Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Είμαι κι εγώ λαϊκιστής

Είμαι κι εγώ λαϊκιστής, τι να κάνω
Σήμερα μιλούσα με κάτι φίλους και μου ανέφεραν μια περίπτωση εκπαιδευτικού που έχει οργανική στην Μαγνησία, και την τοποθέτησαν στην Αλόννησο. Μια οικογένεια θα διαλυθεί, τουλάχιστον οικονομικά, έτσι, γιατί κάποιοι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά, ή γιατί θέλουν. Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι οι βουλευτές μας. Σ' αυτούς, όπως πρόσφατα μάθαμε, αυτό είναι αδιανόητο. Δεν μπορεί να ξενιτεύονται και να μην εισπράττουν επιπλέον χρήματα γι΄αυτό. Και όλα τα γνωστά, δεν θέλω να τα ξαναπώ και να γίνομαι κουραστικός. Υπάρχει όμως μια διαφορά. Το βουλευτιλίκι δεν είναι επάγγελμα. Αν δεν θέλεις να θυσιάσεις κάτι από τον εαυτό σου δεν είσαι κατάλληλος για αυτό το αξίωμα. όλα τα άλλα είναι άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε και φτηνές δικαιολογίες. Ντροπή σε όλους τους. 
Η κρίση είναι μια ευκαιρία να γίνει ένα ξεκαθάρισμα όλων αυτών των καιροσκόπων που έχουν κάτσει στην πλάτη μας και παριστάνουν τους σωτήρες. Είναι εν μέρει στο χέρι μας. Και λέω εν μέρει γιατί δυστυχώς τις λίστες των υποψηφίων βουλευτών τις κάνουν οι ίδιοι. 
Πρέπει σιγά σιγά να οργανωθεί ένα δημοκρατικό κίνημα που κατά κύριο λόγο θα προσπαθήσει να απομακρύνει και να εξουδετερώσει τους καιροσκόπους από την εξουσία.
Εδώ και χρόνια αυτοί οι καιροσκόποι κατάφεραν να αποκλείσουν από την πολιτική κάθε ικανό, άξιο και φιλότιμο πολίτη. Κάθε υποψήφιο που τους χαλούσε την πιάτσα. Είναι καιρός να γίνει το αντίθετο.
Ο μεγαλύτερος βοηθός τους σ΄αυτήν την προδοσία ήταν και είναι οι δημοσιογράφοι. Οι συγκεκριμένοι έχουν ως σύστημα να πιέζουν την εξουσία μέχρις εκεί που επιλύονται δικά τους ατομικά και κλαδικά αιτήματα. Μόλις αυτό γίνεται εφικτό σταματάνε κάθε κριτική. Αυτό έγινε και πριν λίγες μέρες. Όταν άρχισαν να μιλάνε για τους βουλευτές, έμμεσα απειλήθηκαν ότι θα χάσουν το φόρο υπέρ του ταμείου τους από τις διαφημίσεις ( Φόροι υπέρ τρίτων). Αμέσως το βούλωσαν. 
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια υπήρχε ένας υπέρτιτλος σε "μεγάλη" και "προοδευτική" εφημερίδα:
   "Στηρίζουμε την αλλαγή, ελέγχουμε την εξουσία" 
έλεγε. Το πόσο λάθος ήταν, κάποιοι το βλέπαμε από τότε, αλλά δυστυχώς μόνο τώρα μπορούμε να το αποδείξουμε. Εκδότες που καταχράστηκαν την δύναμη του τύπου για να πλουτίσουν. Όταν είσαι δημοσιογράφος δεν μπορεί να στηρίζεις πολιτικές. Πρέπει πάντα να στέκεσαι κριτικά απέναντί τους. Και μόνο η λέξη "στηρίζουμε" ερχόταν απέναντι στη λέξη "ελέγχουμε". 
Αφήσαμε σαν πολίτες τον έλεγχο της εξουσίας στους δημοσιογράφους και αυτοί "τα βρήκανε " με τους πολιτικούς και καταχραστήκανε την εξουσία. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο αμάρτημα της κοινωνίας μας κατά τη γνώμη μου.
Πρέπει επιτέλους να αρχίσουμε να ελέγχουμε την εξουσία. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: