 30ετία οδήγησε τη χώρα στην εξαθλίωση, την πτώχευση και τελικά υπό ξένη κατοχή, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Αδιαμφισβήτητο επίσης γεγονός είναι ότι, με τη συστηματική αριστερή ρητορική του ΠΑΣΟΚ και τα ασύστολα ψεύδη, καθώς και με την άγρυπνη υπέρ αυτού προπαγάνδα των πράσινων ΜΜΕ, η αγανάκτηση μεγάλης μερίδας του λαού έχει στραφεί περισσότερο εναντίον της ψόφιας πια ΝΔ, η οποία βεβαίως και έχει βαριές ευθύνες και δεν είμαι εγώ που θα της δώσω συγχωροχάρτι, παρά εναντίον του επιθετικού και αδίστακτου ΠΑΣΟΚ του μνημονίου-μνημοσύνου που δήθεν ήταν αναπόφευκτο κακό, για το καλό μας.
Η ασύστολη κατασυκοφάντηση της ΝΔ, που άλλωστε πάσχει από χρόνια αποχαύνωση κι από το αυτοκαταστροφικό σύνδρομο της εσωκομματικής φαγωμάρας, είναι η ασφαλέστερη μέθοδος για να μείνει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία άλλα καμιά εικοσαριά χρόνια. Τα χρειάζεται άλλωστε, αν όντως έχει την πρόθεση να εξυγιάνει το διεφθαρμένο Δημόσιο τομέα και τις αμαρτωλές ΔΕΚΟ - τα σπλάχνα του, κατά τον Γ. Παπακωνσταντίνου - που το ίδιο εξέθρεψε. Έτσι κι αλλιώς, ακόμη κι αν ο λαός έπαιρνε ανάποδες στροφές κι έφερνε τη ΝΔ του Σαμαρά στην εξουσία, το ΠΑΣΟΚ δεν θα τον άφηνε σε χλωρό κλαρί να κυβερνήσει. Κακά τα ψέματα, παίδες... Στη "δημοκρατική" Ελλάδα έχουμε μια άτυπη πράσινη δικτατορία που μόνο μια άλλη χούντα θα μπορούσε να την ανατρέψει…
Ο Γιώργος Παπανδρέου γνωρίζει τη συνταγή υπονόμευσης του πολιτικού του αντιπάλου, και την εφάρμοσε χωρίς αναστολές από την επομένη των εκλογών του 2007, ώστε ο Βούδας της Ραφήνας, με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία ενός ανδρός που διέθετε, να μη μπορεί να προχωρήσει στα όποια δειλά εξυγιαντικά μέτρα για την οικονομία προσπαθούσε να φέρει. Τι Παπανδρέου θα ήταν άλλωστε χωρίς αυτό το ταλέντο; Το σύνθημα του μπαμπά του, «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», έχει αποτυπωθεί στο DNA της πλειοψηφίας του λαού και δεν εξαλείφεται ούτε κι αν η Δεξιά τον βουτήξει στο μέλι...
Όμως, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, και αν κρίνουμε μόνο από το χρόνο που βρίσκονταν στην εξουσία τα δύο κόμματα της ρεμούλας τα τελευταία 30 χρόνια, η πλάστιγγα της ευθύνης γέρνει προς το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε περίπου 21 χρόνια (τρεις τετραετίες ο Ανδρέας Παπανδρέου, δύο τετραετίες ο Κώστας Σημίτης και ένα χρόνο ο Γιώργος Παπανδρέου), ενώ η ΝΔ κυβέρνησε 9 χρόνια (3,5 χρόνια ο “αμελέτητος” Μητσοτάκης που αποπειράθηκε να κάνει αυτά που τώρα θέλει να εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ ως φάρμακο για το Δημόσιο μπάχαλο, και 5,5 χρόνια ο Βούδας της Ραφήνας με τις γνωστές γαστριμαργικές επιδόσεις). Αν επίσης λάβουμε υπ’ όψη μας ότι το ΠΑΣΟΚ ελέγχει σταθερά τα περισσότερα συνδικάτα της χώρας όλα αυτά τα χρόνια, και προβιβάζει συστηματικά τους εκάστοτε πράσινους εργατοπατέρες σε βουλευτές και υπουργούς, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι τη μεγαλύτερη ευθύνη για το κατάντημα της χώρας την έχει το ΠΑΣΟΚ.
