Πέμπτη 30 Αυγούστου 2007

Να ποιοι φταίνε για τη κατάντια μας

Το κράτος παρά τις αγκυλώσεις του, την γραφειοκρατία, την κακή οργάνωση, απέδειξε ότι μπορεί να κάνει θαύματα. Κατάφερε σε λίγες μέρες να αρχισει να μοιράζει χρήματα στους πυροπαθείς, να καταγράφει τις ζημιές και τέλος πάντων να οργανώνει τα πράγματα εκεί κάτω. Αλλά βρέθηκαν κάποιοι που πάνε να χαλάσουν αυτή την προσπάθεια. Βρέθηκαν κάποιοι οι οποίοι παριστάνουν τους πυροπαθείς και εκμεταλευόμενοι τον λιγοστό κρατικό έλεγχο λόγω ανάγκης, πάνε να πάρουν τα χρήματα που προορίζονται για τους δύστυχους ανθρώπους. Είναι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι θα βάλουν τη φωτιά, θα κλέψουν από το φτωχό γεροντάκι, θα μας προσπεράσουν στην ουρά, θα ρίξουν τα σκουπίδια από το αυτοκίνητο όταν γυρνούν από την εκδρομή και άλλα πολλά. Σίγουρα όλοι έχουμε κάποιον δίπλα μας που είναι σ'αυτή την κατηγορία. Ίσως μάλιστα πολλοί από εμάς να βλέπουμε και κάποια στοιχεία του εαυτού μας σ' αυτή την περιγραφή. Πρέπει κάποτε να αρχίσουμε να εντοπίζουμε και να απομονώνουμε τέτοιους ανθρώπους ή εκδηλώσεις του εαυτού μας. Δεν φταίει μόνο το κράτος. Το κράτος είναι ίσως ο εύκολος φταίχτης, το άλλοθι για να δικαιολογήσουμε τον άσχημο εαυτό μας. Παιδεία είναι πιστεύω η λέξη κλειδί. Τόσα χρόνια έχει περάσει μέσα μας και μας έχει στοιχειώσει κανονικά η μαγκιά του Ελληνα που τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ξένους ξενέρωτους. Επιτέλους πρέπει το σχολείο να μας μορφώνει και όχι να μας εκπαιδεύει...

Καπέλωμα των blogers ?

Θα ανεχτεί η Ελληνική κοινότητα των blogers το καπέλωμά της που επιχειρεί αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Θα δεχτεί να μπει κάτω από τη σκέπη ενός κόματικού σχηματισμού; Ελπίζω όχι. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα αυτής της κοινότητας είναι ο μη κομματικός χαρακτήρας της. Ελπίζω να μη το χάσει...

Δευτέρα 27 Αυγούστου 2007

Βοηθήστε τους να σβήσουν τη φωτιά

Άραγε πως να αισθάνεται ένας πυροσβέστης ο οποίος κάθεται λίγο κάτω από ένα καμμένο δέντρο για να ξεκουραστεί λίγο και αυτό που ακούει από το διπλανό ραδιόφωνο είναι μια άσχημη κριτική περί ανικανότητας συντονισμού ( προεκλογικού κυρίως χαρακτήρα κατά τη ταπεινή μου γνώμη) . Σημειώνω ότι δεν μιλώ για τη δική σας κριτική. Άραγε την επόμενη φορά που θα πάρει εντολές από τους ανώτερούς του, θα έχει την ίδια τόλμη/θάρρος/'ορεξη/αποφασιστικότητα , ή θα είναι καχύποπτος και μη αποτελεσματικός. Ο πόλεμος δεν τελείωσε ακόμη. Περιμένετε λίγο ρε γαμώτο. Θα τους βγάλετε τα μάτια μετά από λίγο. Βοηθήστε τους τώρα να σβήσουν τη φωτιά ακόμη και με την μικρή αποτελεσματικότητα που έχουν, όπως εσεις θεωρείτε οι δημοσιογράφοι ειδήμονες...

