Σχετικά παλιό, αλλά καλόοοο

Ντέπυ Γκολεμά, ανάμεσα σε άλλα της τότε επικαιρότητας:
* Είναι και άτυχος ο δόλιος ο Γ. Κανελλάκης του MEGA. Βγάζει έναν κάτοικο από ένα χωριό της Ηλείας και τον ρωτά το κλασικό: «Kάηκε το σπίτι σας;». Οχι, απαντά αυτός. «Του διπλανού σας;», τον ρωτάει. Οχι, ξαναλέει ο κάτοικος. «Δεν μπορεί, κάτι θα κάηκε. Μήπως η αυλή σας;». Η γούνα μας, αγαπητέ μου, και κάτι άλλο…
Μα γιατί τους βλέπουμε ακόμα;
Ο λόγος τους δεν διαφέρει και πολύ από τον ανεύθυνο λόγο του καθενός από εμάς. Τι τους έκανε να ξεχωρίζουν από μας τους υπόλοιπους και μας είναι άρχοντες στην τηλεόραση;
Πηγές:

http://blogs.e-tipos.com/depigolema/entry/%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9_%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%8252"

http://fasistes.blogspot.com/2007/11/blog-post_14.html

Πρωτοποριακή δημοσιογραφική άποψη

Ημέρα: 10/11/2007, Σάββατο, λίγο πριν τις εκλογές για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Κανάλι: ΝΕΤ
Εκπομπή: Σαββατοκύριακο στη ΝΕΤ
Δημοσιογράφος: Μπακογιάννη Κατερίνα
Καλεσμένος: Κάποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ




Τί είπε η αθεόφοβη;
ΜΕταφέρω όχι ακριβώς τα λεγόμενά της, αλλά περίπου, μια και δυστυχώς ήταν πρωί και δεν πρόλαβα να το μαγνητοσκοπήσω.
"πάντως κύριε τάδε, είναι πολύ καλή η ιδέα του ΠΑΣΟΚ, να επιτρέψει να ψηφίσουν και νέοι άνω των 16 ετών, γιατί έτσι προσελκύετε στο κόμα σας περισσότερους ανθρώπους από μικρή ηλικία. Άλλωστε δεν μπορεί να εμπιστευόμαστε τα παιδιά να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους και να μην τα εμπιστευόμαστε να ψηφίζουν για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ..."
Καλά, δεν σχολιάζω την αυθαιρεσία της όσον αφορά την εμπιστοστοσύνη μας στα παιδιά στο να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους, αλλά αυτό το πρώτο που είπε για την ψηφο των νέων άνω των 16 ετών μου θυμίζει λίγο τον προσυλιτισμό, να μην πω χειρότερα για νεολαίες φασιστικών κομμάτων της Ευρώπης κάποτε, πράγμα που σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω για το ΠΑΣΟΚ. Είναι δυνατόν να θεωρούμε θεμιτό, ένα κόμα να δελεάζει νέους που δεν εμπιστευόμαστε να ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές, δίνοντας τους το δικαίωμα να ψηφίζουν για τον αρχηγό ενός κόματος (καθαρά πολιτική πράξη που αγγίζει τα όρια των εθνικών εκλογών) έτσι ώστε να τα καταφέρουμε να έρθουν στο κόμα από πολύ μικρά και να δηλωθούν σε επισημα αρχεία; Μπράβο κα Μπακογιάννη. Πολύ πρωτοποριακη η σκέψη σας...

Πόσοι ήταν τελικά;

Το 2004, λέει, ψήφισαν για πρόεδρο στο ΠΑΣΟΚ κάτι παραπάνω από ένα εκατομύριο πολίτες. Το 2007 με τέτοια πόλωση και μετά από μια έντονη διαφήμιση και προβολή, καθώς και μετά από μια μεγάλη ήττα η οποία σίγουρα συσπείρωσε "τους φίλους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ" ψήφισαν περίπου 850.000 άνθρωποι, γύρω στους 200.000 λιγότεροι, δηλαδή κοντά στο 20% κάτω. Ποιον κοροϊδεύουν επιτέλους. Αν δεν μάθουν να λένε την αλήθεια στον κόσμο τους τουλάχισον, δεν πρόκειται ποτέ να πάνε μπροστά.
Αλήθεια τα ΜΜΕ πότε θα το κάνουν θέμα;

Οι κάμερες και ο μαθητής με τα πράσινα παπούτια

Έχει ανοίξει πάλι το θέμα με τις κάμερες και την παρακολούθηση των πολιτών.
Καθαρά η θέση μου. Πρέπει να επιτραπεί η χρήση τους κάτω από ένα αυστηρότατο πλαίσιο ελεγχόμενης λειτουργίας, το οποίο θα αφορά όχι τόσο το τι και πότε θα καταγράφουν (θεωρώ μη ρεαλιστική την άποψη ότι μπορεί να εμποδίσει κανείς την παράνομη παρακολούθηση), αλλά κυρίως τη χρήση του παραγόμενου υλικού. Αν υπάρχει έστω και η παραμικρή ένδειξη παρανομίας στην καταγραφή ενός γεγονότος αυτόματα θα πρέπει να απορρίπτεται η χρήση του ως αποδεικτικού υλικού, ενώ οι συνέπειες γι' αυτούς που προσπάθησαν να κάνουν χρήση αυτού του υλικού να είναι σημαντικές και αυστηρές.
Φυσικά το κύριο επιχείρημά μου είναι ότι ο σύννομος πολίτης δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, παρά μόνο ο παράνομος. Ακούγονται πολλά ως αντεπιχειρήματα σ' αυτή την άποψη και θα προσπαθήσω να τα αντικρούσω.
Λένε πολλοί, ότι μέσω των καμερών το κράτος μπορεί να καταγράφει την καθημερινή ζωή μας και και και... Μα γιατι στο καλό να μπει κανείς σε τέτοιο κόπο και έξοδα για να κάνει κάτι που ήδη γίνεται. Τα πάντα έτσι κι αλλιώς παρακολουθούνται. Τι κλήσεις κάνουμε απο τα τηλέφωνά μας, σε ποιον στέλνουμε email, τι σελίδες επισκεπτόμαστε στο Internet, τι αγοράζουμε, που πάμε. Αυτά ήδη γίνονται, ε καί; Δηλαδή σε τι μας έχει επηρρεάσει αυτό; Και λένε τώρα καποιοι, είδες τι έγινε με το παιδί με τα πράσινα παπούτσια; Πως από μια κάμερα ένας άνθρωπος πέρασε τα πάνδεινα; Και απαντώ. Το επιχείρημα είναι απλοικότατο και ίσως πονηρό. Πρώτα απ' όλα η κάμερα ήταν κάμερα τηλεοπτικού σταθμού ή απλού πολίτη (αν θυμάμαι καλά) και όχι κάμερα παρακολούθησης, που θα μπορούσε να εχει συγκεντρώσει περισσότερα και ακριβέστερα στοιχεία ώστε να μην έχει δημιουργηθεί το πρόβλημα. Επίσης κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είχε συμβεί και από μια μαρτυρία ενός ή δύο πολιτών. Τι θα λέγαμε τότε, ότι δεν πρέπει να αποδεχόμαστε μαρτυρίες πολιτών γιατί μπορεί να γίνει λάθος; Ή μήπως θα έπρεπε να πουμε ότι απαγορεύεται η μαγνητοσκόπηση των πολιτών από τηλεπτικούς σταθμούς. Κακοδικίες και κακές κρίσεις των ανθρώπων (γιατί άνθρωποι είναι) θα υπάρχουν πάντα δυστυχώς και αθώοι άνθρωποι θα ταλαιπορούνται.
Επίσης αν αποδεχτούμε ότι το κράτος θα παρακολουθεί τη ζωή μας και έτσι θα μας ελέγχει, τότε παραδεχόμαστε ότι δεν έχουμε δημοκρατία. Ότι δεν υπάρχουν θεσμοί στο πολίτευμά μας που να προστατεύουν την ελευθερία μας. Αν αυτό είναι αληθές τότε το πρόβλημά μας δεν είναι οι κάμερες αλλά πολύ μεγαλύτερο.
Τέλος μεγάλο μέρος των ΜΜΕ είναι αντίθετα στην χρήση των καμερών, αλλά τα ίδια κάνουν μεγάλες δημοσιογραφικές επιτυχίες κάνοντας χρήση κρυφών (σημειώστε το, όχι φανερών) και δικαιλογόντας την χρήση τους προς χάριν του μεγάλου αδικήματος που αποκαλύπτουν. Αυτό ακριβώς που λέει και το κράτος. Αλλά σύμφωνα μ' αυτούς το κρατος δεν είναι φερέγγυο (αυτό δηλαδή που εκλέγεται, έχει μηχανισμούς αυτοελέγχου, και κάθε 4 το πολύ χρόνια επιβεβαιώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών ή όχι), αλλά φερέγγυοι είναι αυτοί οι οποίοι είναι όργανα επιχειρηματιών, δεν έχουν κανένα μηχανισμό αυτοελέγχου, και μπορούν άνετα να κάνουν οποιοδήποτε μοντάζ στο υλικό τους, ή να αποκρύψουν ότι δεν τους συμφέρει. Αυτοί που δεν εκλέγονται από κανένα και καυχιώνται ότι εκφράζουν το κοινό αίσθημα, αλήθεια δεν κατάλαβα από που αντλούν αυτό το δικαίωμα.
Δυστυχώς κάποιοι οι οποίοι θέλουν να αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί, καλλιεργούν συνεχώς στον πολίτη ένα φόβο για ότιδήποτε νέο ή διαφορετικό. Ο φόβος αυτός νομίζω ότι είναι ο κυρίως κίνδυνος. Άνθρωπος φοβισμένος είναι εύαλωτος σε κάθε είδους χειραγώγηση.
Έπειτα δεν μπορώ να καταλάβω , πως είναι δυνατόν να δεχόμαστε την παρακολούθηση με κάμερες σε σχεδόν καθε σημείο της καθημερινής μας ζωής, (οδική συμπεριφορά, καταστήματα, τράπεζες κτλ. αλλά εκεί που είναι πιθανή μια εγκληματική δραστηριότητα να φωνάζουμε ότι πρόκειται για παραβίαση των προσωπικών ελευθεριών μας.
Είδα σήμερα την εκπομπή του κου Φυντανίδη στο ΣΚΑΙ για την περίπτωση του αλβανού νεαρού που μπήκε φυλακή, για επεισόδια σε μαθητική διαδήλωση του 1999, και τελικά αθωώθηκε από το Ευρωπαικό δικαστήριο χάρη σε φωτογραφίες και video δημοσιογράφων. Αρα οι κάμερες στην συγκεκριμένη περίπτωση λειτούργησαν υπέρ του πολίτη και όχι εναντίον του. Επίσης δεν μπορώ να μη σχολιάσω τα λεγόμενα της κας Κουρτοβικ στην εκπομπή αυτή όπου κατηγόρησε τον ρατσισμό των Ελλήνων ως την αιτία αυτού του γεγονότος. Και μέσως μετά από αυτή τη δήλωση εμφανίζεται ο νεαρός να λέει πως αισθανεται υποχρεωμένος στους Έλληνες με τους οποίους ήρθε πρώτα σε επαφή όταν πρωτοήρθε στη Ελλάδα. Τον αγρότη που τον βοήθησε να πάει στο νοσοκομείο, τους γιαρτούς που του φέρθηκαν σαν άνθρωπο και δεν το πίστευε. Κατά τα άλλα οι Έλληνες ρατσιστες ήταν που έφταιγαν. Όχι πως δεν υπάρχουν, και ίσως αυτοί που τον καταδίκασαν να ήταν ρατσιστές, αλλά δεν νομίζω πως είναι σωστό να μηδενίζουμε και να γενικεύουμε κατ' αυτόν τον τρόπο. Πρόκειται πάλι δηλαδή για μια περίπτωση κακής κρίσης ανθρώπων στην οποία οι κάμερες έδωσαν την καλύτερη λύση για τον πολίτη.
Ας μη γελιομαστε, κάποιοι κατάλαβαν ότι δημιουργώνας αναταραχή πρώτον, κερδίζουν ένα μέρος των ψηφοφόρων, αυτων, που για διάφορους λόγους αρέσκονται σ΄αυτό το κλίμα αναταραχής και δεύτερο σπέρνοντας το φόβο, κερδιζουν ένα μέρος των ψηφοφόρουν που λόγω χαμηλής παιδείας, και μορφωτικού επιπέδου ειναι πιο εύαλωτοι. Κάπως έτσι δεν επικαλούνται κάποιοι την τρομοκρατία για δικαιολγήσουν την ιμπεριαλιστική τους στάση κάνοντας πολέπους σε διάφορα σημεία του πλανήτη; Και το ωραίο είναι ότι όλοι αυτοί θεωρούν τους εαυτούς τους δημοκρατικούς και προοδευτικούς. Με φόβο πρόοδος δεν γίνεται αλλά μεσαίωνας...

Τα φαινόμενα απατούν;

Πριν ακόμη πέσει καλά καλά η αυλαία των εκλογών ο Ε. Βενιζέλος έκανε την άγαρμπη κίνηση της διεκδίκησης της προεδρίας στο ΠΑΣΟΚ. Αμέσως έσπευσαν οι μεγαλοεκδότες να τον στηρίξουν με όλες τους τις δυνάμεις. Τελικά όμως φαίνεται πως αυτή η στήριξη έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: Ο Παπανδρέου ενισχύθηκε και φαίνεται να επικρατεί.
Τα τελευταία χρόνια (ξεκινώντας ίσως λίγο πριν το 2004) φάνηκε πως ο κόσμος άρχισε να μην εμπιστεύεται τα μεγάλα ΜΜΕ. Ήταν πλέον φανερό ότι τα ΜΜΕ προσπαθούσαν να χειραγωγήσουν τον κόσμο, γεγονός που προκάλεσε μια έντονη αντίδραση. Σε σημείο μάλιστα που οι πολίτες να αμφισβητούν ακόμη και πραγματικές ειδήσεις μόνο και μόνο γιατί οι ειδήσεις αυτές προβαλλόταν έντονα από τα ΜΜΕ. Αποτέλεσμα η ΝΔ να επικρατήσει άνετα παρά τον λυσσαλέο πόλεμο που δέχθηκε. Αυτό επαναλήφθηκε και το 2007, αν λογαριάσει κανείς και την κυβερνητική φθορά της ΝΔ. ΤΟ ΠΑΣΟΚ, παρά την εμφανέστατη υποστήριξη από τη μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ, καταποντίστηκε.
Ίσως να είναι πολύ συνομωσιολογικό, αλλά αν θεωρήσουμε ότι αυτοί οι οποίοι ελέγχουν τα ΜΜΕ δεν είναι ανόητοι, το αντίθετο μάλιστα, μου φαίνεται απίθανο να μην κατάλαβαν ότι η στάση τους επηρεάζει ακόμη τον κόσμο λειτουργώντας όμως με αντιδραστικό τρόπο. Δηλαδή ο κόσμος οδηγείται προς το αντίθετο από αυτό που αυτοι υποστηρίζουν. ΕΠομένως μήπως αυτή η εμφανέστατη στήριξη προς τον Βενιζέλο δεν είχε σκοπό την εκλογή του Βενιζέλου αλλά το ακριβώς αντίθετο;
Αν δει κανείς τον τρόπο που εμφανίζονται οι δύο υποψήφιοι στις διάφορες εκδηλώσεις τους, εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κανείς, ότι η εικόνα Παπανδρέου είναι πολύ καλά σκηνοθετημένη, φωτεινή, μελετημένη, ενώ του Βενιζέλου γκρίζα, μίζερη, φτωχή. Άραγε αυτοί οι καναλάρχες δεν το πρόσεξαν αυτό; Και πάλι για να έχεις μια τόσο καλή τηλεπτική εικόνα κοστίζει. Δεν θα ήταν φυσικό να περιμένει κανείς ότι ο Βενιζέλος θα είχε πολύ καλύτερη τηλεοπτική εικόνα από τον Παπανδρέου;
Είναι ένας προβληματισμός και πολύ θα ήθελα να διαβάσω τα σχόλιά σας.