Πάμε πάρα κάτω. Τι είπε χτες ο Κωστής Χατζηδάκης στη Βουλή που στενοχώρησε κάποιους κι έπρεπε, συμπτωματικά, να τιμωρηθεί; Θα παραθέσω χαρακτηριστικά αποσπάσματα της ομιλίας του:
«Πολύ περισσότερο όμως, εκπλήσσει και νομίζω πως ξεπερνά τη φαντασία η ουσία του νομοσχεδίου που σήμερα συζητάμε, ιδιαίτερα αν το συγκρίνει κανείς με παλιότερες θέσεις και τοποθετήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Έχουμε να κάνουμε με μια μετάλλαξη του κυβερνώντος κόμματος που φτάνει στα όρια της πολιτικής πλαστοπροσωπίας. Πλαστοπροσωπία που δεν έχει προηγούμενο στην ελληνική πολιτική ιστορία.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ότι το ΠΑΣΟΚ καταψήφιζε –διαρρηγνύοντας μάλιστα τα ιμάτιά του- το νόμο της Νέας Δημοκρατίας του 2005, που προέβλεπε διευθέτηση του χρόνου εργασίας και κάποιες ρυθμίσεις για τις υπερωρίες, όταν σήμερα φέρνει πολύ πιο αυστηρές ρυθμίσεις; Ότι το κυβερνόν κόμμα καταψήφιζε με πάθος τις διατάξεις του ν. 3429 για τις Δ.Ε.Κ.Ο. κατηγορώντας τις διατάξεις αυτές ότι είναι αντεργατικές νεοφιλελεύθερες;
Σήμερα διατηρεί αυτόν το νόμο, αλλά και τον αυστηροποιεί, επιπλέον, με διατάξεις που συμπεριλαμβάνονται σ΄ αυτό εδώ το νομοσχέδιο. Ότι η σημερινή πλειοψηφία της Βουλής είχε αντιταχθεί σταθερά απέναντι σε κάθε διαρθρωτική και εξυγιαντική παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας στο δημόσιο τομέα και στις πρώην ΔΕΚΟ; Ήταν σταθερά απέναντι στις ρυθμίσεις για τον ΟΛΠ, σταθερά απέναντι στις ρυθμίσεις για τον ΟΤΕ, σταθερά απέναντι στην παρέμβαση για την Ολυμπιακή. Όλες αυτές οι παρεμβάσεις, ευτυχώς, δεν άλλαξαν στη συνέχεια, αλλά η εισαγγελική ρητορεία συνεχίζεται έως και τώρα και την ακούσαμε μόλις προηγουμένως από τον συνάδελφο που μίλησε πριν από μένα.
Nα θυμηθούμε ότι το κόμμα που σήμερα έχει τη διακυβέρνηση της χώρας ήταν αυτό που κατήγγελλε σε όλους τους τόνους την τροπολογία που έφερνε για να ψηφιστεί από τη Βουλή η Νέα Δημοκρατία το καλοκαίρι του 2008 και η οποία προέβλεπε, κατά παρέκκλιση των ρυθμίσεων που ίσχυαν μέχρι τότε, η διυπουργική επιτροπή να αποφασίζει για τους μισθούς και τις αυξήσεις στις ζημιογόνες ΔΕΚΟ;
Τώρα δεν καταγγέλλει τον εαυτό του ούτε για το παρελθόν, ούτε για τις σημερινές πιο αυστηρές προφανώς ρυθμίσεις.
(…) (…)
Εν πάση περιπτώσει, και αν δεχτούμε ότι ζούσατε αλλού και ότι δεν είχατε καταλάβει τι συνέβαινε πριν από τις εκλογές, διερωτώμαι που ζούσατε μετά τις εκλογές; Διότι εδώ ερχόσαστε σε αντίθεση όχι μόνο με τον προεκλογικό, αλλά και με τον μετεκλογικό σας εαυτό.
Τι έχετε να πείτε, πραγματικά διερωτώμαι τι έχετε να πείτε για τα μέτρα για την απόσυρση των αυτοκινήτων; Διότι δεν έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που την καταργήσατε περίπου θριαμβικά, κατηγορώντας τη Νέα Δημοκρατία ότι με αυτό το μέτρο ζημιώνει τον προϋπολογισμό, ζημιώνει τους Έλληνες πολίτες. Τώρα την επαναφέρετε χωρίς καμιά απολύτως εξήγηση.
Τι έχετε να πείτε, ενώ από τη μια μεριά είσαστε το κόμμα των Εξεταστικών Επιτροπών και υποτίθεται της διαφάνειας, όταν φέρνετε αυτές τις ρυθμίσεις, που φέρνετε σήμερα, για τους πρόχειρους διαγωνισμούς και τις απευθείας αναθέσεις;
Ποιες εξηγήσεις έχετε να δώσετε; Πραγματικά διερωτώμαι τι λέτε με τους εαυτούς σας όταν σκεφτόσαστε, με τη συνείδηση σας όταν πριν από τις εκλογές το βασικό σας επιχείρημα για το περίφημο "λεφτά υπάρχουν", ήταν τα 31 δισεκατομμύρια των ανείσπρακτων οφειλών, τα οποία θα χρησιμοποιούνται για την κοινωνική πολιτική σας, όταν σήμερα μας φέρατε διάταξη - την αποσύρατε την τελευταία στιγμή - με την οποία διαγράφατε αυτές τις οφειλές και φυσικά τη βασική σας προεκλογική υπόσχεση. Πραγματικά, όλα αυτά δεν έχουν προηγούμενο.
Εμείς από την πλευρά μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ισχυριστήκαμε ποτέ ότι υπήρξαμε αλάθητοι, έχουμε κάνει σε αντίθεση με εσάς την αυτοκριτική μας και έχουμε πει πως έπρεπε να κινηθούμε πιο γρήγορα, πιο αποφασιστικά, πιο ευρωπαϊκά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είμαστε ΠΑΣΟΚ νούμερο ΙΙ.
Γι΄ αυτό και σήμερα έχουμε το θάρρος να ψηφίζουμε αρκετές διατάξεις του νομοσχεδίου που έχουν και πολιτικό κόστος, αλλά εμείς τις θεωρούμε σωστές.
(…)
Μένοντας, όμως, σταθεροί στις θέσεις μας καταψηφίζουμε διατάξεις όπως η αύξηση του φόρου προστιθέμενης αξίας που θα πλήξει ακόμα περισσότερο την αγορά, που θα χτυπήσει ακόμα περισσότερο την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα. Καταψηφίζουμε, φυσικά, διατάξεις για τα εργασιακά, οι οποίες δεν υπηρετούν το στόχο που θεωρητικώς λέτε εσείς ότι υπηρετούν, να σώσουμε δηλαδή επιχειρήσεις που κινδυνεύουν. Γιατί αν ήταν αυτός ο στόχος οι διατάξεις έπρεπε να περιοριστούν πραγματικά στις περιοχές εκείνες που έχουμε υψηλή ανεργία ή στις επιχειρήσεις που όντως αντιμετωπίζουν πρόβλημα βιωσιμότητας.
Εδώ ισχύει η παροιμία "βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε-έξι". Αυτή είναι η πολιτική σας, κυρία Υπουργέ, για τα εργασιακά. (…)»
Μήπως κατάλαβε τώρα κανείς γιατί τιμωρήθηκε ο Κωστής Χατζηδάκης; Για τις παλιές αμαρτίες της ΝΔ, για τα λίγα άρθρα του πολυνομοσχεδίου που ψήφισε, για τα πολλά άρθρα που καταψήφισε, ή ήταν συμπτωματική η τιμωρία του; Αλλά τι κάνω άσχετες ερωτήσεις; Συμπτωματική ήταν η έξαλλη επίθεση οργισμένων πολιτών, άγνωστων σύμφωνα με την αρθρογραφία έγκριτων εφημερίδων, αν και είχαν τα πρόσωπα ακάλυπτα ώστε να τ’ απαθανατίσει ο φακός. (Λέτε να πάρουν και επιμίσθια της ανδρείας τους ως αντιστασιακοί σε εύθετο χρόνο, έστω από τη "Σπίθα" του Μίκη Θεοδωράκη;) Συμπτωματική ήταν και η παρουσία φωτορεπόρτερ στο σημείο της επίθεσης, εν μέσω καθολικής απεργίας των ΜΜΕ.
Και μια τελευταία ερώτηση: Τι νόημα είχε η γενικευμένη απεργία κατόπιν εορτής, δηλαδή μετά από την ψήφιση του βάρβαρου πολυνομοσχεδίου; Δεν θα μπορούσε να είχε οργανωθεί μια-δυο μέρες ενωρίτερα ώστε ενδεχομένως να απέτρεπε την ψήφισή του; Ανόητες ερωτήσεις κάνω πάλι. Οι απεργίες διευθετούνται με σοφία από την πράσινη συνδικαλιστική ηγεσία. Άλλωστε, κατά τη χθεσινή ημέρα τα ΜΜΕ έπρεπε να απεργούν ώστε να μην έχουν την ευκαιρία να σχολιάσουν τη βαρβαρότητα των μέτρων που ψηφίστηκαν. Σήμερα είναι άλλη μέρα και τα ΜΜΕ επικεντρώνουν την προσοχή τους στην επίθεση κατά του Χατζηδάκη. Άλλωστε το αίμα πουλάει περισσότερο...