Δευτέρα 20 Αυγούστου 2007

Αιφνίδιες εκλογές

Γυρίζουμε από τις διακοπές και μας προέκυψαν εκλογές. Τι κρίμα; πολλοί πίστευαν ότι επιτέλους κάποιος πρωθυπουργός θα τηρούσε την υπόσχεσή του για εκλογές στην τετραετία. Φαίνεται πως όλοι τελικά έχουν το κομματικό συμφέρον πάνω απ' όλα. Αλλά πάλι, αν οι εκλογές γινόταν τον Μάρτιο θα είχαμε μια προεκλογική περίοδο διάρκειας 1 έτους. Ποια χώρα θα το άντεχε. Ίσως είναι καλύτερα έτσι. Υπάρχουν πολλοί που κερδίζουν πολλά χρήματα από μια μεγάλη προεκλογική περίοδο και γι αυτό πιέζουν συνεχώς για εκολές. Ισως έτσι μειωθεί το κόστος αυτών των εκλογών. Ελπίζω δηλαδή, γιατί είναι κρίμα να ξοδεύονται τόσα χρήματα τη στιγμή που δεν περισεύουν σε κανέναμας...

Τρίτη 31 Ιουλίου 2007

Το κάστρο του Πλαταμώνα

Πήγαμε την Κυριακή να δούμε το κάστρο του Πλαταμώνα. Παρκάραμε το αυτοκίνητο. Πρώτη ταμπέλα υποδοχής αυτή που πρειδοποιούσε για το εισιτήριο, 2€ καλή τιμή θα έλεγα. Μεγάλη ταμπέλα, μπροστά στην είσοδο δύσκολο να μην την δεις. Κοίταξα έτσι πρόχειρα για τις ώρες λειτουργίας, δεν είδα τίποτα. Αρχίσαμε την άνοδο. Γύρω στα 200-300 μέτρα με σκαλοπάτια (σε άθλια κατάσταση). Όσο πλησιάζαμε προς στην πόρτα εισόδου άρχισα να συνειδητοποιώ ότι ήταν κλειστό. Μέσα από τα κάγκελα της πόρτας βαθειά βαθειά, λες και θα την έκλεβε κανείς, ήταν μια ταμπέλα που έλεγε το ώραριο επισκέψεων. 8:30 με 15:30. Να πάρει λέω, και περιοριστήκαμε στον περιμετρικό περίπατο. μια και ήταν πολύ αργά. Στην επιστροφή ενημερώσαμε άλλους επιίδοξους επισκέπτες του κάστρου για το γεγονός, οι οποίοι απογοητευμένοι κουνούσαν το κεφάλι τους και γυρνούσαν πίσω μαζί μας. Φτάνοντας στην είσοδο είδα και μια μικρή απόμερη ταμπελίτσα να ενημερώνει για το ωράριο. Τι ειρωνία είπα. Οι χρήσιμες πληροφορίες πάντα είναι παραγκωνισμένες. Δύσκολο τώρα να ξαναπάω. Έγινα 40 χρονών και τώρα αξιώθηκα να πάω στο κάστρο. Φαντάσου πως σκέφτονται αυτοί που έρχονται από την άκρη της γης για να δούν την Ακρόπολη και πέφτουν σε απεργία. Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα. Ιερή η απεργία και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Ιερή η αδυναμία του κράτους να ξοδεύει ένα σωρό χρήματα σε υπαλλήλους. Ιερό όμως και το δικαίωμα του πολίτη αλλοδαπού ή μη να επισκέπτεται τα μνημεία της ιστορίας του...

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2007

ΜΜΕ παννελαδικής εμβέλειας

Εδώ και καιρό, από τότε που άρχισα να ακούω τις εκπομπές του δημόσιου ραδιοφώνου (κυρίως ΝΕΤ λόγω ενημερωτικών εκπομπών), με έχει εκνευρίσει αφάνταστα το γεγονός ότι τα λεγόμενα κρατικά ραδιόφωνα συμπεριφέρονται όπως και όλα τα άλλα ραδιόφωνα της Αθήνας. Ξυπνήστε κύριοι. Είστε ραδιόφωνα όλης της Ελλάδας και εκπέμπετε και για μας στην Επαρχία. Για να μην πω μόνο για μας, γιατι αν δεν κάνω λάθος οι περισσότεροι ακροατές σας είναι από την επαρχία, έχω άδικο;