Αντί

Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Αντί» που κυκλοφορεί.
anti-blog

Αυτός ήταν κάποτε Πρόεδρος κυβέρνησης

Πως να χαρακτηρίσει κανείς κάποιον ο οποίος έχει ηγηθεί τόσα χρόνια μιας χώρας και όμως δεν αντέχει την κριτική. Ο κ. Σημίτης δεν πήγε στο Πολιτικό συμβούλιο (νομίζω έτσι το λένε) γιατί προφανώς δεν άντεχε να ακούσει την κριτική που θα του ασκούσαν οι υποψήφιοι αρχηγοί. Είναι αυτό συμβατό με κάποιον που ήταν πρωθυπουργός μιας χώρας; Αν δε μπορούσε να αντικρούσει ή να αντέξει τουλάχιστον να είναι μπροστά στην κριτική τότε πως μπορούσε να είναι πρωθυπουργός; Η απάντηση είναι απλή. Όταν ήταν στην κυβέρνηση δεν είχε κριτική. Οι δικοί του για χάρη της ενότητας του κόμματος δεν τολμούσαν να του πουνε κουβέντα και τα τόσο ισχυρά ΜΜΕ, είχαν σωπάσει γιατί εξυπηρετούνταν από τον τρόπο που γινόταν η διανομή των κονδυλίων (διαφηστικών και μη). Όσα απ' αυτά τολμούσαν κριτική, εξαφανίζονταν μέσω οικονομικών πιέσεων. Ούτε τη σάτυρα δεν επέτρεπε. Θυμάται κανείς πως εξαφανίστηκε η Μαλβίνα Κάραλη από τον Antenna; Και όταν ήταν να ακούσει την πιο ιερή κριτική όλων την κριτική του λαού στις εκλογές, την κοπάνησε αφήνοντας ένα φιλόδοξο κορόιδο τη θέση του. Ένα παιδί που μεγαλώνει και δεν το έχει μαλώσει, κανείς τρέμει την ημέρα που για πρώτη φορά θα το μαλώσει κάποιος. Έτσι κι αυτός. Νομίζω ότι είναι ντροπή του συστήματός μας το γεγονός ότι είχαμε ένα τόσο θρασύδειλο άνθρωπο για πρωθυπουργό.

Εξομολόγηση

Καθεστωτισμός, κυβερνητισμός, η εξουσία αυτοσκοπός, ανάλωση στη διαχείριση της εξουσίας και των μηχανισμών της. Μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποίησε ο ΓΑΠ, σήμερα στην εθνική συνδιάσκεψη. Και μάλιστα χειροκροτήθηκε έντονα όταν το είπε. Φαίνεται πως αν και αργά, στο ΠΑΣΟΚ αποδέχονται όλα αυτά που τους καταμαρτυρούσαν οι "κακοί", "αντιλαϊκοί" "εχθροί" τους, δηλαδή εμείς.

Αλλά δεν φτάνει αυτό. Δεν σημαίνει ότι ξεπέρασαν ένα πρόβλημα μόνο και μόνο επιεδή το έχουν αναγνωρίσει. Για να το πετύχουν αυτό χρειάζεται και να αλλάξουν πρόσωπα. Όλους αυτούς που με τον καιρό έγιναν καθεστωτικοί ή αναλώθηκαν στη δαχείριση της εξουσίας και τωνμηχανισμών της. Όμως αυτό δεν το βλέπω να γίνεται αν κρίνει κανείς από τους υποψήφιους προέδρους. Και οι τρεις ήταν βασικότατοι υπουργοί ων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ άρα και εκφραστές (αν όχι δημιουργοί) αυτής της πολιτικής που σήμερα καταγγέλουν. Και μαζί μ'αυτούς είναι και όλοι αυτοί που το 2004 σώπασαν για χάρη του κομματικού συμφέροντος. Ας μην ξεγελιούνται στο ΠΑΣΟΚ. Τίποτα δεν άλλαξαν, ούτε πρόκειται να αλλάξουν τόσο εύκολα. Χρειάζονται ριζικές αλλαγες σε επίπεδα προσώπων για να κάνουν μια νέα αρχή. Όσο αυτό δεν το καταλαβαίνουν, απλά συνεχίζουν να ζούν το μύθο που ζούσαν την 3ετία 2004-2007 περί δεξιάς παρένθεσης...

Χωρίς Λόγια 2

Χωρίς Λόγια

Ανεπάρκεια

Δεν αντέχω στον πειρασμό. Είπα πως τέρμα με τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, αλλά μετά το σημερινό του GAP, δεν μπορώ, δεν κρατιέμαι. Θα το σχολιάσω.
Έχουμε και λέμε. Ο GAP πρόκειται να μιλήσει στη βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Πως όμως θα βρει το σθένος να το κάνει τη στιγμή που αισθάνεται ότι δεν έχει την εμπιστοσύνη των βουλευτών του. Έτσι καταλήγει εύκολα στη λύση της ψήφου εμπιστοσύνης από την κοινοβουλευτική ομάδα. Λογικό αν το σκεφτεί κανείς με ένα στενό κομματικό χαρακτήρα. Τι θα απαντούσε άραγε σε μια "μπηχτή" του Καραμανλή ας πούμε του στυλ "Εσύ εκ μέρους ποιών μιλάς". Θέλησε έτσι ουσιαστικά να εκβιάσει μια υπέρ του ψήφο εν όψη μιας αγωνιστικής για το ΠΑΣΟΚ ημέρας. Όμως αυτό που δεν κατάλαβε (;) ήταν ότι ότι ζητούσε από καποιους βουλευτές να του δώσουν τώρα ψήφο εμπιστοσύνης και να την άρουν μετά από 40 μέρες. Πως θα μπορούσε για παράδειγμα ο Βενιζέλος να το κάνει αυτό. Μέχρι χτες τον κατηγορούσε για ανεπαρκή και τώρα να του δώσει ψηφο εμπιστοσύνης.
Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό ο GAP. Το είχε ξανακάνει όταν πήρε το δακτυλίδι από τον Σημίτη το 2004. Και τότε εκβίασε μια θετική ψήφο χιλιάδων ψηφοφόρων σε όλη την Ελλάδα ενόψι της δύσκολης εκλογικής αναμέτρησης.
Επομένως δεν είναι άμοιρος ευθυνών και ο Σημίτης για τη σημερινή κατάσταση. Και μου φάνηκε πολύ υποκριτικό να μιλάει σήμερα εναντίον αυτής της πρότασης ο Σημίτης, τη στιγμή που αυτός το είχε ξεκινησει πριν 3μισυ χρόνια.
Καταλήγουμε έτσι στα εξής συμπεράσματα:
1. Ο Παπανδρέου αισθανεται ότι δεν έχει την εμπιστοσύνη των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (γι' αυτό και πήγε εκβιαστικά να την πάρει σήμερα)
2. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν εμπιστεύονται τον Παπανδρέου(Γι'αυτό και δεν του την έδωσαν σήμερα)
3. Ο Σημίτης Στηρίζει καθαρά τον Βενιζέλο ή τουλάχιστον δεν στηρίζει Παπανδρέου (Γι' αυτό και αντέδρασε σήμερα)
4. Ο Σημίτης συνεχίζει να είναι υποκριτής
5. Το ΠΑΣΟΚ είναι βαθιά διχασμένο όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν
6. Στο ΠΑΣΟΚ δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ακόμη δεν έβαλαν μυαλό και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τα ίδια τεχνάσματα.
7. Στο ΠΑΣΟΚ φοβούνται απλές δημοκρατικές διαδικασίες.
Καλά ξεμπερδέματα. Ελπίζω να μη χρειαστεί να ξαναγράψω για τα Εσωκομματικά τους. Αλλά μάλλον το βλέπω απίθανο για λίγο καιρό ακόμη...