Λοιπόν, ή το ΠΑΣΟΚ είναι πολύ τυχερό ή τα πάντα εν σοφία εποίησε προς διευκόλυνση της αντιλαϊκής πολιτικής του.
Από seferou.blogspot.com
Σημείωση John anast
Χρειάζται να προσθέσει κανείς τίποτα άλλο;
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
Greek management
Greek management Τώρα που θα γίνουν περικοπές θέσεων εργασίας και αύξηση της ανεργίας, μάλλον ο Μαλάκας θα πάει σπίτι του...  |
Αυτό δεν θα το ακούσεις στις ειδήσεις
Η ιρλανδική κυβέρνηση έκανε τα αντίθετα απο αυτά που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου!
Στην ομιλία του στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο ο κ. Σαμαράς τόνισε ακόμα ότι η περίπτωση της Ιρλανδίας, δείχνει ακριβώς αυτά που δεν έκανε, δεν τόλμησε ή δεν θέλησε να κάνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Και εξήγησε ότι η Ιρλανδία προσπάθησε να αποφύγει το Μηχανισμό στήριξης. Δεν το κατάφερε, αλλά για λόγους τελείως διαφορετικούς:
•Η Ιρλανδία πήρε έγκαιρα μέτρα διόρθωσης των δημοσιονομικών της ανισορροπιών και ελλειμμάτων. Έτσι προβλέπεται να έχει ανάπτυξη 1,75% το 2011, ενώ η Ελλάδα προβλέπεται να έχει ύφεση 3% το 2011.
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση δεν βγήκε στο εξωτερικό να διακηρύσσει ότι η χώρα της είναι «διεφθαρμένη». Το έκανε, όμως, η Ελληνική κυβέρνηση την περασμένη άνοιξη. Κι είναι η μόνη κυβέρνηση που το έχει κάνει αυτό ποτέ…
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση βγήκε εγκαίρως και δανείστηκε καλύπτοντας εκ των προτέρων όλες τις δανειακές ανάγκες της ως τα μέσα του επομένου χρόνου. Και μάλιστα, δανείστηκε με ακριβό επιτόκιο, για να αποφύγει την ένταξη στο Μηχανισμό στήριξης. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε την ευκαιρία να δανειστεί πολύ φθηνότερα μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο, αλλά δεν το έκανε.
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ενταχθεί στο Μηχανισμό ένταξης γιατί «αχίλλειος πτέρνα» της οικονομίας της ήταν το τραπεζικό της σύστημα, το οποίο είναι φορτωμένο με υψηλού κινδύνου δάνεια στον εγχώριο κατασκευαστικό της κλάδο. Στην Ελλάδα αντίστοιχο πρόβλημα δεν υπήρξε στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
•Οι ξένες τράπεζες έχουν δανείσει την Ιρλανδία, κυρίως τις Ιρλανδικές τράπεζες, 731 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα αντίστοιχα δάνεια ξένων τραπεζών προς την Ελλάδα δεν ξεπερνούν τα 175 δισεκατομμύρια δολάρια.
•Παρά την πίεση στο εύθραυστο τραπεζικό της σύστημα η Ιρλανδία διαπραγματεύθηκε σκληρά και απέφυγε, προς το παρόν, να αυξήσει το φορολογικό συντελεστή της στα κέρδη. Αυτός παραμένει στο 12,5%. Δεν τον αύξησε ούτε τώρα, παρά την πίεση που της αυξήθηκε. Στην Ελλάδα ο φορολογικός συντελεστής είναι 20% στα αδιανέμητα κέρδη και 40% στα διανεμόμενα!
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση συμφώνησε να αυξήσει το ΦΠΑ κατά μια μονάδα μέσα στο 2013 και κατά άλλη μία μονάδα το 2014. Η Ελληνική κυβέρνηση αύξησε το ΦΠΑ κατά 4 μονάδες μέσα σε 12 μήνες!