Παρασκευή 20 Ιουλίου 2007

ΆΛλη μια παιδική εκμετάλευση

Πήγαμε χθες το απόγευμα μια βόλτα με τα παιδιά στη Βελίκα, ένα μικρό παραλιακό οικισμό στη Λάρισα. Κάθε κατάστημα πάνω στο δρόμο είχε και τουλάχιστον ένα αντικείμενο που στόχευε τα παιδιά. Από ράφια με παιδικά χαζοπαιχνιδάκια μέχρι αυτά τα παιχνίδια με το κέρμα που ανεβαίνουν τα παιδιά. Αυτό που έγινε ήταν τρομερό. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε βήμα. Τα παιδιά μετά από φωνές και παρακάλια ξεχνούσαν το ένα παιχνίδι και αμέσως μετά κολλούσαν στο επόμενο. Αυτό δεν είναι εκμετάλευση της παιδικής αθωότητας; Τελικά φύγαμε από την περιοχή τρέχοντας, μαλωμένοι και νευριασμένοι. Μήπως θα έπρεπε να μπει μια τάξη σ'αυτό το θέμα; Σην τηλεόραση υπάρχει νόμος ώστε να μη μπορούν να διαφημίζονται παιχνίδια κάποιες συγκεκριμένες ώρες. Μήπως πρέπει να γίνει κάτι και γι΄αυτό. Μέχρι τότε προτείνω εμείς οι γονείς να αποφεύγουμε όλα αυτά τα μέρη που δουλεύουν κατ' αυτόν τον τρόπο.

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2007

Είναι η απεργία εκβιασμός ;

Με αφορμή την απεργία των υπαλλήλων της Ακρόπολης, πάνω στο μέγιστο της τουριστικής κίνησης, μου γεννήθηκε η εύλογη απορία:
Είναι η απεργία εκβιασμός ; Αν όχι, τότε καλώς γίνεται και να γίνεται. Αν όμως είναι μια μορφή εκβιασμού, τότε κάτα πόσο είναι αποδεκτοί οι εκβιασμοί σε μια δημοκρατία ; Έχει ο καθένας συνδικαλιστικός φορέας το δικαίωμα να χτυπάει ένα κράτος (κράτος όχι κυβέρνηση) τη στιγμή που πονάει ώστε να κερδίσει κάποια πλεονεκτήματα έναντι των άλλων; Και τότε αυτοί οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα του "εκβιασμού" χάνουν και το δικαίωμα/τη δυνατότητα της απεργίας ; Γιατί ποιος ο λόγος να κάνουν απεργία εφόσον δεν μπορούν να εκβιάσουν και άρα δεν πρόκειται να κερδίσουν τίποτα...
Μήπως σ' αυτή τη χώρα έχουμε χάσει την πραγματική σημασία των έργων και των λόγων ;
Υ.Γ. Εδώ πρέπει να τονίσω και την ευθύνη του κράτους απέναντι στην απεργία, το κράτος το οποίο πρέπει να φτάσει σε επίπεδα εκβιασμού για να ασχοληθεί με τους απεργούς και το πρόβλημά τους. Το διευκρινίζω γιατί δεν θέλω σε καμιά περιπτωση να παρερμηνευθεί το σχόλιό μου ως "επίθεση" κατά των συνδικαλιστών και των συνδικαλιστικών μεθόδων...

Πέμπτη 5 Ιουλίου 2007

Θέλω...

Θέλω να γίνω σύζυγος προέδρου μεγάλου οργανισμού του δημοσίου, ώστε να μπορώ να έχω και εγώ 5-6 θέσεις στον οργανισμό καλά αμοιβόμενες και να κάθομαι σπίτι....

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2007

Αυτοί που τα ξέρουν όλα

Άραγε από που πηγάζει η σιγουριά κάποιων επαρμένων δημοσιογράφων ότι εκφράζουν την άποψη του απλού λαού ; Εκλέγονται από κάποιον; Μήπως έχουν τα εισοδήματα και το βιωτικό επίπεδο του απλού λαού που υποτίθεται ότι υπερσπίζονται ;

Ας καούνε όλοι για χάρη της ΑΘήνας

Ακούγεται και αυτό, τις τελευταίες ημέρες, και μάλιστα, από πολύ σοβαρά στόματα, ότι ένα από τα λάθη που οδήγησαν στο κάψιμο της Πάρνηθας ήταν το γεγονός ότι τα αεροπλάνα έφυγαν για άλλες φωτιές που καίγανε εκείνη την ώρα. Επιτέλους φτάνει ρε παιδιά με την Αθήνα σας. Εϊμαστε και εμείς άνθρωποι. Τα ίδια δικαιώματα πρέπει να έχουμε. Πρέπει επιτέλους εσείς που κατοικείτε στην Αττική ότι η υπόλοιπη Ελλάδα δεν είναι για να πάτε εσείς διακοπές...

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2007

Φωτογραφίες από τη φωτιά

















Φταίνε λέει για τις φωτιές οι αλήτες αυτού του τόπου που μας διοικούν.
Και τους αλήτες αυτού του τόπου ποιος τους βγάζει; Ποιος ζητάει ρουσφέτια κάθε τόσο ; Ποιος πετάει τα σκουπίδια όπου νά 'ναι; ποιος πετάει τα τσιγάρα του από το παράθυρο ;
Ποιος χτίζει σπίτια μές το δάσος; Ποιος αγοράζει τα σπίτια που χτίστηκαν μέσα στο δάσος; Ποιος δεν καθαρίζει τα χωράφια του από τα χόρτα; Ποιός παίρνει την ηλεκτροσυγκόλληση και πάει με τον καύσωνα να κολλήσει τα κάγκελα; Μήπως είμαστε όλοι αλήτες και δεν μας φταίνε μόνο αυτοί οι λίγοι γνωστοί ; Μήπως το μεγαλύτερο λάθος που κάναμε μέχρι τώρα ήταν ότι τα φορτώναμε όλα σε ένα αδύναμο κράτος το οποίο κράτος εμείς το κρατάμε αδύναμο, λέγαμε εντάξει εσύ φταίς κράτος, διόρθωσε τον ευατό σου και γυρίζαμε από την άλλη και κοιμόμαστε; Τα λέω όλα αυτά ενώ βρίσκομαι 50 μέτρα από τα καμένα δίπλα από την Αγιά...

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2007

Φωτιά στην Αγιά


Σήμερα είναι μια πολύ πικρή μέρα. Καίγεται από χθές το μεσημέρι ένα πανέμορφο δάσος στους νότιους πρόποδες του Κισσάβου. Η εικόνα που αντίκρυσα το πρωί όπως ερχόμουν στην Αγιά ήταν απογοητευτική. Πριν από λίγο μίλησα με ένα φίλο που τώρα βρίσκεται στην Αθήνα, και μου είπε ότι πριν από κάποια χρόνια είχε κάνει αναδάσωση εκεί. Τώρα πάνε και αυτά. Είχα καιρό να δώ τέτοιο πράγμα. Την τελευταία φορά ήμουν πολύ μικρός. Ελπίζω να μη χρειαστεί να το ξαναζήσω

Παρασκευή 15 Ιουνίου 2007

Δημοσιογραφική ανευθυνότητα (ακόμη μία)

Σήμερα, μια μεγάλη και από τις πιο ιστορικές εφημερίδες της χώρας μας, αποφάσισε να ασχοληθεί με μια ακόμη περίπτωση νοσοκομειακού σκανδάλου. 3 λέει μικρόβια, επικινδυνα, δεν τα πιάνουν αντιβιωτικά, σε μια εντατική παίδων, σκοτώνει λέει παιδιά. Πανικός.
Προσέξετε τώρα. Μιλάμε για εντατική που λοιμώξεις ενδονοσοκομειακές είναι πολύ πιθανές και συνηθισμένες. Και τι είναι αυτά τα μικρόβια; Συνηθισμένα μικρόβια ανθεκτικά στα αντιβιωτικά όπως όλα τα μικρόβια των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Και τί παιδιά σκοτώνουν; παιδιά εξασθενημένα, που δυστυχώς είναι πολύ πιθανόν να πεθάνουν από μια απλή λοίμωξη. Μα τότε γιατί τόσος ντόρος ; Απλά γιατί ο δημοσιογράφος αλλά και ο εκδότης της εφημερίδας αποφάσισαν ότι αυτός είναι ένας πολύ απλός τρόπος να βγάλουν χρήματα ή να κάνουν αντιπολίτευση. Και έρχονται να παίξουν με ένα από τα πιο ευαίσθητα συναισθήματα. Τον φόβο των γονιών για τα παιδιά τους. Φανταστήτε τί σκέφτεται ο γονιός που έχει το παιδί του εκεί μέσα. Και λέω να παίξουν, γιατί ώς δημοσιογράφοι θα έπρεπε να έχουν και την επίσημη εκδοχή του νοσοκομείου πριν δημοσιεύσουν την είδηση. Αλλά όπως φαίνεται δεν το κάνανε, γιατί τότε δεν θα είχαν είδηση. Τωρα τη φασαρία την κάνανε, φύλλα πουλήσανε, οι καλοθελητές συνάδελφοί τους το κάνανε πρώτη είδηση στην τηλεόραση και διαφημίσανε την εφημερίδα. Ποιός έχασε; Η υγεία λίγη ακόμη από την αξιοπιστία της, οι γονείς κάποια χρόνια απο τη ζωή τους, οι γιατροί της εντατικής, που δεν είναι όλοι αλμπάνηδες. Εϊναι και πολλοί με μεράκι (Όποιος δεν τους έχει δει να δουλεύουν δεν ξέρει τίποτα). Και όταν βλέπουν να υποβαθμίζεται η προσπάθειά τους κατ' αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουν να γίνουν και αυτοί αλμπάνηδες. Και για να κλείνω, από που αντλεί ο δημοσιογράφος το δικαίωμα έτσι ανευθνα να προκαλεί ένα τόσο μεγάλο προβλημα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι για χάρη της δουλειάς του μπορεί να υπερβάλλει λίγο. ΑΛλά για φανταστείτε. Ο οδοντίατρος ασκεί και αυτος λειτούργημα, όπως και ο δημοσιογράφος. Φαντάσου τώρα να πας στον οδοντίατρο και να σου κάνει απονεύρωση αντί για σφράγισμα, γιατί υπερβάλλει λίγο να βγάλει κανένα φράγκο. Πως τον λές τότε αυτόν τον οδοντίατρο; ΑΠΑΤΕΩΝΑ. συμφωνείτε;