Κυκλοφοριακό χάος στην Αθήνα;

Μα γιατί; Τόσα χρήματα ξοδέψαμε το 2004 για να γίνουν αυτοί οι όντως τεράστιοι και εντυπωσιακοί δρόμοι, αλλά κυρίως το μετρό και ο προαστιακός. Η υπόλοιπη Ελλάδα έμεινε πολύ πίσω για χάρη της Αθήνας και των Ολυμπιακών αγώνων. Πολύ καλά έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και έδωσαν τόση σημασία στα έργα αυτά. Εμείς της επαρχίας (οι καλοποαίρετοι) είπαμε, αντε δεν πειράζει, να γίνουν αυτά τα έργα και για μας βλέπουμε αργότερα. Θα έρθει και η σειρά μας. Και τώρα έχει πάλι πρόβλημα;
Μήπως εμείς της επαρχίας πρέπει να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να πάρει μέτρα ώστε να υποχρεωθούν οι Αθηναίοι να χρησιμοποιούν τα μαζικά μέσα μεταφοράς; Γιατί τότε , γιατί στο καλό τα φτιάξαμε; Και θέλουν κι άλλα. Ελπίζω όχι....

Βιβλίο Ιστορίας

Αρκετά με τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ. Μεγάλα παιδιά είναι ας τα βρούν μόνοι τους. Θα ήθελα να πω δυο λόγια για το βιβλίο ιστορίας της ΣΤης δημοτικού. Να διευκρινίσω μόνο ότι σε καμιά περίπτωση δεν είμαι ειδικός, στο σχολείο ήταν το μοναδικό μάθημα που αντιπαθούσα, και δεν έχω παιδιά κοντά σ'αυτή την ηλικία. Θα ήθελα να σχολιάσω το θέμα εντελώς απ' έξω. Σϊγουρα όποιος ακούει ότι κάποια ιστορικά στοιχεία που τα θεωρούσαμε δεδομένα όπως το κρυφό σχολειό για παράδειγμα, δεν ισχύουν, ξενίζεται και ενοχλείται. Όμως δεν είμαι ιστορικός και σίγουρα δεν έχω δικαίωμα να πω ότι κάνει λάθος αυτός που το έγραψε. Υπάρχουν άλλοι επιστήμονες που έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να εκφραστουν θετικά ή αρνητικά. Όμως όταν ακούει ότι στο λιμάνι της Σμύρνης οι Ελληνες συνωστίζονταν, και μάλιστα στην συνέχεια ότι αυτό ήταν μια ατυχής έκφραση, δεν ενοχλείται απλά, αλλά υποψιάζεται. Υποψιάζεται ότι η συγγραφική ομάδα προσπαθεί να πετύχει κάτι. Γιατί δεν είναι δυνατόν, ένα βιβλίο ιστορίας που γράφεται από σοβαρούς επιστήμονες, να έχει ατυχείς εκφράσεις. Κάτι συμβαίνει εδώ και πρέπει να το ψάξουμε. Πρέπει να δούμε αν υπάρχουν και άλλες "ατυχείς εκφράσεις". Δεν ξέρω τί θέλουν να πετύχουν αλλά θέλει πολλή προσοχή το πράγμα...

Γιατί μπαμπά

-Γιατί μπαμπά οι δημοσιογράφοι στεναχωριούνται με το ΠΑΣΟΚ αυτές τις μέρες τόσο πολύ;
- Γιατί παιδί μου, η εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ ήταν πάντα μια εσωκομματική διαδικασία

Τελικά ποιο είναι το πρόβλημα ?