•Η Ιρλανδία πέτυχε να της δοθεί χρόνος πέντε ετών αντί για τέσσερα που δόθηκε στην Ελλάδα, προκειμένου να ρίξει το έλλειμμά της κάτω από 3%.
•Η Ιρλανδία διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε, όπως όλοι είδαμε χθες βράδυ, κατά τα πέντε αυτά χρόνια της δημοσιονομικής της προσαρμογής να έχει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, μειούμενη ανεργία και χαμηλό πληθωρισμό. Αντίθετα, αυτό που συμφώνησε η Ελληνική κυβέρνηση, εκτοξεύει την ανεργία στο 15% το 2011, σύμφωνα με το δικό της Σχέδιο του κατατεθέντος προϋπολογισμού.
•Η Ιρλανδία θα κάνει δημοσιονομική προσαρμογή κατά τα 2/3 από το σκέλος των δαπανών, και μόνο κατά το 1/3 από το σκέλος των εσόδων, όπως είναι η βέλτιστη διεθνής πρακτική. Η ελληνική κυβέρνηση, δυστυχώς, έκανε το ακριβώς αντίθετο. Με τα αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα..
Δηλαδή, η Ιρλανδική κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε ως το τέλος και κατάφερε να διασώσει την αναπτυξιακή της δυναμική. Η Ελληνική κυβέρνηση θυσίασε πρώτη την αναπτυξιακή της δυναμική. Και καταδίκασε τη χώρα σε φαύλο κύκλο αέναης ύφεσης και συνεχούς υπερχρέωσης.
Η τελευταία, μάλιστα απόφαση για την επιμήκυνση αποπληρωμής σε δέκα χρόνια περίπου, αποδεικνύει:
•Πρώτον, ότι εμείς θα μπορούσαμε να έχουμε διαπραγματευτεί καλύτερα,
•Και δεύτερον, ότι τώρα που πέτυχε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα αποπληρωμής η Ιρλανδία, επωφελείται προφανώς και η Ελλάδα. Κοντά στον βασιλικό της Ιρλανδία, ποτίζεται και η Ελληνική γλάστρα. Αν και όπως έχω από καιρό επισημάνει, θα πρέπει να δούμε κατά πόσο η ευθυγράμμισή μας με την Ιρλανδία, θα συνοδευτεί ή όχι με επιπλέον δυσμενείς όρους και προϋποθέσεις.
Συμπέρασμα: Η Ιρλανδική κυβέρνηση έκανε ό,τι μπορούσε να αποφύγει την ένταξη στο Μηχανισμό στήριξης. Και δεν τα κατάφερε γιατί έχει προβλήματα πολύ διαφορετικά απ’ ό,τι η Ελλάδα. Ενώ η Ελληνική κυβέρνηση επιδίωξε αυτό που η Ιρλανδία προσπάθησε να αποφύγει…
antinews
Στην ομιλία του στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο ο κ. Σαμαράς τόνισε ακόμα ότι η περίπτωση της Ιρλανδίας, δείχνει ακριβώς αυτά που δεν έκανε, δεν τόλμησε ή δεν θέλησε να κάνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Και εξήγησε ότι η Ιρλανδία προσπάθησε να αποφύγει το Μηχανισμό στήριξης. Δεν το κατάφερε, αλλά για λόγους τελείως διαφορετικούς:
•Η Ιρλανδία πήρε έγκαιρα μέτρα διόρθωσης των δημοσιονομικών της ανισορροπιών και ελλειμμάτων. Έτσι προβλέπεται να έχει ανάπτυξη 1,75% το 2011, ενώ η Ελλάδα προβλέπεται να έχει ύφεση 3% το 2011.
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση δεν βγήκε στο εξωτερικό να διακηρύσσει ότι η χώρα της είναι «διεφθαρμένη». Το έκανε, όμως, η Ελληνική κυβέρνηση την περασμένη άνοιξη. Κι είναι η μόνη κυβέρνηση που το έχει κάνει αυτό ποτέ…
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση βγήκε εγκαίρως και δανείστηκε καλύπτοντας εκ των προτέρων όλες τις δανειακές ανάγκες της ως τα μέσα του επομένου χρόνου. Και μάλιστα, δανείστηκε με ακριβό επιτόκιο, για να αποφύγει την ένταξη στο Μηχανισμό στήριξης. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε την ευκαιρία να δανειστεί πολύ φθηνότερα μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο, αλλά δεν το έκανε.
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ενταχθεί στο Μηχανισμό ένταξης γιατί «αχίλλειος πτέρνα» της οικονομίας της ήταν το τραπεζικό της σύστημα, το οποίο είναι φορτωμένο με υψηλού κινδύνου δάνεια στον εγχώριο κατασκευαστικό της κλάδο. Στην Ελλάδα αντίστοιχο πρόβλημα δεν υπήρξε στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
•Οι ξένες τράπεζες έχουν δανείσει την Ιρλανδία, κυρίως τις Ιρλανδικές τράπεζες, 731 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα αντίστοιχα δάνεια ξένων τραπεζών προς την Ελλάδα δεν ξεπερνούν τα 175 δισεκατομμύρια δολάρια.
•Παρά την πίεση στο εύθραυστο τραπεζικό της σύστημα η Ιρλανδία διαπραγματεύθηκε σκληρά και απέφυγε, προς το παρόν, να αυξήσει το φορολογικό συντελεστή της στα κέρδη. Αυτός παραμένει στο 12,5%. Δεν τον αύξησε ούτε τώρα, παρά την πίεση που της αυξήθηκε. Στην Ελλάδα ο φορολογικός συντελεστής είναι 20% στα αδιανέμητα κέρδη και 40% στα διανεμόμενα!
•Η Ιρλανδική κυβέρνηση συμφώνησε να αυξήσει το ΦΠΑ κατά μια μονάδα μέσα στο 2013 και κατά άλλη μία μονάδα το 2014. Η Ελληνική κυβέρνηση αύξησε το ΦΠΑ κατά 4 μονάδες μέσα σε 12 μήνες!
•Η Ιρλανδία πέτυχε να της δοθεί χρόνος πέντε ετών αντί για τέσσερα που δόθηκε στην Ελλάδα, προκειμένου να ρίξει το έλλειμμά της κάτω από 3%.
•Η Ιρλανδία διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε, όπως όλοι είδαμε χθες βράδυ, κατά τα πέντε αυτά χρόνια της δημοσιονομικής της προσαρμογής να έχει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, μειούμενη ανεργία και χαμηλό πληθωρισμό. Αντίθετα, αυτό που συμφώνησε η Ελληνική κυβέρνηση, εκτοξεύει την ανεργία στο 15% το 2011, σύμφωνα με το δικό της Σχέδιο του κατατεθέντος προϋπολογισμού.
•Η Ιρλανδία θα κάνει δημοσιονομική προσαρμογή κατά τα 2/3 από το σκέλος των δαπανών, και μόνο κατά το 1/3 από το σκέλος των εσόδων, όπως είναι η βέλτιστη διεθνής πρακτική. Η ελληνική κυβέρνηση, δυστυχώς, έκανε το ακριβώς αντίθετο. Με τα αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα..
Δηλαδή, η Ιρλανδική κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε ως το τέλος και κατάφερε να διασώσει την αναπτυξιακή της δυναμική. Η Ελληνική κυβέρνηση θυσίασε πρώτη την αναπτυξιακή της δυναμική. Και καταδίκασε τη χώρα σε φαύλο κύκλο αέναης ύφεσης και συνεχούς υπερχρέωσης.
Η τελευταία, μάλιστα απόφαση για την επιμήκυνση αποπληρωμής σε δέκα χρόνια περίπου, αποδεικνύει:
•Πρώτον, ότι εμείς θα μπορούσαμε να έχουμε διαπραγματευτεί καλύτερα,
•Και δεύτερον, ότι τώρα που πέτυχε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα αποπληρωμής η Ιρλανδία, επωφελείται προφανώς και η Ελλάδα. Κοντά στον βασιλικό της Ιρλανδία, ποτίζεται και η Ελληνική γλάστρα. Αν και όπως έχω από καιρό επισημάνει, θα πρέπει να δούμε κατά πόσο η ευθυγράμμισή μας με την Ιρλανδία, θα συνοδευτεί ή όχι με επιπλέον δυσμενείς όρους και προϋποθέσεις.
Συμπέρασμα: Η Ιρλανδική κυβέρνηση έκανε ό,τι μπορούσε να αποφύγει την ένταξη στο Μηχανισμό στήριξης. Και δεν τα κατάφερε γιατί έχει προβλήματα πολύ διαφορετικά απ’ ό,τι η Ελλάδα. Ενώ η Ελληνική κυβέρνηση επιδίωξε αυτό που η Ιρλανδία προσπάθησε να αποφύγει…
antinews
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)