Τρίτη 12 Ιουνίου 2007

Εκπομπή για να ακούς

Ελληνοφρένεια, κάθε μεσημέρι στο SKAI 100.3FM, και για όσους είναι εκτός Αθήνας μέσω Internet εδώ http://www.skai.gr/master_livestream.php?rdtv=1025&rtk=r. Κάθε μεσημέρι στις 1:00

Σάββατο 2 Ιουνίου 2007

Περί αγένειας

Τελικά, αυτό που κατάλαβα πως φταίει περισσότερο απ' όλα είναι ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε πολύ αγενείς. Θεωρούμε μαγκιά το να πατήσουμε πάνω στον άλλο και να ανεβούμε, αρκεί να μη ρισκάρουμε το να μας την πούνε. Αυτό βέβαια για τους περισσότερους, γιατί υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι δεν διστάζουν ούτε σ΄αυτό.
Σε ποιον οδηγό δεν έχει τύχει να περιμένει στην ουρά του φαναριού για να στρίψει κάπου αριστερά και κάποιος έξυπνος αφού τους έχει περάσει όλους, έρχεται μπροστά μπροστά έχοντας την πλάτη του σε όλους τους άλλους. Μαγκιά. Σιγά μην περιμένει όλους τους άλλους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αγένειας.
Άρα πηγή του κακού είναι η παιδείας μας. Μήπως κάποτε πρέπει ν' αρχίσουν τα σχολεία μας να βγαζουν μορφωμένους αντί για εκπαιδευμένους ανθρώπους ;

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2007

Τα νέα πρόστιμα της τροχαίας

Από την Κυριακή λέει, αρχίζει να εφαρμόζεται ο νέος Κ.Ο.Κ., πάλι; που υπόσχεται ότι ανεβάζοντας τα πρόστιμα θα μειώσει τα ατυχήματα, πάλι;
Μα καλά δεν καταλαβαίνουν ότι για να θεραπεύσουν ένα πρόβλημα πρέπει να κοιτάξουν να θεραπέύσουν το προβλημα αυτό και όχι κάποιο άλλο (δηλ. τα έσοδα του κράτους).
Και ας πούμε ότι έχουν καλή πρόθεση και ειλικρινή. Τα χρήματα αυτά, γιατί δεν τα βάζουνε σε ένα λογαριασμό για την οδική ασφάλεια, και να μην πάνε στο κράτος έτσι αόριστα. Δεν ξέρω, λέω.
-Μήπως αν οι οδηγοι δουμε καλές προθέσεις , το παρουμε πιο πατριωτικά και βοηθήσουμε λίγο την κατάσταση.
-Μήπως αν δουμε να γίνονται δρόμοι της προκοπής ;
-Μήπως αν δούμε να ενοχοποιούνται οι λακούβες και οι κακοσχεδιασμένοι δρόμοι και όχι η υπερβολική ταχύτητα τωμ 55km/h με όριο τα 50 ;
Δεν διορθώνεται τίποτα σ'αυτή τη χώρα