Μας λένε ότι το πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ είναι πολιτικό. ΑΥτό που δεν καταλαβαίνω και μ' έχουν μπερδέψει είναι τι έννοούν. Πολιτικό με την έννοια ποιος είναι καλύτερος για αρχηγός, ή πολιτικό με την έννοια ποιος εκφράζει τις νέες ιδέες του ΠΑΣΟΚ, τις οποίες όμως απ' ότι φαίνεται δεν έχουν βρει ακόμη. Μου θυμίζει δυστυχώς κάτι σαν ποια μεταγραφή να κάνουμε μήπως και πάει καλά ο Ολυμπιακός στο Champions Leage. Και ύστερα μιλάμε για ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής

Ποιος φοβάται τις δημοκρατικές διαδικασίες

Είναι αδιανόητο, νομίζω, ένα δημοκρατικό κόμμα, να βοβάται μια δημοκρατική διαδικασία. Και εξηγούμαι: Φοβούνται λέει στο ΠΑΣΟΚ ότι αν γίνει πολύ εντονη η διαμάχη για την ηγεσία του κόμματος, υπάρχει κίνδυνος για διάσπαση. Ε και; Αν υπάρχει μεταξύ των υποψηφίων τέτοια διαφορά απόψεων και νοοτροπίας που να οδηγεί σε τέτοια έντονη διαφωνία, δεν νομίζετε ότι το πιο δημοκρατικό είναι η διάσπαση; Γιατί πρέπει πάλι να "θαφτεί" η διαφωνία και νε μεταφερθεί στο μέλλον. Αυτό έγινε και το 2004 και ιδού τα αποτελέσματα. Μέσα στη δημοκρατία είναι και η έντονη αντιπαράθεση σαν συνέπεια της μεγάλης διαφοράς απόψεων και ιδεών. ΑΥτό δεν πρέπει να το φοβάται κανείς. Όποιος προσπαθεί να το κρύψει, να το βάλει κάτω από το χαλί, θα το βρει μπροστά του αργότερα.
Υ.Γ. Μήπως αυτή η στάση (προσπάθεια απόκρυψης της έντονης διαφοράς απόψεων) δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει/υποβιβάσει τις δημοκρατικές του αρχές προς χάριν την πρόσκαιρης κάθε φορά αγωνίας για την κατάκτηση της εξουσίας;

Αναξιοπιστία

Παύλος Τσίμας στο κλείσιμο της εκπομπής του χθες βράδυ (19/9/2007) για τις δημοσκοπήσεις:
"Είναι γεγονός ότι η διαφορά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στο τέλος Αυγούστου ήταν 5%."
Αλήθεια, και σεις γιατί μας λέγατε 1.8%(αν θυμάμαι καλά το το νούμερο)
Αυτός ο δημοσιογράφος θεωρείται σήμερα αξιόπιστος; Δεν νομίζω
Οι μάσκες πέφτουν...

Γιορτή στη Λάρισα

Η πτώση της ψευδοαριστεράς

Το ΠΑΣΟΚ χάνει δυνάμεις. ΑΥτό μπορεί να έχει δύο εξηγήσεις.
α) Ο αρχηγός του και οι υποψήφιοι βουλευτές του δεν πείθουν για την ικανότητά τους.
β) Ο αριστερός κόσμος της Ελλάδας άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι το ΠΑΣΟΚ με τη σημερινή του μορφή σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζει αριστερές ιδέες, αλλά απλά καπηλεύεται την αριστερά. Μήπως αυτό σημαίνει ότι είναι η αρχή του τέλους για την ψευδοαριστερά;

Έχασε ο δικομματισμός;

Η ΝΔ μετά από μια περίοδο διακυβέρνησης κατά την ταπεινή μου γνώμη έχασε στα όρια μιας φυσιολογικής φθοράς, αν συνυπολογίσει κανείς και την συγκυρία των εμπρησμών. Συνήθως όμως στην Ελλάδα η αξιωματική αντιπολίτευση κέρδιζε το μεγαλύτερο μέρος αυτής της φθοράς κι έτσι ο δικομματισμός έβγαινε αλώβητος. Αυτή τη φορά όμως φαίνεται πως το ΠΑΣΟΚ, η αξιωματική αντιπολίτευση, όχι μόνο δεν κέρδισε, αλλά ταυτόχρονα έχασε σημαντικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα να φαινεται πως μειώνεται το ποσοστό του δικομματισμού. Άρα η πιο καθαρή ανάγνωση είναι πως το ΠΑΣΟΚ έχασε και όχι ο δικομματισμός.